ಕಲಸುಮೇಲೋಗರ (KeKu's Blog)

Where does Google + stand between twitter and facebook?

2012-02-03T21:00:00.000Z

Facebook has nearly killed Orkut. Google Buzz died. I have been using Google+ for a few months now.

Facebook has connected innumerable long lost friends and classmates, although various social networking sites tried to achieve the same in the past and failed. Facebook succeeded; call it a hard work, vision or luck, it succeeded. People hate to use more than one service for the same purpose. If G+ is trying is pull people out of Facebook and join G+ in bulk, they are most likely to fail miserably. I am trying to guess that this is not the intention of the G+ team.

Twitter is all about catching the news around the world in one liners. Its also about time-pass chats (whats up twitter world? etc), gossiping (Shahrukh Khan slapgate etc), pulling legs of each other, and joking at life.

G+ platform is interesting. It is trying to connect REAL people who may or may not know each other, but share common interests.

G+ is full of circles. Building your circle and posting in that circle makes more sense than posting everything in public.For example, as a radiologist, I do not want to post something related to radiology in 'public', but post it in 'radiology circle' to have a more meaningful closed communication. All my Kannada related thoughts will be posted only to 'Kannadigaru' cirlce.

But we need a large number of active people who carefully select what to talk where? What to share where?

Will G+ succeed? So far, my experience is not that good. Very few people are active on G+.

ಕ್ಷಮಿಸಿ

2012-02-01T01:42:00.001Z

ಈಗ್ಗೆ ಸುಮಾರು ವರುಷಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ ಕನ್ನಡಿಗರೇ,

ಕ್ಷಮಿಸಿ...

ಏಕೆಂದರೆ

ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಜೋಡಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಅಂದರೆ ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಬರಹಗಳೂ ಈ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲೇ ಬರಲಿವೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲು ಇಂಗ್ಲೀಷು ಸೇರಲಿದೆ, ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನ so called ಫೋಟೋಗ್ರಾಫಿಗಳೂ!

ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಬ್ಲಾಗಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಬದಲಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಬ್ಲಾಗಿನ URL ಅನ್ನು ಬದಲಿಸಿಲ್ಲ!

ಚದುರಿ ಹೋಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಮೂರೂ ಬ್ಲಾಗುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಇದೊಂದೇ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ರೆಡಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಹೊಸ ವರುಷದ ಹೊಸ ಹುಚ್ಚುತನ!

ಮೊದಲು ನನ್ನ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಬ್ಲಾಗಿನಿಂದ ಕೆಲವು ಬರಹಗಳನ್ನು ಇಂಪೋರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನ ಫೋಟೋ ಬ್ಲಾಗಿನಿಂದ ಕೂಡ.

ಮುಂದಿನ ಬರಹಗಳು ಕನ್ನಡ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಎರಡೂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ.

ಇಂಟರ್ನೆಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ, ಮೊಬೈಲುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಗಳಿ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೆ ಕೆಲವು ಸಿನೆಮಾ ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬರಹಗಳು ಕೂಡ.

ಕಾಳಿಗಿಂತ ಜೊಳ್ಳೇ ಜಾಸ್ತಿ ಆದರೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಬರೆಯುವ ಹುಚ್ಚು ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಲಿದ್ದೇನೆ.

ಕ್ಷಮಿಸಿ...

ಮನ್ಯಾಗ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಾ

2012-01-16T13:59:00.000Z

ಮನ್ಯಾಗ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಾ

( ಮರಾಠಿ ಕವಿ ಬರೆದ " ದೂರ ದೇಶಿ ಗೇಲಾ ಬಾಬಾ" ದ ಕನ್ನಡ ಅವತರಣಿಕೆ - ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಮಾಧವ ಮಾಡಿದ್ದು)

ದೂರ ದೇಶಕ್ಕ ಹೊಗ್ಯಾನ ಅಪ್ಪಾ

ನೌಕರಿಗೆ ಹೊಗ್ಯಾಳ ಅವ್ವಾ

ಮನ್ಯಾಗ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಾ

ಕಣ್ಣೀರು ಕಪಾಳ ದಾಟಿ ತುಟಿಗೆ ಬಂದಾವ

ಮನ್ಯಾಗ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಾ

ಗುಬ್ಬಿಯಂಥ ಜೀವಾ

ಒದ್ದ್ಯಾಡಿ ಹಾರಾಡಿ ಸುಸ್ತಾದರೂ

"ಸಾಕು , ಮಲಕೋ ಪುಟ್ಟಾ"

ಅಂತ ಹೇಳೋರೂ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಾ

ಮನ್ಯಾಗ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಾ

ಎದಕೋ ಏನೋ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು

ಕೊಡತಾರ ಯಾಕ ಸಾಲಿಗಿ ಸುಟ್ಟಿ

ಮಾತಾಡ್ಲಿಕ್ಕೂ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಾ

ನನಗ ನಾನ ಹೇಳೀನಿ ಕತಿ ಕಟ್ಟೀ

ಆಟಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಹಚ್ಚಿಟ್ಟೀನಿ

ಆಡವರೂ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಾ

ಮನ್ಯಾಗ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಾ

ಹೊರಗಿನ ಜಗಾ ಕಿಡಿಕ್ಯಾಗಿಂದ

ಕಾಣಸ್ತದ ಭಾಳ ಛಂದ

ಬಾಗಲಾ ತಗದು ಹೊರಹೋಗಬೇಕಂದ್ರ

ನನ್ನ ಮುಷ್ಟ್ಯಾಗ ಯಾರದೂ ಬೆರಳಿಲ್ಲಾ

ಮನ್ಯಾಗ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಾ

ಕಣ್ಣೀರು ಕಪಾಳ ದಾಟಿ ತುಟಿಗೆ ಬಂದಾವ

ಮನ್ಯಾಗ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಾ

ಕೊಲವೇರಿ ಸಾಂಗ್ - ಕನ್ನಡ - ಸ್ಕೂಲ್ ಬಾಯ್ಸ್ ವರ್ಷನ್

2011-12-28T12:33:00.000Z

ಕೊಲವೇರಿ ಹಾಡು ಎಷ್ಟು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಹೇಳುವ ಅವಷ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಮಗ, ಕೃಷ್ಣ, ಈ ಹಾಡನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ (ಐ ಮೀನ್ ಕಂಗ್ಲೀಷ್) ನಲ್ಲಿ ಹಾಡಿ ಕುಣಿದಿದ್ದಾನೆ. ನಾನದಕ್ಕೆ school boys version ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ನೋಡಿ, ಆನಂದಿಸಿ. ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ.

ನೀಲು ೪೭

2011-12-01T23:03:00.000Z

ಕೋರ್ಟು ಡೈವೋರ್ಸಿಗೆ ಒಪ್ಪಿದ ದಿನ

ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಳೆದ

ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ

ಮೊದಲ ಮಿಲನದ

ರೋಮಾಂಚನ

ನೀಲು ೪೬

2011-10-03T01:44:00.000+01:00

ಬದುಕಿನ ದುರಂತವಿರುವುದು
ಮೊದಲ ಸ್ಪರ್ಷದ
ಮಿಂಚು, ರೋಮಾಂಚನ
ಹರ್ಷ, ತೀವ್ರತೆ
ಹತ್ತು ವರುಷದ ಮೇಲೆ
ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಸ್ಪರ್ಷದಲ್ಲಿ
ಸಿಗಬಹುದೆನ್ನುವ
ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ

ಕ್ಷಣಗಳು

2011-09-26T01:00:00.000+01:00

೨೪ ಅಗಸ್ಟಿನ ಗೂಗಲ್ ಡೂಡಲ್ ನೋಡಿದ್ದೀರಾ?

ಇದು ಹೂರೆ ಲೂಇಸ್ ಬೋರ್ಹೇಸ್ (ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದು Jorge Luis Borges ಎಂದು ಆದರೆ ಉಚ್ಛಾರ ಮಾತ್ರ ಬೇರೆ) ಎಂಬ ಅರ್ಜಂಟೈನಾದ ಸಾಹಿತಿಯ ೧೧೨ನೇ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ನೆನಪಿಗೆ ಗೂಗಲ್ಲಿನ ಡೂಡಲ್ಲು ಇದು. ಆತನ ಬಗ್ಗೆ ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಒತ್ತಿ: ವಿಕಿಯಲ್ಲಿ Jorge_Luis_Borges

ಆತನ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕವನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಿಂದ ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದೇನೆ:

ಕ್ಷಣಗಳು

ನಾ ಮತ್ತೆ ಬದುಕಬಲ್ಲೆನಾದರೆ

ನನ್ನ ಯತ್ನವೆಲ್ಲ ಆಗ

ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ತಪ್ಪು ಮಾಡುವುದು

ಈಗಿನಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವನಾಗದಿರುವುದು

ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಆರಾಮವಾಗಿರುವುದು

ಈಗಿನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವುದು

ನಿಜಾಂದ್ರೆ, ಕಡಿಮೆ ಗಂಭೀರನಾಗಿರುವುದು

ಹೆಚ್ಚು ಕೊಳಕಾಗಿರುವುದು

ಹೆಚ್ಚು ಓಡಾಡುವುದು

ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಸಂಜೆಬಾನು ನೋಡುತ್ತ ಕೂರುವುದು

ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡ ಹತ್ತುವುದು

ಇನ್ನೂ ಕಂಡರಿಯದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು

ತುಂಬ ಐಸ್‍ಕ್ರೀಮು ತಿನ್ನುವುದು

ಕಡಿಮೆ ಬೀನ್ಸು ತಿನ್ನುವುದು

ಅಸಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಜಾಸ್ತಿ, ಕಾಲ್ಪನಿಕವಾದವುಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ

ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು

ನಾನೊಬ್ಬ ದೂರದೄಷ್ಟಿಯ ಜಾಗರೂಕ ನಾಗರಿಕ

ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿ ನಿಮಿಷದಲ್ಲೂ!

ಹಾಗಂತ ಬದುಕಲ್ಲಿ ನಲಿವಿನ ಕ್ಷಣಗಳ ಕಂಡಿಲ್ಲ ಎಂದೇನಿಲ್ಲ

ಮರಳಿ ಹೋಗುವೆನಾದರೆ ನನಗಿನ್ನೂ ಅಂಥ ಕ್ಷಣಗಳೇ ಬೇಕು

ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕೇಳು - ಬದುಕು ಎಂದರೆ ಅದೇ-

’ಈಗ’ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡ

ನಾನೀಗ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ

ಜ್ವರ ಮಾಪಕ ಬೇಕು

ಬಿಸಿನೀರು ಇರಬೇಕು

ಕೊಡೆ ಬೇಕು, ಗಾಳಿಕೊಡೆ ಕೂಡ

ಮತ್ತೆ ಜೀವಿಸಬಲ್ಲೆನಾದರೆ ನನ್ನದು ಬೆಳಕಿನ ಪಯಣ

ಮತ್ತೆ ಬದುಕಬಲ್ಲೆನಾದರೆ ನನ್ನದು ಬರಿಗಾಲ ದುಡಿತ

ವಸಂತನಿಂದ ಹೇಮಂತ ಬರುವವರೆಗೂ.

ಬಂಡಿ ಓಡಿಸುತ್ತೇನೆ ತುಂಬ ಸಲ

ಮೂಡಲದಲ್ಲಿ ನೇಸರನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತೇನೆ ತುಂಬ ಸಲ

ಮತ್ತೆ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಆಡುತ್ತೇನೆ ತುಂಬ ಹೊತ್ತು

ಮತ್ತೆ ಬದುಕನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಸಲ ಬದುಕಬಲ್ಲೆನಾದರೆ...

ಆದರೆ... ನನಗೀಗ ವರ್ಷ ಎಂಬತ್ತೈದು

ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ನಾನು ಬದುಕಬಲ್ಲೆ?

(ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಅವತರಣಿಕೆ ಇಲ್ಲಿದೆ: http://www.poemhunter.com/poem/instants/)

ನೀಲು ೪೫

2011-09-23T02:08:00.000+01:00

ನನ್ನ ಮೈಮಾಟ ಕದ್ದು

ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗ

ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಾಗ

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ನೊಣದಂತೆ

ಕಂಡ

ರೆಹೆಮಾನನ ಚಿತ್ರಗಳು

2011-09-11T00:10:00.001+01:00

ಕಳೆದ ವರ್ಷ ರೆಹಮಾನನ ಜೈಹೊ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದದ್ದು. (ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನನ್ನ ತಥಾಕಥಿತ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫಿಯನ್ನೂ ಇದೇ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ, ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ)

ನೀಲು ೪೪

2011-09-05T01:00:00.000+01:00

(from: http://lsmdevo.wordpress.com/2011/05/19/desires/)

ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟ?

ಸಾವಿರಾರು ಆಸೆಗಳ

ಬೆನ್ನತ್ತಿ ಬಳಲುವುದೋ,

ಒಂದೊಂದೇ ಆಸೆಗಳ

ಕೊಲ್ಲುತ್ತ ಸಾಯುವುದೋ?

ನೀಲು ೪೩

2011-08-29T01:46:00.001+01:00

ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಮೂಲ
ಜಾಗತೀಕರಣ ಬಂಡವಾಳಶಾಹೀತನ
ಎಂದೆಲ್ಲ ಪಿ.ಎಚ್.ಡಿ ಮಾಡಿದ್ದ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ
ಎಪ್ಪತ್ತರ ಮುದುಕನ ಉಪವಾಸದ ಸುದ್ದಿಗೆ
ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡು
ಪೇಪರಿನಲ್ಲಿ, ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ, ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ
ಮುದುಕನನ್ನು ಎರ್ರಾಬಿರ್ರಿ ಉಗಿದು
ಬಾಯಿ ಚಪಲ ತೀರಿಸಿಕೊಂಡ

ನೀಲು ೪೨

2011-04-25T23:40:00.000+01:00

ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ
ನೀ ಕೊಡುವ ಬಿಸಿಮುತ್ತಿಗಿಂತ
ಎಲ್ಲರೆದುರು
ನೀ ಭುಜಕ್ಕೆ ಭುಜ ತಾಗಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ
ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಇಷ್ಟ!

ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್ ಹುಡ್ಗೀರು

2011-03-10T00:06:00.000Z

(image from: http://autoraiders.com)

ಈ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್ ಹುಡ್ಗೀರು ಬಿಎಂಟಿಸಿ ಬಸ್ಸಿದ್ದಂಗೆ

ಕಾದಿದ್ದೂ ಕಾದಿದ್ದೇ!

ಅಗೋ ಒಂದು

ಬಂತು

ನಿಂತು

ಅನ್ನುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ

ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಗದೊಂದು!

ಯಾವುದು ಫುಲ್ಲು ಯಾವುದು ಎಂಪ್ಟಿ

ಯಾವುದು ಹೋಗೋದು ಎಲ್ಲಿಲ್ಲಿಗೆ

ಟೈಮು ಬಹಳಷ್ಟಿಲ್ಲ ಡಿಸೈಡು ಮಾಡೊಕ್ಕೆ

ಒಂಚೂರು ಮಿಸ್ಟೀಕು ಆಯ್ತೋ

ಆಯ್ತು!

ಏನ್ಮಾಡೋಕಾಗುತ್ತೆ?

ಜಂಪ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಕಾಲ್ ಮುರೀಬೌದು

ಫುಲ್ ಇದ್ರೆ ನಿಂತು ಕಾಲ್ ನೋಯಬೌದು

ತಪ್ಪು ಬೋರ್ಡಾಗಿದ್ರೆ ಮುಂದಿನ ಸ್ಟಾಪು ಇಳಿಬೌದು

ಖಾಲಿ ಇದ್ರೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಬೌದು

ಇಲ್ಲಾ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ

ಮಾರುತಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬೆಂಜ್‍ವರೆಗೆ

ಸಾಗುವ ನೂರಾರು ಕಾರುಗಳನ್ನು

ನೋಡುತ್ತ

ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು

(ಪ್ರೇರಣೆ: Wendy Cope ಬರೆದ 'Serious Concerns' ಸಂಕಲನದ ’Bloody men' ಕವನ)

ಒಲವೆಂಬ ಹೊತ್ತಿಗೆ

2011-01-10T00:12:00.000Z

ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಈ ಪುಟ್ಟ ಸರಳ ಕವನ (ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಬಹಳಷ್ಟು ಕವನಗಳು ಮೊದಲ ಓದಿಗೆ ದಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈ ಪದ್ಯ ಅಂಥದಲ್ಲ) ನನಗೆ ತುಂಬ ಇಷ್ಟ. ಕವನ ಸರಳ, ಆದರೆ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಅಪಾರ!

ಒಲವೆಂಬ ಹೊತ್ತಿಗೆಯನೋದ ಬಯಸುತ ನೀನು

ಬೆಲೆಯೆಷ್ಟು ಎಂದು ಕೇಳುತಿಹೆ? ಹುಚ್ಚ!

ಹಗಲಿರುಳು ದುಡಿದರೂ, ಹಲುಜನುಮ ಕಳೆದರೂ

ನೀ ತೆತ್ತಲಾರೆ ಬರಿ ಅಂಚೆವೆಚ್ಚ.

ಬೆವರ ಹನಿಯಲಿ ಹಲವು, ಕಣ್ಣೀರಿನಲಿ ಕೆಲವು

ನೆತ್ತರದಿ ಬರೆದುದಕೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ.

ಚಿತ್ರ ಚಿತ್ರಾಕ್ಷರದ ಲಕ್ಷ ಪತ್ರಗಳುಂಟು;

ನಕ್ಷತ್ರ ಓದುತಿವೆ ಮರೆತು ಸೊಲ್ಲ.

ಏನಿಹುದೋ ಎಂತಿಹುದೋ ಸಂಸಾರಸಾರ!
ಕಂಡವರು ಯಾರದರ ಅಂತಪಾರ?
ಹೃದಯಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ಒಲವ-ಲೆಕ್ಕಣಿಕೆ
ಮಾಡಿ, ಬರೆಯಲೊ, ಹುಡುಗ, ನಿನ್ನ ಒಕ್ಕಣಿಕೆ.

ನೀಲು ೪೧

2010-12-15T09:00:00.001Z

ಹತ್ತು ವರುಷದ ಹಿಂದೆ

ನದಿ ತಟದಲ್ಲಿ ಕೂತು

ಓದಿದ ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಕವಿತೆಯನ್ನು

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೇಳೋಣ ಅನಿಸಿತು

ಅವನ ದನಿಯಲ್ಲೂ ನಡುಕವಿರಲಿಲ್ಲ

ನನ್ನ ರೋಮವೂ ನಿಮಿರಲಿಲ್ಲ

ನೀಲು ೪೦

2010-11-30T09:00:00.000Z

ನನ್ನ ಹಳೆ ಪ್ರಿಯಕರನನ್ನು

ನನ್ನ ಗಂಡನ ಜೊತೆ

ಭೇಟಿ ಮಾಡಿಸಬೇಕು

ಅವನ ಮಾತು, ಕವಿತೆ, ಮುದ್ದು, ಪ್ರೀತಿ, ಕಾಮ…

ಎಲ್ಲ ಒಮ್ಮೆ ತೋರಿಸಬೇಕು

ಆದರೇನು ಮಾಡಲಿ?

ಆ ಹಳೇ ಪ್ರಿಯಕರನೇ ಈ ನನ್ನ ಗಂಡ!

ನೀಲು ೨೯

2010-11-15T09:00:00.007Z

ನಿನ್ನ ದೇವರು, ಧರ್ಮ, ನೈತಿಕತೆ

ಆತ್ಮ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮ, ಪರಮಾತ್ಮಗಳೆಲ್ಲ

ನನ್ನ ಯೌವನ, ರೂಪ, ಕಣ್ಣು

ತುಟಿ, ಮೊಲೆ, ಕಟಿಗಳ ಮುಂದೆ

ಸತ್ತುಹೋಗದೇ ಇದ್ದರೆ

ನೀನು ಷಂಡ ಅಥವಾ ಗೇ

ಎಂದು ಕಣ್ಣುಮಿಟುಕಿಸಿದಳು

ನೀಲು ೩೮

2010-10-31T01:18:00.002+01:00

'ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ 'ನಾನು’ ಎಲ್ಲಿರುತ್ತೇನೆ?

ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ 'ಕತ್ತಲು’ ಕೂಡ ಯಾಕೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ?’

ಇನ್ನೂ ಐದು ತುಂಬದ ಮಗನ ಮುಗ್ಧ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ನನಗೆ ಭಾರತೀಯ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ

ಜಟಿಲ ಒಗಟುಗಳಂತೆ ಕಂಡವು

ನಾಕು ಸಾಲುಗಳು

2010-10-13T01:37:00.002+01:00

ನಾನು ಇತ್ತೀಚೆ ಏನೂ ಬರೆದೇ ಇಲ್ಲ, ಒಂದಿಷ್ಟು ನೀಲುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು. ಜಾಸ್ತಿ ಓದುತ್ತಲೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ’ನಾಕು ಸಾಲುಗಳು’. ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ನಾಕು ಸಾಲುಗಳ ನವೋದಯ ಮಾದರಿಯ ಪುಟ್ಟ ಕವನಗಳು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಆಗಾಗ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಬೇಸರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಓದಿ ಟೀಕಿಸಿ! ಕೆಲವು ಗಜಲ್ ಕೇಳುತ್ತ (ಭಾವಾನುವಾದ), ಕೆಲವು ಹಾಗೇ, ಕೆಲವು ಅಕ್ಷರದ ತೀಟೆಗೆ, ಕೆಲವು ತಮಷೆಗೆ...

---------------------------------------

ಕವಿತೆ ಕೊರೆಯುತಿದೆ ಎದೆಯ
ಪದಗಳ ಹುಡುಕಾಟದಲಿ
ಕೂತಂತೆ ಮಾಡಿ ಹಾರಿ ಹೋಗಿವ ಚಿಟ್ಟೆ
ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಕಾಣುವುದೇ ಇಲ್ಲ

---------------------------------------

ಹಗಲು ಆಗದೆ ಇರಲಿ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯದೆ ಇರಲಿ
ಚುಕ್ಕೆ ಎಣಿಸುವ ಆಟ ಮುಗಿಯದಿರಲಿ
ಮೋಡ ಚಂದಿರನಾಟ ತಂಪು ತಿಂಗಳ ಬೇಟ
ನಿದ್ದೆ ರೆಪ್ಪೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಾರದಿರಲಿ

---------------------------------------

ಕೈಗಳ ಹೊಚ್ಚಲೇ ಕಾಲನು ಮುಚ್ಚಲೇ
ಎದೆಯಲಿ ಮೊಗವನು ಹೊದುಗಿಸಲೇ
ಬೆನ್ನನು ಸವರಲೇ ತಲೆಯನು ತಟ್ಟಲೇ
ಜೋ ಜೋ ಮಗುವೇ ಜೋಗುಳ ಹಾಡಲೇ

---------------------------------------

ಮುಂಗುರುಳು ಹಾರಿ ಹಾರಿ
ಗಾಳಿ ಘಂ ಎಂದಿತು
ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಚಂಚಲತೆಗೆ
ಎದೆಯೆ ಝಲ್ ಎಂದಿತು

---------------------------------------

ಏನೆಲ್ಲ ಓದಿದರೂ ಏನೆಲ್ಲ ಕೇಳಿದರೂ
ಮನ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡರೆ ಏನು ದಕ್ಕುವುದು?
ಏನೆಲ್ಲ ಕಂಡರೂ ಏಸು ಅನುಭವಿಸಿದರೂ
ಮನನವಿರದಿದ್ದರೆ ಏನು ಉಕ್ಕುವುದು?

---------------------------------------

ಕಣ್ಣ ಬಟ್ಟಲ ತುಂಬ
ನಶೆ ತುಂಬಿದ ನೋಟ
ತುಟಿಯ ಕೆಂಬೇಲಿಯಲಿ
ದಾಳಿಂಬೆ ತೋಟ

---------------------------------------

ನೀಲು ೩೭

2010-10-11T23:42:00.003+01:00

Image courtsey: Huffington post

ನನ್ನ ಗಂಡ ಹೇಳುವ ಹಸಿ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು

ಆತನ ಫೇಸ್‍ಬುಕ್, ಆರ್ಕುಟ್, ಟ್ವಿಟರ್, ಬಜ್‍ಗಳು

ಕೂಡ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಓದಿ

ನನಗೆ ನಗು ಬರುತ್ತೆ!

ನೀಲು ೩೬

2010-09-01T09:00:00.000+01:00

ವಿಮುಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದವನೂ

ಕಾಮದ ಬೇಗೆಯಿಂದ

ರೋಗದ ನರಳುವಿಕೆಯಿಂದ

ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದ ಕಾರ್ಪಣ್ಯದಿಂದ

ಸಾವಿನ ಅಂಜಿಕೆಯಿಂದ

ವಿಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯಲಾರ

ನೀಲು ೩೫

2010-08-24T23:16:00.004+01:00

ದಿನನಿತ್ಯ ನೀ ಹೇಳುವ

ನೂರಾರು ಕತೆಗಳನ್ನು

ಕೇವಲ ಮೊಬೈಲಿನ call list

ಸುಳ್ಳು ಮಾಡಿದ್ದು ನಿಜವಲ್ಲ

ಎಂದು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ನಂಬಿಸು

ನನ್ನ ಗಂಡನೇ!

ಪ್ರತಾಪಸಿಂಹರಿಗೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪತ್ರ

2010-07-18T14:23:00.000+01:00

ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ ಅವರ ಅಂಕಣಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ(http://pratapsimha.com/2010/07/18/hindu-terror/)

ಪ್ರತಾಪ,

ಪ್ಯಾಲಸ್ಟೇನ್ ನಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲೀಮರ ಮೇಲೆ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಾಚಾರವನ್ನು ಕಂಡು ಮರುಗಿದ ಮಹಾನ್ ಚಿಂತಕ ಒಸಾಮಾ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೧ ರ ನಂತರ ಹೇಳಿದ್ದೂ ಅದನ್ನೇ, We reacted.

ನಾನೂ ಒಬ್ಬ ಹಿಂದು ಆಗಿಯೇ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಪ್ರತಾಪ. ಹಿಂದುಗಳು ರಿಯಾಕ್ಟ್ ಮಾಡಬೇಕು, ಆದರೆ ಬಾಂಬಿನಿಂದಲ್ಲ. ಭಾಂಬು ಸಿಡಿಸಿ, ಜನರನ್ನು ಕೊಂದರೆ, ಅವರು ಯಾವ ಧರ್ಮದವರೇ ಆಗಲಿ, ಅವರು ಟೆರರಿಸ್ಟುಗಳೇ, ಭಯೋತ್ಪಾದಕರೇ. ಇಸ್ಲಾಂ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ತುಂಬೆಲ್ಲೆ ಬಾಂಬು ಸಿಡಿಸಿ, ಇಡೀ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಸಂಶಯದ ಕಣ್ಣಿಂದ ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವ ಮುಸಲ್ಮಾನ್ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳಿಗೂ ನಿಮಗೂ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀವು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಲೇಖನಿ ಹಿಡಿದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕನ್ನಡಿಗರ (ಹಿಂದೂ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಂ) ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚೆ ವಿಚಾರವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಅವರು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎ.ಕೆ ೪೭ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ ಅಷ್ಟೇ!

ನೀವೇ ಬರೆದಿರುವಂತೆ (‘ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಸ್ಪೇನ್, ಬ್ರಿಟನ್, ಜರ್ಮನಿ ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾದ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ ಗೊತ್ತೆ? ಸರಿಸುಮಾರು 82 ಪರ್ಸೆಂಟ್ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಜನರು ಬುರ್ಖಾವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ನಂತರದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಜರ್ಮನಿಯ ಶೇ 71ರಷ್ಟು ಜನರು ಬುರ್ಖಾಕ್ಕೆ ನೋ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ರಿಟನ್‌ನ ಶೇ. 62ರಷ್ಟು ಹಾಗೂ ಸ್ಪೇನ್‌ನ ಶೇ. 59ರಷ್ಟು ಜನರು ಬುರ್ಖಾ ಮೇಲೆ ಬ್ಯಾನ್ ಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್ ದೇಶ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನೇ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ವಲಸೆ ಬರುವವರ ಮದುವೆ ವಯಸ್ಸನ್ನು 24ಕ್ಕೆ ನಿಗದಿ ಪಡಿಸಿದೆ. ಹಾಲೆಂಡ್ ತನ್ನ ನೆಲಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬರುವವರಿಗಾಗಿ ಭಾಷೆ ಹಾಗೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನಿಟ್ಟಿದೆ. ಮಿನಾರ್‌ಗಳ (ಮುಸ್ಲಿಮರು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಗೋಪುರ) ನಿರ್ಮಾಣದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಿಜರ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್ ನಿಷೇಧ ಹಾಕಿದೆ. ಬುರ್ಖಾ ನಿಷೇಧಿಸಿ ಬೆಲ್ಜಿಯಂ ಸಂಸತ್ ವಿಧೇಯಕ ಪಾಸು ಮಾಡಿದೆ. ಪೋಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾದಲ್ಲಿ “Down with Jehad” ಎಂಬ ಭಿತ್ತಿಪತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬೀದಿ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆದಿದೆ. ಏಕೆ?‘) ಈ ಮೇಲ್ಕಂಡ ದೇಶದವರಾರೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಬಾಂಬು ಸಿಡಿಸಿ ಕೊಂದಿಲ್ಲ, ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ಸಾಯಿಸಿಲ್ಲ, ಪೋಲೀಸರ ಎದುರೇ ಸಹಸ್ರಾರು ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿ ಕೊಂದಿಲ್ಲ (ಪೋಸ್ಟ್ ಗೋಧ್ರಾ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ), ಬದಲು ಸಂವಿಧಾನಿಕವಾಗಿ, ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಒಂದು ಕಣ್ಣು ತೆಗೆದರೆ, ಎರಡು ಕಣ್ಣು ಕಿತ್ತು ಹಾಕುವ ಮಾತಾಡುತ್ತೀರಿ, ಎರಡು ಕಣ್ಣು ಕಳೆದುಕೊಂಡವ ನಮ್ಮ ಎರಡೂ ಕಾಲು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ, ನಾವು ಅವರ ಎರಡು ಕೈ ಕತ್ತರಿಸೋಣ, ನಂತರ ಅವರು ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ತೆಗೆ ಚೂರಿ ಹಾಕಲಿ, ನಾವು ಅವರ ಹೃದಯ ಬಗೆಯೋಣ. ಸಹಸ್ರಾರು ಅಮಾಯಕರ ಚಂಡ ಮುಂಡಗಳು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಚೆಲ್ಲಲಿ. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದ ಮಕ್ಕಳು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬರದಿರಲಿ. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋದ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನಿಗಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತ ಕೂರಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರು. ಇಷ್ಟಕೆಲ್ಲ ಟೆರರಿಸಂ ಅನ್ನಲಿಕ್ಕಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಅದು ಬರೀ ರಿಯಾಕ್ಷನ್ ಅಷ್ಟೇ!!

ಆಸೆಯೇ ದುಕ್ಕದ ಮೂಲ, ನನಗೋ ಈ ಆಸೆಯೇ ಸುಖದ ಮೂಲ!

2010-05-12T10:00:00.004+01:00

"What is more important? To satisfy one thousand desires, or to conquer just one?" – 'ಸಂಸಾರ' ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತಿದೆಯಂತೆ.

'ಆಸೆಯೇ ದುಃಖದ ಮೂಲ, ಅದನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು' ಎನ್ನುವುದು ಬುದ್ಧನ ಆಸೆ! ಆಸೆಗಳನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲುವ ಆಸೆ! ಇದಕ್ಕಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಆಸೆ ಉಂಟೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ?

'ವಸುಧೈವ ಕುಟುಂಬಕಮ್' ಎಂದರಂತೆ ವೈದಿಕರು. ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ತನ್ನ ಮನೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆ! ಎದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಆಸೆ ಉಂಟೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ?

ನನಗೋ ದಿನವೆಲ್ಲ ಕೂತು ಜಾಲ ಜಾಲಾಡಿಸುವಾಸೆ, ಅದೇ ವೇಳೆ ಕುವೆಂಪು ತರಹ ದಪ್ಪ ದಪ್ಪ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಆಸೆ! ಒಂದನ್ನು ನೆಂಜಿಕೊಂಡರೆ ಇನ್ನೊಂದರ ಸಾವು. ಆದರೆ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಮಾಡಲೂ ನನಗೆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದು ಬರೊಬ್ಬರಿ ಒಂದು ಗಂಟೆ :(

ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮೇಲೆ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆದು, ಕತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕತೆ ಬರೆದು, ವಾರ ವಾರವೂ ಅಂಕಣ ಬರೆದು ಓದುಗರನ್ನು ಗೋಳು ಹೊಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಳ್ಳೊಳ್ಳೆಯ ಲೇಖಕರ ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದುವಾಗಲೆಲ್ಲೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಯುತ್ತದೆ. ನನಗೂ ಅವರಂತೆ ಬರೆಯಲು ಬರಬಾರದಿದಿತ್ತೇ? ನನಗೂ ಅವರಂತೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ವೇಳೆ ಇರಬಾರದಿತ್ತೇ?

ಆಸೆ, ಆಸೆಯೇ ದುಃಖದ ಮೂಲ, ಅದನ್ನು ತೊರೆಯಬೇಕು ಎಂದು ಬುದ್ಧನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ್ದರೆ ಈಗ ಬರೆಯುವಷ್ಟನ್ನೂ ಬರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಬುದ್ಧ, ನಿನ್ನ ಮಾತು ಎಕ್ಕುಟ್ಟೋಗ! ನನ್ನ ಆಸೆ ಹೀಗೇ ಇನ್ನೂ ಬೆಳೆಯಲಿ. ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ನೀಲುವಿಗೇ ನನ್ನ ಬರಹಗಳು ಮುಗಿಯದಿರಲಿ. ದಿನದಿನವೂ ಏನಾದರೊಂದು ಅರಳುತ್ತಲಿರಲಿ. ಓದುಗರು ನರಳುತ್ತಲಿರಲಿ. ನನ್ನ ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದಿ, ನನ್ನ ದೈತ್ಯ ಶಕ್ತಿಗೆ ಬೆಕ್ಕಸ ಬೆರಗಾಗಿ, ಈಗ ನಾನು ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ತುಂಬಾ ಜನ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ!

ನೀಲು ೩೫

2010-05-09T02:40:00.000+01:00

ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕತೆ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ

ಹೆಣ್ಣನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ

ಉಪಮಾನ ರೂಪಕ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಗಳೆಲ್ಲ

ಬ್ರಿಗೇಡ್ ರೋಡಿನ ಸಂಜೆಹೊತ್ತಲ್ಲಿ

ತುಂಬ ಸಪ್ಪೆ ಎನಿಸಿದವು

ನೀಲು ೩೪

2010-04-04T01:12:00.000+01:00

ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯನ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರನಿಗೆ

ನನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರನ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ

ಹೇಳಿದೆ

ನನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರನಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂದೇಹ

ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯ ಮೊಬೈಲಿಗೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ

ಕುವೆಂಪು ಮತ್ತು ಏಟ್ಸ್

2010-04-02T01:40:00.002+01:00

ಹೋಗುವೆನು ನಾ ಹೋಗುವೆನು ನಾ ನನ್ನ ಒಲುಮೆಯ ಗೂಡಿಗೆ
ಮಲೆಯ ನಾಡಿಗೆ ಮಳೆಯ ಬೀಡಿಗೆ ಸಿರಿಯ ಚೆಲುವಿನ ರೂಢಿಗೆ
ಬೇಸರಾಗಿದೆ ಬಯಲು ಹೋಗುವೆ ಮಲೆಯ ಕಣಿವೆಯ ಕಾಡಿಗೆ

image from www.totalkannada.com

ಹಸಿರು ಸೊಂಪಿನ ಬಿಸಿಲು ತಂಪಿನ ಗಾನದಿಂಪಿನ ಕೂಡಿಗೆ

ಅಲ್ಲಿ ಕಾನನ ಮಧ್ಯೆ ತುಂಗೆಯು ಮುತ್ತನಿಡುವಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ
ದಡದೊಳಿಡಿದಿಹ ಬಿದಿರು ಮೆಳೆಗಳ ಹಸಿರು ಚಾಮರ ತಣ್ಣಗೆ
ಬೀಸು ಗಾಳಿಗೆ ವಲೆಯೆ ಭದ್ರೆಯು ತುಂಬಿ ಹರಿವಳು ನುಣ್ಣಗೆ
ಮಲೆಯ ಬಿತ್ತರದೆದುರು ಹೊನಲುಗಳೆನಿತು ನೋಡದೋ ಸಣ್ಣಗೆ |

ಎಲ್ಲಿ ಹಸಿರನು ಚಿಮ್ಮಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಪೈರು ಪಚ್ಚೆಯ ಬೆಳೆವುದೋ
ಎಲ್ಲಿ ಗದ್ದೆಯ ಕೋಗು ಪವನನ ಹಸಿಗೆ ತೆರೆತೆರೆಯೊಲೆವುದೋ
ಬಿಂಕಗಂಗಳ ಮಲೆಯ ಹೆಣ್ಗಳ ಭಿತ್ತಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸೆಳೆವುದೋ
ಎಲ್ಲಿ ಕಾಲವು ತೇಲಿ ಸುಖದಲಿ ತಿಳಿಯದಂತೆಯೆ ಕಳೆವುದೋ |

ಹಾತೊರೆಯುತಿದೆ ಕಾತರಿಸುತಿದೆ ಮನಕೆ ಮನೆ ಗಿರ ಹಿಡಿದಿದೆ
ನೆನಪಿನಳರಿನ ಬಂಧನಾತ್ಮದ ಭೃಂಗ ಹೊಡೆನಲಿಕುಡಿದಿದೆ
ಹೋಗುವೆನು ನಾ ಹೋಗುವೆನು ನಾ ನನ್ನ ಒಲುಮೆಯ ಗೂಡಿಗೆ
ಬಿಳಿಯ ತಿಂಗಳ ಸಿರಿವನಂಗಳ ಮಲೆಯ ಮಂಗಳ ನಾಡಿಗೆ |

-------------------------------------------------

I will arise and go now, and go to Innisfree,

Image from www.topnews.in

And a small cabin build there, of clay and wattles made:
Nine bean-rows will I have there, a hive for the honey-bee;
And live alone in the bee-loud glade.

And I shall have some peace there, for peace comes dropping slow,
Dropping from the veils of the morning to where the cricket sings;
There midnight's all a glimmer, and noon a purple glow,
And evening full of the linnet's wings.

I will arise and go now, for always night and day
I hear lake water lapping with low sounds by the shore;
While I stand on the roadway, or on the pavements grey,
I hear it in the deep heart's core.

---------------------------------------------------------------------

ವಿಲಿಯಂ ಬಟ್ಲರ್ ಏಟ್ಸ್ ತನ್ನ ೨೫ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಕವನಕ್ಕೂ, ನಮ್ಮ ಕುವೆಂಪು ಬರೆದ ಆ ಮೇಲಿನ ಕವನಕ್ಕೂ ಎಷ್ಟೊಂದು ಹೋಲಿಕೆ ಇದೆಯಲ್ಲವೇ? ಕುವೆಂಪು ಏಟ್ಸನ ಈ ಕವನದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ನನ್ನ ಊಹೆ. ಕುವೆಂಪು ತಮ್ಮ ಯಾವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈ ಕವಿತೆ ಬರೆದಿರಬಹುದು? ಇತಿಹಾಸ ಗೊತ್ತಿರುವವರು ಇವುಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತೀರಾ?

ಇದಕ್ಕೆ ಉಪಯವೇನು?

2010-04-01T01:03:00.003+01:00

"ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಶಿರಬಡಗಿಯಿಂದ ಬಾಗಲಕೋಟೆಗೆ ಹೋಗಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾರೆ,

ಅತಿ ಬದ್ಧಿವಂತರು ಬಾಗಲಕೋಟೆಯಿಂದ ಬಕ್ಕಿಂಗ್ ಹ್ಯಾಮ್ ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ

Image courtesy: Aayushi Mehta (flickr)

ದಡ್ಡರು ತಮ್ಮ ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಾ,

ಸರಕಾರದ ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ,

ಬುದ್ಧಿವಂತರ ಸಬ್ಸಿಡೈಸ್ಡ್ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಕಂದಾಯ ಕಟ್ಟುತ್ತಾ, ಶಿರಬಡಗಿಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರತೀ ಸಾರಿ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಚೆಕ್ ಬಂದಾಗ -ನಮ್ಮೂರಾಗ ಸಾಲಿ ಕಲ್ತವರ್ ಯಾರ್ ಇಲ್ರಿ- ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ತಲಾಠಿ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ, ತೋರಿಸಿದಲ್ಲಿ ಸಹಿ ಹಾಕಿ, ಅವನಿಗೆ ಲಂಚ ಕೊಟ್ಟು ದುಡ್ಡು ಇಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ

ಕೇವಲ ದುಡ್ದಿನಿಂದ ರಾಜ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಇದನ್ನೇ ನಿಜ ಎಂದು ನಂಬಿದ ಇಬ್ಬರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ -

-ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ-

ಇದಕ್ಕೆ ಉಪಾಯವೇನು?"

ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದ ನನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಮರ್ಶಕ ಮಿತ್ರ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದ ಮಿಂಚಂಚೆಯ ಬರಹ ಇದು.
-------------- ---------------------

ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ, ಸರಕಾರಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಿರುವ ಹುಡುಗ (ಹುಡುಗಿ ಅಂತಲೂ ಓದಿಕೊಳ್ಳಿ) ವಾಪಸ್ ತನ್ನ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾಡುವುದೇನಿದೆ? ಆತ ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾದಲ್ಲಿರಲಿ, ಮೆಲ್ಬೋರ್ನದಲ್ಲಿರಲಿ, ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಆತನಿಗಿಂತ ಚನ್ನಾಗಿ ಓದಿ, ಸರಕಾರಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಡಾಕ್ಟರಿಕೆ ಮಾಡಿ ನ್ಯುಯಾರ್ಕಿಗೋ ಲಂಡನ್ನಿಗೋ ಹೋಗಿ ನೆಲಸಲಿ, ಆತನ ನೆಂಟರಿಂದ ಹಿಡಿದು ದೂರದ ಗೆಳೆಯರವರೆಗೆ ‘ಪ್ರಪಂಚದ ಅತೀ ಕೆಟ್ಟ ಸ್ವಾರ್ಥಿ‘ ಎನ್ನುವ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ.

Image from: www.boston.com

ಕೆರೂರಿನವ ಬಾಗಲಕೋಟೆಗೆ, ಬಾಗಲಕೋಟೆಯವ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಗೆ, ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಾಂವ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ, ಬೆಂಗಳೂರಿನವ ಲಂಡನ್ನಿಗೆ, ಲಂಡನ್ನಿನವ ಬೇಏರಿಯಾಗೆ - ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗುಳೆ ಎದ್ದು ಹೊರಟವರೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಬಾಗಲಕೋಟೆ ಬಿಟ್ಟು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಗೋ, ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಗುಳೆ ಎದ್ದು ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಾಗ ಏಳದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಇಂಗ್ಲಂಡಿಗೋ ಅಮೇರಿಕಕ್ಕೋ ಬಂದಾಗ ನಮಗೂ, ನಮ್ಮ ಮಿತ್ರರಿಗೂ ಇಂಥ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹುಟ್ಟುವುದೇಕೆ?

ಇವೆಲ್ಲ ವಿವರಣೆಗಳು ಪರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುವ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ಹುಡುಕಿರುವ ಸಬೂಬು ಮಾತ್ರ, ನಿಜವಾದ ಉತ್ತರಗಳಲ್ಲ ಎಂದು ನಮಗೆ ಖಾತ್ರಿ ಗೊತ್ತು. ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿದ್ದರೆ ತಾನೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ಕಷ್ಟ; ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ನಾವೆಲ್ಲ ಬಹಳ ಜನ ಇಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನೇ ಕೊಂದು ಹಾಕಿದ್ದೇವೆ.

ವರುಷಕ್ಕೋ ಎರಡು ವರುಷಕ್ಕೋ ಒಂದೆರೆಡು ವಾರ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿಕೊಂಡು, ಭಾರತದ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ, ರಸ್ತೆಗಳಿಗೆ, ವಾಹನಸಂದಣಿಗೆ, ವಿದ್ಯುತ್ ಕಡಿತಕ್ಕೆ, ಸೊಳ್ಳೆ ಕಚ್ಚಿದ್ದಕ್ಕೆ ವರುಷವಿಡೀ ಬಯ್ದುಕೊಂಡು, ನಾಕಾರು ಡಾಲರೋ ಪೌಂಡೋ ಚಾರಿಟಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ‘ಭಾರತ ಬದುಕಿರುವುದೇ ನಮ್ಮಂಥವರಿಂದ‘ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನನ್ನು ನಾವೇ ತಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಇದೇ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕ ಉಪಾಯ ಎಂದು ಕಂಠ ಪೂರ್ತಿ ವೈನು ಕುಡಿದು ಪಾರ್ಟಿಮಾಡುತ್ತೇವೆ.

ಮತ್ತೇಕೆ ಯುಗಾದಿ ಬರುತಿದೆ?

2010-03-16T00:42:00.002Z

ಯುಗ ಯುಗಾದಿ ಕಳೆದರೂ
ಮತ್ತೇಕೆ ಯುಗಾದಿ ಬರುತಿದೆ?

ಹೊಸ ವರುಷ ನಮಗೆ ಜನೆವರಿ ಒಂದಾಗಿ
ಆಗಲೇ ಇದು ಎರಡನೇ ತಲೆಮಾರು

ವಸಂತ ಮಾಸ ಯಾಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ
ಮಾರ್ಚ್ ಯಾ ಎಪ್ರಿಲ್ ಒಂದನೇ ತಾರೀಖು
ಶುರುವಾಗಬಾರದು?
ಎನ್ನುವ ಜನಾಂಗ ನಾವು

ಹೊಂಗೆ ಹೇಗಿರುತ್ತೇಂತ ನೋಡಿಲ್ಲ
ಭೃಂಗ ಕಚ್ಚಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು

ಬೇವಿನ ಮರ ಬಿಡಿ
ಜಾಲಿ ಮರಕ್ಕೂ
ಈ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗವಿಲ್ಲ
ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಬೇವಿನ ಮರ ಹೂ ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಿ
ಅದಕ್ಕೇನಿ ವೆನಿಲಾದ ರೇಟಿದೆಯೇ?

ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿಗೆ ವಸಂತ ಬರಲು
ಕಾಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ
ವರ್ಷದ ಹನ್ನೆರಡೂ ತಿಂಗಳೂ
ಫ್ರೂಟಿ ಲಭ್ಯ

ನಮಗೆ ವಸಂತ ಅಂದು ಅಂದು ಕನ್ಫೂಸ್ ಮಾಡಬೇಡಿ
ಚೈತ್ರ ಅಂದರೆ ಹುಡುಗಿ ಹೆಸರು ಅಂದುಕೋತೀವಿ
ನಿಯತ್ತಾಗಿ ’ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್’ ಎನ್ನಲು ಆಗೋದಿಲ್ಲವೇ?

ಅದೆಲ್ಲ ಬೇಂದ್ರೆ ಕಾಲವಾಯಿತು
ಈಗ ನಮಗೂ ಹೊಸ ಜನ್ಮ
ಹೊಸ ಮುಖ ಹೊಸ ತಿಕ
ಐವತ್ತರ ಮೆಡೋನಾ ಕೂಡ
ಕಾಸ್ಮೆಟಿಕ್ ಸರ್ಜರಿಯಲ್ಲಿ
ಮೂವತ್ತರ ಬೆಡಗಿ

ಒಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಒಂದೆ ಬಾಲ್ಯ
ಆದರೆ ಸಾಯುವವರೆಗೂ ಹರೆಯ
ಮುದಿತನದಲ್ಲಿ ವಯಾಗ್ರ
ಸಾವಿನ ಕಟೆಕಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ
ನಮಗೆ ಸನತ್ಕುಮಾರ
ನೆನಪಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ್ರೂ
ಮತ್ತೇಕೆ ಯುಗಾದಿ ಬರುತಿದೆ?
ನಾವು ನಿನ್ನ ಮರೆತಾಗಿದೆ

ಮೈಸೂರು ರಂಗಾಯಣದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು

2010-03-12T23:23:00.000Z

ರಾಜಕೀಯ

2010-03-02T21:23:00.000Z

ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಏಟ್ಸ್ ಬರೆದ "Politics" ಕವನದ ಅನುವಾದ. ಕೊಂಡಿ ಇಲ್ಲಿದೆ.

http://kendasampige.com/article.php?id=3111

ಓದುತ್ತೀರಲ್ಲ?

ನೀಲು ೩೩

2010-03-01T01:18:00.001Z

ಶುದ್ಧ ವ್ಯಾಪಾರಿಯಂತೆ

ನಾಟಕದ ಮೇಲೆ ನಾಟಕ ಬರೆದು

ಬೀಸಾಕಿದ ಶೇಕ್‍ಸ್ಪಿಯರನನ್ನು

ಪಿ.ಎಚ್.ಡಿ ಮಾಡಲು ಬರೀ ಓದಿ ಓದೀ

ತಮ್ಮ ಯೌವನ, ಸುಖ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯ

ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಂಡವರೆಷ್ಟೋ?

ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾಯಿತೇ...

2009-12-29T09:13:00.000Z

(ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಮಾಧವ ಕುಲಕರ್ಣಿ ನನ್ನ ಮಿನ್ನೋಲೆಗೆ ಕಳಿಸಿದ ಸಿ ಅಶ್ವಥ್ ಕವನಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯದೇ ಇರಲಾಗಲಿಲ್ಲ)

ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾಯಿತೇ ಆ ದನಿ

ಸರಿಗಮದ ಅಮೃತ ಹನಿ

ಭಾವ ಕೊಳದ ತಳಕ್ಕೆ ತಳುಹಿ

ಮೌನಕ್ಕೆ ಮಾತು ಹೇಳಿಕೊಡುವ

ಭಾವತ್ರಪ್ತ ದನಿ

ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಮಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುವಹಾಗೆ

ಪ್ರತಿ ಪದಗಳಿಗೆ ಭಾವಮೂರ್ತಿ ಕೆತ್ತುವ

ಮಹಾಶಿಲ್ಪಿ ದನಿ

ಭಾವಸಮುದ್ರದ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕುವ ಅಲೆಗಳ ಮಹಾಪೂರ

ಗುಡುಗುಡಿಸುವ ಶಬ್ದತಾಳಗಳ ಮೇಳ

ಇನ್ನು ಭಾವಕವಿಗಳ ಕವನಗಳೆಲ್ಲ ಯಾಕ?

ಆ ದನಿಯಿಲ್ಲದೇ ಪದಪುಂಜಗಳೆಲ್ಲ ಮೂಕ

(image courtesy: The Hindu)

http://kannada-nudi.blogspot.com/2006/07/opinion-c-aswath-kannada-literature.html
ನಾನು ಜುಲೈ ೨೦೦೬ರಲ್ಲಿ ಸಿ ಅಶ್ವಥ್ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದ ಲೇಖನ ಇಲ್ಲಿದೆ, ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟದೇ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೊಂಡಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ನೀಲು ೩೨

2009-12-14T00:39:00.001Z

ಎಷ್ಟು ಓದಿದರೂ

ಏನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದರೂ

ಏನೆನೋ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ

ಗೊತ್ತಾಗದ ಬದುಕಿನ ಅರ್ಥ
ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು

ಸಾಯುವ ದಿನ ತುಂಬ ದೂರವಿಲ್ಲ

ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದಾಗ.

ಶುದ್ಧ ಅಪ್ರಯೋಜಕ!

ನೀಲು ೩೧

2009-12-14T00:23:00.003Z

ನಾನು

ನನ್ನ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು

ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳು ಹೊತ್ತು

ನೀಲುಗಳಾಗಿ ಹೆರುತ್ತೇನೆ;

ಗಂಡೋ ಹೆಣ್ಣೋ ಪಿಂಡವೋ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರವೋ?

ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಮುದ್ದು ಮತ್ತು ಮದ್ದು!

ಸೇಡು

2009-11-30T07:56:00.001Z

ವಿಧಿ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ

ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ನನ್ನ ಕೈಹಿಡಿದು ರಮಿಸಿವೆ

ಗಾಳಿಯ ಕಣ್ತುಂಬಿತು, ಬಾನಿನ ಬಣ್ಗೆಟ್ಟಿತು

ಮೌನದಲಿ ಈ ಸಂಜೆ ಮೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಹೇಳಿತು

ಅಂದು ಒಂದಕ್ಷರವನೂ ಹೇಳಲಾಗದೇ ಉಳಿದಿದ್ದು ನಾನಲ್ಲ

ಆ ಕ್ಷಣದ ಅಸಹಾಯಕತೆ ನಿನ್ನನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿತು

ಪ್ರತೀ ಖುಷಿ ಪ್ರತೀ ದುಃಖದಲಿ ನಿನ್ನ ಋಣವಿದೆ

ಪ್ರತೀ ಖುಷಿ ಪ್ರತೀ ದುಃಖವೂ ಇಂದು ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ

(ಬೇಗಂ ಅಖ್ತರ್ ಹಾಡಿದ ಮೆರೆ ನಸೀಬ್ ನೆ ಜಬ್ ಮುಝ್ ಸೆ ಇಂತೆಕಾಮ್ ಲಿಯಾ...ಗಜ಼ಲಿನ ಒಂದು ಭಾವಾನುವಾದ. ಇಲ್ಲಿ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿ)

ನೀಲು ೩೦

2009-11-12T02:42:00.000Z

ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಾದ ಮೇಲೆ

ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಇತ್ತೀಚೆ ಸಿಕ್ಕ ಹಳೆಯ ಇನಿಯನಿಗೆ

ಮೊಬೈಲು ನಂಬರು ಕೊಟ್ಟರೆ

ನನ್ನ ನಂಬರಿಗೆ ಗಂಡಸಿನ ಹೆಸರು ಬರೆದುಕೊಂಡ.

ಸದ್ಯ, ಇವನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ

ಎಂದು ಖುಷಿಯಾಯಿತು!

ನೀಲು ೨೯

2009-10-27T23:18:00.000Z

ಆಡಿದ್ದನ್ನೇ ಆಡುವ

ಏಳುವ-ಕೂಡುವ-ಮಲಗುವ

ಏಕತಾನದ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಜಡತ್ವಕ್ಕೆ

ಮೊದಲ ನೋಟದ ಮೊದಲ ಸ್ಪರ್ಶದ

ನಾಚಿಕೆ-ಕುತೂಹಲ-ರೋಮಾಂಚನದ

ನೆನಪು ಕೂಡ

ಬಾಲಿಷವೆನಿಸುವುದು

ಬದುಕಿನ ವಿಪರ್ಯಾಸವಲ್ಲವೇ?

ಚಹಾ ಮತ್ತು ಪೇಪರ್

2009-10-22T21:43:00.000+01:00

ನಾನು ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಓದಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು ಬಹುಷಃ ಆರನೆ ಅಥವಾ ಏಳನೇ ಇಯತ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅನಿಸುತ್ತೆ. ಆಗ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ "ಸಂಯುಕ್ತ ಕರ್ನಾಟಕ" (ಸ.ಕ). ಮುಂಜಾನೆ ಲುಂಗಿ ಬನಿಯನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಆರಾಮ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲೋ, ಮನೆ ಮುಂದಿನ ಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲೋ ಕೂತು ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಛಾ (ಚಹಾ), ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸ.ಕ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕೂತಿರುವ ದೃಶ್ಯ ಸಹಜವಾಗಿತ್ತು. ದೊಡ್ಡವನಾದ ಮೇಲೆ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ಕಾಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಹಾದ ದೊಡ್ಡ ವಾಟಗಾ (ಲೋಟ) ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಸ.ಕ ಓದುತ್ತ ಮಂಜಾನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಮುಂದೆ ಹಾಸ್ಟೆಲಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ ಆ ಕನಸು ನಿಜವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಒಂದು ಉದ್ದ ಲೋಟದ ತುಂಬ ನೀರು ಚಹಾ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ಪುಟವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಇಬ್ಬಿಬ್ಬರು, ಮೂವರು ಸೇರಿ ಸ.ಕ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಓದು ಮುಗಿಸಿ ಕೆಲಸ ಸೇರಿದಾಗ, ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ದಿನಾ ಎರಡೆರಡು ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಮತ್ತು ಟೈಪಾಸ್ ಇಂಡಿಯಾ (ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ). ಬಹುಷಃ ಆರು ಆರುವರೆಗೇ ಸೈಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಪೇಪರಿನ ಹುಡುಗ ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿಯಿಂದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ. ಖರೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನಾನು ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿರುವವರೆಗೂ ಆ ಪೇಪರ್ ಹಾಕುವ ಹುಡುಗನ ಮುಖವನ್ನೇ ನೋಡಿಲ್ಲ (ನಾನು ಎಂದೂ ಏಳುಗಂಟೆಗೆ ಮೊದಲು ಎದ್ದೇ ಇಲ್ಲ). ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಪೇಪರ್ ಕಾಕುವ ಯಜಮಾನ ಬಂದು ದುಡ್ಡು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ. ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ವಾರದ ದಿನಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತರಂಗ, ಸುಧಾ, ಕರ್ಮವೀರ, ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು, ಲಂಕೇಶ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು.

ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ತಕ್ಷಣ ಎರಡೇ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಚಹಾ ತಯಾರಾಗುತ್ತದೆ, ಥೇಟ್ ಅಲ್ಲಿನಂತೇ! ಆದರೆ ಮುಂಬಾಗಿಲ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಪೇಪರು ಇರುವದಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಆ ಒಂದು ಕಲ್ಚರೇ ಇಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮನೆಗೆ ಏನಾದರೂ ಪೇಪರ್ ಹಾಕಬೇಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಪೇಪರಿನ ದುಡ್ಡಿನ ಜೊತೆ, ಡೆಲಿವರಿ ದುಡ್ಡನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು! ಅಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆ ತಡವಾಗಿ ಬಂದರೆ ಗುರ್ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಒಂದು ದಿನ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ ಮನೆಗೆ ಹಾಕುವುದು ತಡವಾದರೆ, ನಾನೇ ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ತಂದು ಬಿಟ್ಟು, ಮನೆಗೆ ಮುಂದಿನ ದಿನ ಹಾಕಿದ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ವಾಪಸ್ಸು ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ!

ಇಲ್ಲಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮುಂದೆ ಕೂತು, ನ್ಯೂಸ್ ಓದುವ ವಿಚಿತ್ರ ಅಭ್ಯಾಸ ರೂಢಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಮುಂಜಾನೆ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ಕಾಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಹಾದ ಲೋಟ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕೂಡುವ ಸುಖ ನೆನೆದು ಬೇಸರವಾಗುತ್ತೆ. ಅಷ್ಟು ದಿನ ಪೇಪರ್ ಹಾಕುವ ಹುಡುಗರನ್ನು ಒಂದಿನವೂ ಮಾತಾಡಿಸದೇ ಹೋದದ್ದಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಖಿನ್ನವಾಗುತ್ತೆ.

ನೀಲು ೨೮

2009-10-11T00:53:00.000+01:00

ಮತ್ತೆ ಮಳೆ ನಿಂತಿದೆ

ನನ್ನ ಕಿಟಕಿಯ ಗಾಜಿನ ಮೇಲೆ

ನಿಂತ ನೀರ ಹನಿಗಳನ್ನು

ಪೋಣಿಸುತ್ತೇನೆ

ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ

ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ

ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯ ಸಾವನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತ...

2009-10-05T02:35:00.000+01:00

ನಾನೂ ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ದಿನವೂ ತಪ್ಪದೇ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ ನಿಂತಿದೆ, ಒಂದು ಕಡೆ ಕನ್ನಡ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾರ ದಿನೆ ದಿನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡದ ಜಾಲಗಳು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿವೆ. ಜಾಲ ನಡೆಸುವುದು ಅಷ್ಟೊಂದು ದುಬಾರಿಯ ಕೆಲಸವೇ? ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗನ್ನೇ ನೋಡಿ. ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದ ಖರ್ಚು - ಸೊನ್ನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ತೆರುವ ಬೆಲೆ - blogspot ಎಂಬ ಕೊಂಡಿ. ಅದಿದ್ದರೇನಂತೆ. ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗು ನನ್ನದು. ಬ್ಲಾಗಿನ ಹಂಗಿಲ್ಲದೇ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಜಾಲ ನಡೆಸುವ ಖರ್ಚು ಎಷ್ಟು ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದು ಪತ್ರಿಕೆ ನಡೆಸುವಷ್ಟು ದುಬಾರಿಯಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಬಹುಷಃ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆ ನಡೆಸುವ ಖರ್ಚಿನ ಒಂದಂಶವೂ ಆಗುವುದು ಸಂಶಯವೇ (ಗೊತ್ತಿದ್ದವರು ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡಬೇಕು)!

ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ ನಡೆಸುವುದೇ ದುಸ್ತರವಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುವ ಇಂಟರ್ನೆಟ್, ಜೇಬು ಜೇಬುಗಳಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುವ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಫೋನುಗಳು. ಅದಕ್ಕೇ ಈ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ತಮ್ಮ ಆದಾಯ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಜಾಲಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿವೆ. ಬರೀ ಜಾಲ ಮಾಡಿ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಬದುಕಬಹುದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಜನ ಜಾಲಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅದಲ್ಲದೇ ಇಂಗ್ಲೀಷು ಬರೀ ಇಂಗ್ಲಂಡು ಅಮೇರಿಕಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಲ್ಲವಲ್ಲ! ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯ, ನ್ಯೂಜಿಲ್ಯಾಂಡ್, ಕೆನಡಾ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಭಾರತದಂತಹ ದೇಶಗಳಲ್ಲೀ ಇದೆ. ಜಾಹಿರಾತುಗಳು ಆಯಾ ದೇಶಕ್ಕೆ, ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಇದೆ. ಈ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಕನ್ನಡದ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ! ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳ ಜಾಲಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ದಿನಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನಂತೆ ನೂರಾರು ಬ್ಲಾಗುಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಬಹಳಷ್ಟು ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಸಾಯುತ್ತವೆ, ಕೆಲವು (ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನಂತೆ) ತೆವಳುತ್ತ ತೆವಳುತ್ತ ಇನ್ನೂ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿವೆ, ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಮಾತ್ರ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಬೇರುರುತ್ತಿವೆ (ಶಿವು, ಶ್ರೀಶಂ, ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ, ಸಿಮೆಂಟು ಮರಳು ಇತ್ಯಾದಿ). ಗ್ರುಪ್‍ಬ್ಲಾಗುಗಳಾದ ಅವಧಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯನ್ನು ಹೋಲುವ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾಂನಾಂತರವಾಗಿ ಇರುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಜಾಲವಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಕನ್ನಡದ ದುರಂತವೇ ಸರಿ.

ಯಾಹೂ ಕನ್ನಡ, ದಾಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡ, ವೆಬ್ ದುನಿಯಾಗಳು ಸುದ್ದಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚೇನನ್ನೂ ಕೊಡಲಾರವು. ಇದ್ದರೂ ಅದು ಪಾಪ್ ಕಲ್ಚರ್‍ಗೆ ಸೀಮಿತ. ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಂಥ ಬರಹಗಳು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯೇ.

ನಾಡಿನಿಂದ ದೂರ ಕೂತಿರುವ ನನ್ನಂಥವರಿಗೆ ಜಾಲಗಳು ಕೊಂಡಿಯಾಗಿ ಕೂತಿವೆ. ಲಂಕೇಶ್ ಸತ್ತಮೇಲೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಸತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದುದರಲ್ಲೇ ಒಂಚೂರು ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ ಹೋಲುವ ಹಾಯ್, ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಲಬ್ಯವಿಲ್ಲ. ತರಂಗ ಸುಧಾ ತಮ್ಮ ಗುಣಮಟ್ಟ ಯಾವತ್ತೋ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಇದ್ದುದರಲ್ಲ ಮಯೂರವೇ ವಾಸಿ. ಆದರೆ ಈ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಜಾಲಗಳು ಓದಲು ಆಗದಷ್ಟು ಕಷ್ಟಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಪ್ರತಿಸಲ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ತರುವ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳೇ ಇನ್ನು ಗತಿ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ದಿಗಿಲು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬಹುಷಃ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಡುತ್ತದೆ, "ಕನ್ನಡ ಬೆಡಗು ಪರಿಮಳ ದಶಕದಿಂದ ದಶಕಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಕನ್ನಡ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಸಾಯಲಿದೆಯೇ?"

ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದು ಗೋಡ್ಸೆ ಅಲ್ಲ

2009-10-02T09:00:00.000+01:00

ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದು ಗೋಡ್ಸೆಯಲ್ಲ

ಇದ್ದ

ನಮ್ಮಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯರ
ನಮ್ಮಪ್ಪ-ಅಮ್ಮರ
ನನ್ನ-ನಿನ್ನ
ನಡುವೆ
ಇದ್ದ

ನಮ್ಮಜ್ಜ
ತನಗೆ ವಾರಸುದಾರರಿಲ್ಲವೆಂದು
ತನ್ನ ಮೂರನೇ ಹೆಂಡತಿಯಲ್ಲಿ
ನನ್ನಪ್ಪನನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ವೇಳೆ
ಎದ್ದ

ನನ್ನಪ್ಪ
ಮೆಟ್ರಿಕ್ಯುಲೇಷನ್ನು ಮುಗಿಸಿ
ಬ್ರಿಟೀಷರ ಕೆಳಗೆ
ಮಾಮಲೆದಾರನಾಗಿ
ಸಂಬಳವೆಣಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ
ಗೆದ್ದ

ನಾನು
ಪುಗಸಟ್ಟೆ M.B.B.S ಮುಗಿಸಿ
ದೇಶಬಿಟ್ಟು ಇಂಗ್ಲಂಡಿಗೆ
ಬಂದಾಗ
ಬಿದ್ದ

(ಈ ಹಿಂದೆ ಬರೆದ ಕವನವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ನೆನೆಯತ್ತಾ)

ನೀಲು ೨೭

2009-09-23T21:33:00.001+01:00

ದೇವರು ಆತ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ

ಕಲೆ ಕಾವ್ಯ ಮದಿರೆ

ಕೊಡುವ ಎಲ್ಲ ಕಿಕ್ಕುಗಳೂ

ನನ್ನ ಒಂದು ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ

ನಿನಗೆ ಸಿಕ್ಕದ ದಿನ

ನಿನ್ನ ನೀಲು ಸಾಯುತ್ತಾಳೆ

ಬರೆದಿಟ್ಟುಕೋ!

ನೀಲು ೨೬

2009-09-21T14:07:00.000+01:00

ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯ ಆಫ್ಟರ್ ಶೇವಿಗಿಂತ

ನಿನ್ನ ಮೈವಾಸನೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಇಷ್ಟ

ಎಂದರೆ

ಸೊಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡದೇ ಇರಬೇಡ

ಆಫ್ಟರ್ ಶೇವ್ ಹಾಕುವುದನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ

ಇಂದು ಎಸ್.ಪಿ ಭೂಪ ರಾಗದ ಗುಂಗನ್ನು ಹಿಡಿಸಿದ್ದು

2009-06-28T22:58:00.007+01:00

ಇವತ್ತು ಈ-ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಡಿಗಿ "ನಾಗಮಂಡಲ"ದ ಸಂಗೀತಾ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಡಿರುವ "ಈ ಹಸಿರು ಸಿರಿಯಲಿ ಮನಸು ನಲಿಯಲಿ ನವಿಲೇ" ಎಂಬ ಹಾಡು ಹಾಡಿದಳು.

ಈ ಹಾಡಿನ ನಂತರ ಎಸ್.ಪಿ ಇದು ರಾಗ್ ಭೂಪ್ (ಭೂಪಾಲಿ ಅಂತಲೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ) ಎಂದು ರಾಗದ ಚಲನವನ್ನು ಹಾಡಿ ತೋರಿಸಿದರು. ನಂತರ, ಈ ರಾಗದಲ್ಲಿ ತುಂಬ ಚಂದದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹೊಸೆದ ಭೂಪೇನ್ ಹಜಾರಿಕಾರನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ಭೂಪ ರಾಗ ನಸುಕಿನ ರಾಗ, ಭೂಪೇನ್ ಆಸಾಮಿನವರು, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ನೇಸರ ಕಾಣಿಸುವ ಪ್ರದೇಶದವರು, ಅದಕ್ಕೇ ಅವರಿಗೆ ಭೂಪ ರಾಗ ತುಂಬ ಇಷ್ಟವಿರಬಹುದೇ ಎಂದು ತಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ನಕ್ಕರು. "ರುಡಾಲಿ" ಚಿತ್ರದ "ದಿಲ್ ಹುಂ ಹುಂ ಕರೇ" ಹಾಡು ಕೂಡ ಇದೇ ರಾಗದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಭೂಪ ರಾಗ ಕೇವಲ ಐದು ಸ್ವರಗಳ ರಾಗ "ಸಾ ರೆ ಗ ಪ ಧ ಸಾ"

ರಾಗದ ಏರಿಳಿತಗಳು ತುಂಬ ಇಂಪು. ರಾಗದ ಒಂದು ರಚನೆ ಇಲ್ಲಿ ಹಾರ್ಮೋನಿಯಂನಲ್ಲಿ:

ಈ ರಾಗ ನಸುಕಿನ ರಾಗ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆನಷ್ಟೇ. ರಾಗ್ ಭೂಪದ ಈ ಕೊಳಲನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಿಜ ಅನ್ನಿಸದಿರದು.

ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಈ ರಾಗದಲ್ಲಿ ತುಂಬ ಹಾಡುಗಳಿವೆ:

ಭೂಪ ರಾಗ ಹಿಂದುಸ್ಥಾನಿ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಡೆ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ಹೇಳಿ ಕೊಡುವ ರಾಗ. ಈ ಸಿನೆಮಾ ಹಾಡನ್ನು ಹಿಂದುಸ್ಥಾನಿ ಪಾಠಮಾಡುವವರೂ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಲತಾ ಮಂಗೇಶ್ಕರ್ ಹಾಡಿದ ಈ ಹಳೆಯ ಹಾಡು ಇನ್ನೂ ಸಂಗೀತ ಕಲಿಯುವವರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನಲಿದಾಡುತ್ತದೆ, "ಜ್ಯೋತಿ ಕಲಶ ಛಲಕೆ"

ಹೆಣ್ಣು ನೋಡಲು ಬಂದಾಗ, ಇದೇ ರಾಗದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮಾಮಿ "ಯೋಗಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದ" ಎಂದು ಹಾಡಿ ನಮ್ಮ ಮಾಮಾನ ಮನೆ ಗೆದ್ದದ್ದು ನನಗಿನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ.

ಹಂಸಾನಂದಿಯವರು ಟ್ವಿಟರಿನ ಮೂಲಕ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಎರಡು ಭೂಪರಾಗದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಟ್ವೀಟಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ.

ರೇಡಿಯೋ ಕಾಲದಲ್ಲಿ "ಅಭಿಲಾಷೆ"ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಸಲ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ವೈದ್ಯನಾಥನ್ ಸಂಗೀತದ "ಏಳು ಸುತ್ತಿನ ಕೋಟೆ" ಚಿತ್ರದ "ಸಂತಸ ಅರಳುವ ಸಮಯ"

ಕನ್ನಡದ ಇನ್ನೊಂದು anthem ಆಗಿಹೋದ ರಾಜಕುಮಾರ ಹಾಡಿದ "ಜೇನಿನ ಹೊಳೆಯೋ" ಕೂಡ ಭೂಪರಾಗ.

(ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತ ಗೊತ್ತಿದ್ದವರು ತಿದ್ದಬೇಕು)
(ವಂದನೆಗಳು: ಯುಟ್ಯೂಬಿನಲ್ಲಿ ಈ ಸುಂದರ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ)

ಜಗಜೀತ್ ಸಿಂಗ್, ರಾಜಕುಮಾರ ಮತ್ತು ರಾಗ್ ಲಲಿತ್

2009-06-08T22:43:00.006+01:00

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಡತಿ ಇಲ್ಲದ ಹೊತ್ತು, ಮಾಡಲು ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ. ರಾಜಕುಮಾರನ "ಕಣ್ಣೀರಧಾರೆ ಇದೇಕೇ" ಎಂದು ನನ್ನ ಕೆಟ್ಟ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತ ಕೂತಿದ್ದೆ. ಅದು ರಾಗ್ ಲಲಿತ್ ಅಂತ ಯಾರೋ (ಹಂಸಾನಂದಿ ಇರಬಹುದೇ?) ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಾಯಿತು. ಆಯಿತು, ಜಾಲ ಜಾಲಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದೆ. ನಾನಂತೂ ಗಾರ್ದಭಗಾನಾಸುರ, ನನ್ನ ಸಂಗೀತ ಜ್ಙಾನಯೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂದೆ ಇಲ್ಲ. ಹಿಂದುಸ್ತಾನೀ ಸಂಗೀತ ನನಗೆ ತುಂಬ ಇಷ್ಟ, ಆದರೆ ಅದರೆ ಅಕ್ಷರಗಳು ಗೊತ್ತಾಗುವ ಮೊದಲೇ ದೇಶಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕೂತದ್ದಾಗಿದೆ. ಸಂಸಾರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಸಂಗೀತ-ಸಾಹಿತ್ಯ ಎರಡಕ್ಕೂ ಎಣ್ಣೆ-ಸೀಗೆಕಾಯಿ ಮಾಡಿ ಕೂತದ್ದಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ಆಗಾಗ ಇಂಥಾ ತೆವಲುಗಳು ಶುರುವಾಗುತ್ತವೆ. ಈಗ ಎರಡು ದಿನದಿಂದ ಬರೀ ಒಂದೇ ತಾನ "ನಿ ರೆ ಮ ಮ ಮ ಮ, ನಿ ರೆ ಮ ಮ ಮ ಮ" (bold ಅಲ್ಲಿರೋದು ಶುದ್ಧ ನಿ, ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ಮ).

ರಾಗ್ ಲಲಿತ್ ಕೇಳಲು ತುಂಬ ಚಂದ, ಯಾಕೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಜಾಲಾಡಿಸಿ ಕೀಬೋರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ನನಗನ್ನಿಸಿದ್ದನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ತಿಳಿದವರು ಮನ್ನಿಸಬೇಕು, ತಿದ್ದಬೇಕು. ಈ ರಾಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು "ಮ"ಗಳು ಆರೋಹ ಅವರೋಹ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಬರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ "ಗ"ದಿಂದ ಕೋಮಲ "ರೆ"ಗೆ ಇಳಿಯುವ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಈ ರಾಗದ ಮೋಡಿಯಿದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.

ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಅದೇ ತಾನೆ ಮನೆಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಪ್ಲೇಯರ್ (ನಾವದಕ್ಕೆ ಟೂ-ಇನ್-ಒನ್)ನಲ್ಲಿ ರಾಜಕುಮಾರನ ಈ ಹಾಡು ಕೇಳಿದ್ದೂ ಕೇಳಿದ್ದೇ, ನನ್ನ ಕೆಟ್ಟ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದ್ದೂ ಹಾಡಿದ್ದೇ. ಆಗ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ಮೆನೆ ರಸೀದ ಈ ಹಾಡು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದು ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂದುಬಿಟ್ಟ. ನನಗಾಗ ಕೆಂಡಾಮಂಡಲು ಸಿಟ್ಟು ಬಂತು. ಎಂ.ರಂಗರಾವ್ ಆ ತರಹ ಟ್ಯೂನ್ ಕದಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ರಾಜಕುಮಾರ್ ಅಂಥ ಕದ್ದ ಟ್ಯೂನ್ ಹಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಅದಾದ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ಮೇಲೆ ಅವನೇ ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಜಗಜೀತನ ಈ ಹಾಡನ್ನು ನಮ್ಮ ಟೂ-ಇನ್-ಒನ್ನಲ್ಲೇ ಕೇಳಿಸಿ ದಂಗುಬಡಿಸಿಬಿಟ್ಟ. ಒಂದು, ನನ್ನ ವಾದಕ್ಕೆ ಸೋಲಾಗಿತ್ತು. ಎರಡು, ಅದುವರೆಗೂ ಎಂದೂ ಕೇಳದ ಅದ್ಭುತ ಧ್ವನಿ ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ಅವತ್ತೇ ನಾನು ಜಗಜೀತನ ದೊಡ್ಡ ಫ್ಯಾನ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟೆ. ಆಗ ಶುರುವಾದ ನನ್ನ ಜಗಜೀತನ ಸಹವಾಸ ಇನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲಿದೆ ಆ ಹಾಡಿನ ನನ್ನ ಕನ್ನಡೀಕರಣ:

ಯಾರೋ ಬಳಿ ಬಂದರು ನಸುಕು ನಸುಕು
ನನ್ನ ಕೆಣಕ ಬಂದರು ನಸುಕು ನಸುಕು

ನನ್ನ ಕತೆಯ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬದಲಿಸಿ
ನನಗೇ ಹೇಳಿದರು ನಸುಕು ನಸುಕು

ಸಾವರಿಸು ಅಂತ ಹೇಳುವವರೇ
ತಡವರಿಸುತಿಹರು ನಸುಕು ನಸುಕು

ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ತಿ ಹೆಂಡದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ
ದೇವರ ನೆನಪಾಯಿತು ನಸುಕು ನಸುಕು

ಭಾರತ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ್ ೨೦-೨೦

2009-06-07T23:53:00.004+01:00

ಜೂನ್ ಆರರಂದು ನಾನು ನಾಟಿಂಗ್‍ಹ್ಯಾಮಿನ ಟ್ರೆಂಟ್-ಬ್ರಿಡ್ಜಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮೊದಲ ಸುತ್ತಿನ ಟಿ೨೦ ಆಟವನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಆಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ ಫೋನ್ ತನ್ನ ಬ್ಯಾಟರಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಸತ್ತುಹೋಯಿತು. ನನ್ನ ಮಿತ್ರ, ರಾಮಶರಣ ತನ್ನ ಕ್ಯಾಮರಾದಲ್ಲಿ ತಗೆದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಆತನ ಅಪ್ಪಣೆಯಿಲ್ಲದೇ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಅವನೇನೂ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು!

ಆ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಧಾರಾಕಾರ ಮಳೆ. ಆಟ ರದ್ದಾಗುವುದೇನೋ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದಲೇ ಹೋದೆವು. ಕಾರು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹೊರಟರೆ ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಲ್ಲಿ ತ್ರಿವರ್ಣ ಧ್ವಜಗಳು, ಕೂಗುತ್ತಿರುವ ಜನ, ಕುಣಿಯುತ್ತಿರುವ ಜನ. ಸುಳ್ಳು ಸುಳ್ಳು ಮೈಕು ಹಿಡಿದು, 24x7 ಎಂದೀ ಸ್ಟಾರ್ ನ್ಯೂಸ್ ಅಂತಲೂ ಲೇಬಲ್ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಜನ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಯರ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬಾಂಗ್ಡಾ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಕುಣಿಯುತ್ತಿರುವ ಜನ. ದಿಸ್ ಈಸ್ ಟಿಪಿಕಲ ಇಂಡಿಯನ್ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಟಿಕೆಟ್ ತೋರಿಸಿ ಒಳ ಹೋದೆವು. ಇನ್ನೂ ಮೋಡ ಕವಿದ ವಾತಾವರಣ. ಅಲ್ಲೊಬ್ಬನಿಗೆ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಅನಿಸುತ್ತೆ, ಜೋರಾಗಿ, "ಏ ದೋಸತಿ ಹಂ ನಹೀಂ ಛೋಡೇಂಗೇ" ಎಂದು ಗಂಟಲು ಹರಿಯುವಂತೆ ಹಾಡಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡ! ನಾವು ನಮ್ಮ ಜಾಗ ಹುಡುಕಿ ಕೂತೆವು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪು ಕೇಸರಿ ಬಿಳಿ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಕೆನ್ನೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡೆ (ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇದೆಂಥ ರೋಗ!)

ನಮ್ಮ ಆಟಗಾರರು ತಮ್ಮ ತಾಲೀಮು ಮುಗಿಸಿ ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ಕ್ಯಾಮರಾದಲ್ಲಿ ಇವರು ಸೆರೆಸಿಕ್ಕರು.

ತಂಡದಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಸೇವಾಗ್ (ಅವನಿಗೂ ದೋನಿಗೂ ಗಲಾಟೆಯಂತೆ?)

ಯುವರಾಜ ಸಿಂಗ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದ.

ಇರ್ಫಾನ್ ಮತ್ತು ಇಷಾಂತ್ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುವ ದೃಶ್ಯ ಚನ್ನಾಗಿತ್ತು.

ಈ ಚೋಟುದ್ದ ಟಿ೨೦ ಕಪ್ಪಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಸೆಣಸಾಟವೇ?

"ಜನ ಗಣ ಮನ" ದ ಸಮಯ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಕ್ಕೊರಲಿನಿಂದ ಹಾಡಿದೆವು, ಜೋರಾಗಿ!

ಪ್ರತಿ ಫೋರು, ಸಿಕ್ಸರಿಗೂ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿವ ಜನ!

ಭಾರತ ಗೆದ್ದಿತು, ಆದರೆ ಗೆಲುವು ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಟ ಮುಗಿದದ್ದೇ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ವಿಜಯೋತ್ಸಾಹ!

ಆಟ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಖುಶಿ. ಇದು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಟ್೨೦ ಅನುಭವ.

ಡ್ಯಾನಿ ಬಾಯ್ಲ್ ನಂತರ ಈಗ ಸೂಸನ್ ಬಾಯ್ಲ್

2009-06-07T01:39:00.004+01:00

(ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ)

ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಎನ್ನುವಂತೆ ಸಣ್ಣ ನಿರ್ದೇಶಕನಾಗಿದ್ದ ಡ್ಯಾನಿ ಬಾಯ್ಲ್ ‘ಸ್ಲಂ ಡಾಗ್’ನಿಂದಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ. ಅವನ ಹೆಸರು ಮರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಇನ್ನೊಂದು ‘ಬಾಯ್ಲ್’ ಹೆಸರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಅವಳೇ ‘ಸೂಸನ್ ಬಾಯ್ಲ್’. ‘ಬ್ರಿಟನ್ ಹ್ಯಾಸ್ ಗಾಟ್ ಅ ಟೆಲೆಂಟ್’ ಎನ್ನುವ ರಿಯಾಲಿಟಿ-ಪ್ರತಿಭೆಯ ಟಿವಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದವಳು ಇವಳು. ಸ್ಕಾಟ್ ಲ್ಯಾಂಡಿನ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಿಂದ ಹಾಡಲು ಬಂದ ಈ ಮಧ್ಯವಯಸ್ಕ ಹೆಂಗಸು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಂತಿಮ ಹಂತದವರಗೂ ಬಂದು ಸೋತಳು, ಆದರೆ ಗೆದ್ದವರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು. ದಿನ ನಿತ್ಯ ಕಂಪ್ಯೂಟರಿನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತವರು ಸೂಸನ್ ಬಾಯ್ಲಳ ಹಾಡಿನ ಯೂಟ್ಯೂಬಿನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಕೊಳ್ಳುವದು ಕಷ್ಟ. ಬಹುಷಃ ಯುಟ್ಯೂಬಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ಲಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಗಿಟ್ಟಿಸಿದ ವೀಡಿಯೋಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಸನ್ ಬಾಯ್ಲ್ ಕೂಡ ಸೇರುತ್ತಾಳೆ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ.

ಹುಟ್ಟುವಾಗಲೇ ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆಯಿಂದಾಗಿ ಓದು ಬರಹ ಕಲಿಯಲು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟ ಸೂಸನ್, ಐರಿಷ್ ಮೂಲದ ಹುಡುಗಿ. ಏಳು ಜನ ಅಣ್ಣ ಅಕ್ಕಂದಿರ ತುಂಬು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಕೆಳಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವಳು. ಓದು ತಲೆ ಹತ್ತದೇ ಹೊರಬಿದ್ದ ಸೂಸನ್ ತನ್ನ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದು ಕೇವಲ ಆರು ತಿಂಗಳು ಮಾತ್ರ. ತಂದೆ ಹಾಡುಗಾರ, ಬಹುಷಃ ಅವನಿಂದ ಸಂಗೀತದ ರುಚಿ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡ ಸೂಸನ್ ಹಾಡು ಕಲಿಯುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಇದ್ದಳು. ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಸರಕಾರ (ಕೌನ್ಸಿಲ್) ಕೊಡುವ ವಾರದ ಭತ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತ ಬೆಕ್ಕನ್ನು ಸಾಕಿಕೊಂಡು ತಾಯಿಯ ಶುಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಸಂಗೀತ ಗುರು ಅವಳನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸಿ ‘ಬ್ರಿಟನ್ ಹ್ಯಾಸ್ ಗಾಟ್ ಅ ಟೆಲೆಂಟ್’ ಟಿವ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿದ್ದೇ ಕೇವಲ ಆರೆಂಟು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಬದುಕು ಈ ತರಹ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆಂದು ಯಾರೂ ಊಹಿಸಿರಲಾರರು.

ಮೊದಲ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೇಕಪ್ ಇಲ್ಲದೇ ಹಾಡಲು ನಿಂತ ೪೮ ವರುಷದ ಹಳ್ಳಿ ಹೆಂಗಸನ್ನು ನೋಡಿ ಜಡ್ಜುಗಳು ವೀಕ್ಷಕರು ನಕ್ಕರು. ‘ಐ ಡ್ರೀಮ್ಡ್ ಎ ಡ್ರೀಮ್’ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹಾಡು ಅವಳು ಹಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇ ಸಭಾಂಗಣದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಆಶ್ಚರ್ಯ ತುಂಬಿದ ಮೌನ, ಜಡ್ಜುಗಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ. ಅವಳ ಹಾಡು ಯುಟ್ಯೂಬಿನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ನೋಡಿ ಖುಷಿಪಟ್ಟರು, ಅತ್ತರು. ಅವಳ ಗೆಲುವು ನಿಶ್ಚಿತವೆಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಸೂಸನ್ ಸೇರಿ. ಆದರೆ ಸೋತಳು, ಸೋತು ಗೆದ್ದಳೇ? ಕಾಲವೇ ಹೇಳಬೇಕು.

ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಹೊಸತೇನಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸತ್ತ ಜೇಡ್ ಗುಡಿ ‘ಬಿಗ್ ಬ್ರದರ್’‍ನಲ್ಲಿ ಬೆತ್ತಲೆ ಕುಣಿದು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು; ತನ್ನ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪೌಂಡುಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು - ಟಿವಿಗಳಿಗೆ ಸಂದರ್ಶನ ಕೊಟ್ಟು, ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಫೋಟೋ ಕೊಟ್ಟು, ಆತ್ಮಕತೆ ಬರೆದು (ಒಂದಲ್ಲ ಎರಡೆರಡು), ತನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯ ತಂದು.
ಈಗ ಜೇಡ್ ಗುಡಿಯ ತರಹದ ಪ್ರಚಾರ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಸೂಸನ್‍ಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ. ಯಾವ ಪತ್ರಿಕೆ ತೆರೆದರೂ, ಯಾವ ಟಿವಿ ಚನಲ್ ಹಾಕಿದರೂ ಅವಳದೇ ಮಾತು. ಅವಳು ವರ್ಜಿನ್ ಅಂತೆ, ಅವಳು ಇದುವರೆಗೂ ಯಾರಿಗೂ ಮುತ್ತು ಕೂಡ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲವಂತೆ, ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ತನಗಿಂತ ೧೫ ವರ್ಷ ದೊಡ್ಡವನ ಮೇಲೆ ಕ್ರಷ್ ಅಂತೆ, ಆತ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲವಂತೆ, ಅವಳ ತಲೆ ಸರಿಯಿಲ್ಲವಂತೆ, ಫೈನಲ್ಲಿಗೆ ಮುಂಚೆ ಅವಳಿಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಯುವುದೊಂದೇ ಬಾಕಿ ಇತ್ತಂತೆ, ಫೈನಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಸೋತ ಮೇಲಿ ಕ್ಲಿನ್ನಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಳಂತೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಸೂತ್ರಧಾರ ಸೈಮನ್ ಕೊವೆಲ್ ಅವಳಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಗಳಿಸುವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿದಾನೆ, ಅವಳನ್ನು ಮಿಲಿಯನೇರ್ ಮಾಡುವ ನಕ್ಷೆ ತಯಾರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವಳ ಆತ್ಮಕತೆ ಬರೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಹಾಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದೆರೆಡು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಬಳಿ ದುಡ್ಡಿನ ಮಳೆಯೇ ಸುರಿಯಲಿದೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಬರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಹೆಮ್ಮೆಯೇ. ಈ ಟಿವಿ-ಇಂಟರ್‍ನೆಟ್ ಬರುವ ಮೊದಲು ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು, ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾಗಿಲ್ಲದ, ಯಾವ ಗಾಡ್‍ಫಾದರ್‍ಗಳಿಲ್ಲದ, ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೆಂಗಸು ಇಷ್ಟೊಂದೆಲ್ಲವನ್ನು ಕೇವಲ ಆರೆಂಟು ವಾರದಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತೇ? ಆದರೆ ಈ ಹಟಾತ್ ಪ್ರಚಾರದಿಂದಾಗಿ, ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಿಂದಾಗಿ ಅವಳ ಬಾಳು ಹಾಳಾಗದಿರಲಿ, ಅವಳ ಬದುಕು ಹಸನಾಗಲಿ ಎನ್ನುವುದೊಂದೇ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಆಶಯ, ಅಲ್ಲವೇ?

adbhuta lekhana,atyadbhuta sadhane...

Guest \| 11 Jun 2009 01:37 pm \| Reply »

ಓಳ್ಳೆಯ ಲೇಖನ ಕೇಶವ್. ರಿಯಾಲಿಟಿ ಷೋಗಳಿಂದ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆಂಬಂತೆ ಇಂತಹ ಪ್ರತಿಭೆಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ಜೇಡ್ ಗೂಡಿ ಕೆಟ್ಟ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಹೆಸರು,ದುಡ್ಡು ಮಾಡಿದಳು. ಸೂಸನ್ ಗೆ ಅಂತಹ ಗಿಮಿಕ್ ಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆವಳ ಪ್ರತಿಭೆ ಅವಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೇರಿಸಲಿದೆ. ಆದರೆ ಇವರುಗಳಿಂದ ಹಣ ಮಾಡುವ ಮಾಫಿಯಾ ಇದೆಯಲ್ಲ ಇವುಗಳು ಮಾತ್ರ ನೈತಿಕತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅಮಾನವೀಯ ಜೀವಿಗಳು - ಚಿನ್ಮಯ....

Guest \| 08 Jun 2009 01:11 am \| Reply »

eeke hadida hadu tumba chennagide oduvaga olleya padya , keluvaga olleya hadu --lalitha siddabasavaiah...

Guest \| 06 Jun 2009 03:42 pm \| Reply »

Re: It was really true fact , Well written, Our wish for her too as I liked her voice .(Vidhi lille)

Guest | 07 Jun 2009 05:01 pm | Reply »

ನೀಲು ೨೫

2009-05-11T01:08:00.003+01:00

ನನ್ನ ಮಗ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ

ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಬಾಳು ಸೇರಿದರೂ

ನನ್ನ ಮಗನಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಬೇಕು,

ನನ್ನ ಹುಡುಗ ಮಾತ್ರ

ತನ್ನ ತಾಯಿ ಮಾತು ಕೇಳದ

ಬರೀ ನನ್ನವನಾಗಿರಬೇಕು

ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲೇ ಹೆಣ್ತನವಿದೆಯೇ?

ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಗೂ ಒಂದೇ ರುಚಿ!

2009-05-04T20:40:00.003+01:00

("ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ"ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ ಬರಹ)

ಇಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದಿಂದ ಉತ್ತರ ತುದಿಯವರೆಗೆ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡಿ ಯಾವುದೇ ಊರು ಹೊಕ್ಕರೂ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಊರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆನ್ನುವ ಭಾವ ಬರುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಓಣಿಗೆ ಹೋದರೂ ನಮ್ಮ ಓಣಿಗೇ ಬಂದಿದ್ದೇವೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಊರಿನ ಯಾವುದೇ ಹೈಸ್ಟ್ರೀಟ್ (ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಇರುವ ಬೀದಿ) ಅಥವಾ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಅವೇ ಅಂಗಡಿಗಳು - ಮಾರ್ಕ್ ಆಂಡ್ ಸ್ಪೆನ್ಸರ್, ಅದೇ ಡೆಬನ್‍ಹ್ಯಾಮ್ಸ್, ಅದೇ ಪ್ರೈಮಾರ್ಕ್, ಅದೇ ಬೂಟ್ಸ್...ಅವೇ ರೆಸ್ಟೋರಂಟುಗಳು - ಮ್ಯಾಕ್‍ಡೊನಾಲ್ಡ್, ಕೆ‍ಎಫ್‍ಸಿ, ಪಿಜಾ ಎಕ್ಸ್ ಪ್ರೆಸ್... ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ಪಣ ತೊಟ್ಟಿರುವ ಟೆಸ್ಕೋ, ಸೇನ್ಸ್ ಬರಿ, ಆಸ್ಡಾ ಎನ್ನುವ ಬೃಹದಾಕಾರದ ಮೆಗಾಸ್ಟೋರ್‍ಗಳು.

ಊರು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸುತ್ತಿ ಯಾರದೇ ಮನೆಗೆ ಹೋದರೂ ಅಷ್ಟೇ, ನಮ್ಮದೇ ಮನೆಗೆ (ಒಂದೆರೆಡು ರೂಮು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಇರಬಹುದು) ಬಂದಿದ್ದೇವೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಮನೆ ಅಲಂಕಾರವೂ ಅಷ್ಟೇ, ಹಾಕಿದ ಫೋಟೋ ಫ್ರೇಮ್ ಯಾವ ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ದುಡ್ಡಿಗೆ ಯಾವ ಸೇಲಿನಲ್ಲಿ ಕೊಂಡಿದ್ದು ಎನ್ನುವುದು ಕೂಡ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮಲಗಿರುವ ಬುದ್ಧ ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ಶಾಪಿನದು, ಮಂದಸ್ಮಿತ ಬುದ್ಧ ಹೋಮ್‍ಬೇಸಿನಲ್ಲಿ ಕೊಂಡಿದ್ದು ಎನ್ನುವುದು ತಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆಯೇ ವಿನಃ ಅದು ಕಲಾಕೃತಿ ಎನ್ನುವುದು ಮರೆತೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಪಡಿಯಚ್ಚುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಒಂದೇ ತರಹದ ಮೂರ್ತಿಗಳು, ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೇ ಪ್ರಿಂಟ್ ಮಾಡಿದ ಪೇಂಟಿಂಗುಗಳು, ಮಷೀನಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಲೋಹದ ಆರ್ಟಿಫ್ಯಾಕ್ಟುಗಳು - ಎಲ್ಲರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನಳನಳಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಆಯತಾಕಾರದ ಕನ್ನಡಿ ಬೆಂಕಿಕಾಯಿಸುವ ಅಗ್ಗಷ್ಟಿಕೆಯ ಮೇಲೇ ಇರಬೇಕು. ಟಿವಿ ಪಡಸಾಲೆಯ (ಇಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಹಾಲ್‍ರೂಮ್ ಎನ್ನುವುದಿಲ್ಲ, ಲಾಂಜ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ!) ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರಬೇಕು. ಯಾರ ಮನೆಗೆ ಹೋದರೂ ಚಮಚ ಎಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ, ಸಂಡಾಸು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮೂರು ವರುಷದ ಮಗುವಿಗೂ ಹೇಳುವ ಜರೂರತ್ತಿಲ್ಲ, ಅಷ್ಟು ಸುಲಭ.

ಆಧುನಿಕತೆ ನಮ್ಮ ಮೌಢ್ಯಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದು ನಿಜ, ಅದೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹಾನಿಕಾರಕವಲ್ಲದ ನಮ್ಮ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಇಲ್ಲವಾಗಿಸುತ್ತ ಹೋಯಿತು. ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣ ನಮ್ಮ ಉತ್ಪಾದನಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಕ್ವಾಲಿಟಿಯನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಪಾಲು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದು ನಿಜ, ಅದೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಆಯಾ ಹಳ್ಳಿ-ಊರು-ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಇರುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಹೋಯಿತು. ಉದ್ಯಮೀಕರಣ ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಐಷಾರಾಮದಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತ ಸಾಗಿತು, ಅದೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮನೆ ಮನೆಗೂ ಬೇರೆ ರುಚಿಯಿರುವ ಊಟವನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಹೋಗಿತು. ಜಾಗತೀಕರಣ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಹಿಗ್ಗಿಸಿದ್ದು ನಿಜ, ಅದೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ನಮ್ಮದೆನ್ನುವುದೆಲ್ಲ ಪರಕೀಯ ಎನ್ನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತ ಸಾಗಿತು.

ಇವತ್ತು ಮೈಸೂರು ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಯಾವುದಾದರೂ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಧೋತರ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮೈಸೂರು ಪೇಟ ಹಾಕಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಇವತ್ತು ಸ್ಕಾಟ್‍ಲ್ಯಾಂಡಿನ ಯಾವುದಾದರೂ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಕಾಟ್‍ಲ್ಯಾಂಡಿನ ಸ್ಕರ್ಟ್ ತರಹ ಲುಂಗಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಉತ್ತರ ಧ್ರುವದಿಂ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವಕೂ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ಯಾಂಟುಗಳನ್ನೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಒಂಚೂರೂ ಹಾನಿಕಾರಕವಲ್ಲದ ನಮ್ಮ ಉಡುಗೆಗಳನ್ನೇ ನಿರ್ನಾಮ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ.

ಇವತ್ತು ಮನೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಯನ್ನು "ಕೆಲಾಗ್ಸ್ ನಿಂದಲೇ ತಿನ್ನಿ, ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಬೆಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ" ಎನ್ನುವ ಜಾಹೀರಾತು ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸೇರಿಯಲ್ಸ್ ಒಡುತ್ತೇವೆ, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮನೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ "ಅರಳ್ಹಿಟ್ಟು" (ಅದರ ರುಚಿ ಮತ್ತು ಟೆಕ್ಚರ್ ವೀಟಾಬಿಕ್ಸಿಗಿಂತ ಬೇರೆಯಾಗೇನೂ ಇಲ್ಲ) ಇವತ್ತು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅವಲಕ್ಕಿ, ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು, ದೋಸೆ, ಇಡ್ಲಿಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರೆಡ್ಡು, ಸ್ಯಾಂಡ್ವಿಚ್ಚುಗಳು ಆಕ್ರಮಿಸುತ್ತಿವೆ, ನಮ್ಮ ಈ ತಿಂಡಿಗಳಿಂದ ಯಾವುದೇ ಹಾನಿ ಇಲ್ಲದಾಗಲೂ!

ಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಯ ರುಚಿಯೇ ಬೇರೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಬೇರೆ ಊರಿಗೆ ಹೋದರೆ ಅವರ ಮನೆಯ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ತಂದು, ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರುಚಿಯ ಹಪ್ಪಳ, ಸಂಡಿಗೆ! ಈಗ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಪ್ರಿಯಾ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ, ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಲಿಜ್ಜತ್ ಪಾಪಡ್. ನಮ್ಮ ನಾಲಗೆ ಬರಬರುತ್ತ ಚಪ್ಪಲಿ ತಳವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ?

ಇಲ್ಲಿನ ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಲು ಸಾಲು ತರಾವರಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ದಿನನಿತ್ಯದ ಸಮಾಚಾರದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಮನೆಯ ಅಂದ-ಚಂದ, ಕ್ರೀಡೆಗಳು, ಗ್ಯಾಜೆಟ್ಟುಗಳಿಂದ ಸಾಗಿ, ಸೆಲಿಬ್ರಿಟಿ ಗಾಸಿಪ್ಪಿನವರೆಗೂ ನೂರಾರು ಪತ್ರಿಕೆಗಳು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರ ಬೇರೆ ಇರುವ ಒಂದೇ ತರಹದ ಹುಡುಗಿಯರ ಚಿತ್ರಗಳು! ಎಲ್ಲ ಮಾಡೆಲ್ ಗಳ ನಿಲ್ಲುವ ಭಂಗಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮುಗುಳ್ನಗುವ ರೀತಿಯವರೆಗೂ, ಮುಖದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅಂಗುಷ್ಟದವರೆಗೂ ಒಂದೇ ತರಹ!

ಕ್ಲೋನಿಂಗ್ ಬರೀ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದ ಪವಾಡವಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಊರುಗಳ ಹೈಸ್ಟ್ರೀಟ್‍ಗಳೂ ಒಂದೇ ತರಹದ ಕ್ಲೌನ್‍ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ. ಜಾಗತೀಕರಣದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಊರುಗಳಲ್ಲೂ ಸೂಪರ್ ಮಾಲ್‍ಗಳು, ಶಾಪಿಂಗ್ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಗಳು; ಆಧುನಿಕತೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಬ್ರೆಡ್ಡು, ಟಾಯ್ಲೆಟ್ ಪೇಪರುಗಳು; ಬಂಡವಾಳಶಾಹೀ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆಲ್ಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್‍ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬರೆಯಬೇಕು-ಮಾತಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಪಿತೃಗಳು.

ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ನಮ್ಮ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಉಡುಗೆ-ತೊಡುಗೆಗಳಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಆಹಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಮನೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಭಾಷೆ-ಸಂಪರ್ಕಗಳಲ್ಲಿ, ಆಚಾರ-ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ, ದೇಹದ ಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಆಧುನಿಕತೆ-ಜಾಗತೀಕರಣ-ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯೀಕರಣ-ಕ್ಯಾಪಿಟಲಿಸಂ-ವೈಜ್ಞಾನೀಕರಣದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ವತೋಮುಖ ಕ್ಲೋನಿಂಗ್ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ, ಇದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾರ್ಗವೇ ಇಲ್ಲವೇ?

Dearest Keshav: I read you article and was very impressed by the matter you have eloborated.... life has become mechanical and sterotyped.....everybody wants to follow the mainstream and this is the ultimate result of that....Look forward to hear from you... Dr.Shailendra...

Guest \| 06 Jun 2009 04:15 pm \| Reply »

ಏನು ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರೆ, ಪಾಠಕ್ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಫೋಟೋ ಹಾಕಿ ಪ್ರಿಯಾ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಅ೦ತ ಬರೆದಿದೀರಲ್ರೀ? ಪಶ್ಚಿಮ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ಲ೦ಡನ್ ನಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಸ್ಟೋರ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ೦ದು ತರಹ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಪಾಠಕ್, ಪ್ರಿಯಾ, ದೀಪ್, ಸ್ವಾದ್, ವಿಮಲ್, ಜಿಟ್ಸ್, ಲಿಜ್ಜತ್, ಅಮ್ಮ, ಬೇಡೇಕರ್ಸ್... ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಬೇಕು? ಇನ್ನು ಯಾವ ತರದ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಗಳು ಅ೦ತ ಬೇಕಾ? Mango Pickles pickles (Extra Hot), Mango and Lime Pickles, Mango and Chilly Pickles, Lime Pickles, Chilly Pickles, Vegtable Mixed Pickles, Green chilli pickles, Garlic Pickles, Ginger Pickles, Brinjal Pickles, Khaman Gunda Pickles, Stuffed Ghoongra Pickles, Gorkeri Pickles, Chhundo Sweet Lime Pickles, Sweet Mango Chutney. ನಾನ೦ತೂ ಹೆಚ್ಚು ಅರಿಯದವ. ಹುಡುಕಿದರೆ ನಿಮ್ಮ೦ಥಹ ಬುದ್ದಿವ೦ತರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಸಿಗಬಹುದು?...

Guest \| 16 May 2009 05:34 am \| Reply »

ಅಜ್ಜಿ, ಅಮ್ಮ, ಹೆಂಡತಿ ಮುಂತಾದವರು ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಹಾಕಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯದೇ ಆದ ರುಚಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದುದು ಹೌದು. ಆದರೆ ಈ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕುವವರೇ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಯಾಗಿ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದರು. ರುಚಿ ರುಚಿಯ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಗೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನೇ ಬಲಿ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂದದ್ದೂ ಹೌದು. ಆದುನಿಕತೆ, ಜಾಗತೀಕರಣದಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಯಿತು ಎಂದು ಹಲುಬುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಈಗೇನೂ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ. ದಲಿತರು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಪಡೆದುದರಿಂದಾಗಿ ಬೂತ ಕಟ್ಟಲು ಜನ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಂಬಿಕೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಲ್ಲ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋದವು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಜನರಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ.ಒಂದು ವರ್ಗದ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕ್ಕಿಂತ ರುಚಿ ರುಚಿಯ ರುಚಿಯ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ರಶ್ಮಿ, ಬೆಂಗಳೂರು...

Guest \| 05 May 2009 05:20 pm \| Reply »

Re: ರಷ್ಮಿ, ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬರೀ ’ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ’ ಅ೦ತ ಹೋರಾಡುವವರು ಕೊನೆಗೆ ಬಾ೦ಧವ್ಯ, ರುಚಿ, ಸ್ನೇಹ, ಸ೦ಸ್ಕೃತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಬೇಸರದಿ೦ದ ಪರಿತಪಿಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ.

Guest | 16 May 2009 05:42 am | Reply »

ಹೌದಲ್ಲ! ಎನ್ನಿಸುವ ಬರಹ. ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ....

Guest \| 05 May 2009 04:14 pm \| Reply »

ಜಗತ್ತೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬವಾಗುತ್ತಿದೆ : MacDonald ಕುಟುಂಬ. -ಸುನಾಥ...

Guest \| 05 May 2009 03:31 pm \| Reply »

ನಾಗರೀಕರಣದ ಬೆಳಕಿನ ಕಿ೦ಡಿಯಾಗಿದೆ ಈ ಲೇಖನ. ವೈವಿಧ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕತೆ ಇದು ನಮ್ಮ ಸ೦ಸೃತಿ. ನಮ್ಮ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಹಾನಗರಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಯ ರುಚಿ ಬೇರೆ. ಮು೦ದೆ ಪಾಚ್ಯಾತ್ಯ ಸ೦ಸೃತಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿ೦ದ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಮನೆಯ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ರುಚಿ ಒ೦ದೇ ಆಗದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. ವಾದಿರಾಜ, ಮೈಸೂರು....

Guest \| 05 May 2009 09:58 am \| Reply »

Re: ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯ ಅಡುಗೆಮನೆ, ಬಚ್ಚಲುಮನೆಗಳೂ ಒ೦ದೇರೀತಿಯವುಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ.

Guest | 06 May 2009 03:11 pm | Reply »

dear kehav, well written, it is very much true , and i always felt the same. krn...

Guest \| 05 May 2009 09:49 am \| Reply »

ಬಹಳ ಕಷ್ಟ ಕಣ್ರೀ ನಿಮ್ಮ ಲೈಫು ----...

Guest \| 05 May 2009 05:57 am \| Reply »

ಹೌದು ಈಗ ಎಲ್ಲರಮನೆಯ ಉಪ್ಪಿನ ಕಾಯಿಯೂ ಪ್ರಿಯಾನೇ... ನಿಮ್ಮ ಇನ್ನುಳಿದ ಅಂಶಗಳಿಗೆ ತಾಳೆಯಾಗದೆ ಇದೊಂದು ಮಾತಿನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ.. ಯಾರಿಗೆ ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲು ಪುರುಸೊತ್ತಿದೆ?ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಮನೆವಾರ್ತೆಯನ್ನ್ನ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ತರಹಾವರಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ನಾವು ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಮರ್ಯಾದೆ ಎಂಥದ್ದು? ಅಯ್ಯೋ ಮನೇಲೇ ಕೂತಿದೆ ಹಳೆಕಾಲದ ಅಜ್ಜಿ ತರ...ಅಂತ ಆಕೆಯ ಮಖಕ್ಕೇ ಹೊಡೆದ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ ಈಗಿನ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಕಲಿಯಲು ಯಾವ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವಿದೆ? ಓದಿ ಓದಿ ಹಣ ಗಳಿಸಬೇಕು ಅನ್ನುವುದೇ ಮಹಾಮಂತ್ರ! ನಮಗೇ ಅಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆ ಕೋಡುಬಳೆ ಚಕ್ಕಲಿ ಮಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಹುಷ ಸಾರು ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಸಹಾ ಮಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲವೇನೋ......

Guest \| 05 May 2009 03:24 am \| Reply »

Re: I very much agree with you!-D.M.Sagar

Guest | 05 May 2009 03:15 pm | Reply »

ಪುಟದ ಮೊದಲಿಗೆ

ನೀಲು ೨೪

2009-05-04T01:35:00.001+01:00

ಮಧುಮಾಸದ ದಿನಗಳೇ

ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಕಟ ದಿನಗಳು

ಎನ್ನುವ ನಿನಗೆ

ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಕೊಟ್ಟ ಪಡೆದ

ಆ ನನ್ನ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ

ನಿನ್ನಿಂದ ಊಹಿಸುವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಬಿಡು!

ನೀಲು ೨೩

2009-04-25T21:41:00.002+01:00

ಕಾಮ ಕ್ರೋಧ ಮದ ಲೋಭ ಮೋಹ ಮತ್ಸರ

ಗಳಿಲ್ಲದ

ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿನ

ಶೂನ್ಯತೆ ನೋಡಿ

ಗಾಬರಿಯಾಯಿತು

ಬಿಗ್‍ಬ್ರದರ್ ಪ್ರಪಂಚ

2009-04-07T00:30:00.002+01:00

ಅದೇ ತಾನೆ ಇಂಗ್ಲಂಡಿಗೆ ಬಂದು (೨೦೦೪) ಇನ್ನೂ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕದೇ ಅಂಡಲೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚನಲ್ ೪ ನಲ್ಲಿ "ಬಿಗ್‍ಬ್ರದರ್" ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಪುಗಸಟ್ಟೆ ಸಿಗುವ “ಮೆಟ್ರೋ” ಮತ್ತು ನಾವು ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಶ್ರೀಲಂಕದವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ “ಸನ್”ನಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಪುಟಗಳು ಈ “ಬಿಗ್‍ಬ್ರದರ್” ಸುದ್ದಿಗೇ ಮೀಸಲು!

ನಾಕಾರು ಜನ ಅಪರಿಚಿತರು ಟಿವಿಯಿಲ್ಲದೇ, ರೇಡಿಯೋ ಇಲ್ಲದೇ , ಅಂತರ್ಜಾಲವಿಲ್ಲದೇ, ಹೊರಗಿನ ಜನರ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲದೇ, ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಿಂದು, ಸೇದಿ, ಮಾತಾಡಿ, “ಟಾಸ್ಕ್”(ಅವರಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದ ಚಿಲ್ಲರೆ ಕೆಲಸಗಳು)ಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ನೇರಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವುದಂತೆ; ನೇರಪ್ರಸಾರ ನೋಡಲಾಗದವರು ಹೈಲೈಟನ್ನು ನೋಡುವುದಂತೆ, ನೋಡಿಬಿಟ್ಟು ವೋಟು ಹಾಕುವುದಂತೆ, ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರಂತೆ! ಆ ವರ್ಷ ಟ್ರಾನ್ಸ್-ಸೆಕ್ಸುವಲ್‍ಆದ ನಾಡಿಯಾ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಪೌಂಡು ಗೆದ್ದು ಹೊರಬಂದಾಗ ಬಿಬಿಸಿಯಲ್ಲೂ ಅದು ದೊಡ್ಡಸುದ್ದಿಯಾಯಿತು.

ಅನಿವಾಸಿ ಭಾರತೀಯರು ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಗಳು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಮುಗಿಬಿದ್ದದ್ದು ೨೦೦೭ರಲ್ಲಿ ಶಿಲ್ಪಾ ಶೆಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿನ "ಸೆಲಿಬ್ರಿಟಿ ಬಿಗ್‍ಬ್ರದರ್"ಗೆ ಬಂದಾಗ. ಈ ಬಿಗ್‍ಬ್ರದರ್ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಬಿಗ್‍ಬ್ರದರ್ ತರಹ ಅಲ್ಲ, ಇದರಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಲ್ಲ ಸೆಲಿಬ್ರಿಟಿಗಳೇ! ಅಂಥ ಸೆಲಿಬ್ರಿಟಿಗಳಲ್ಲಿ “ಜೇಡ್ ಗುಡ್ಡಿ” ಕೂಡ ಇದ್ದಳು.

ಹಲ್ಲಿನ ನರ್ಸ್ ಆಗಿದ್ದ ಜೇಡ್ ಗುಡ್ಡಿ ಸೆಲಿಬ್ರಿಟಿಯಾಗಿದ್ದೇ ಈ ಹಿಂದೆ “ಮಾಮೂಲಿ ಬಿಗ್‍ಬ್ರದರ್ (೨೦೦೨)”ನಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಯಪರಾ ತಪರಾ ಮಾತಾಡಿ (“ಕೇಂಬ್ರಿಡ್ಜ್ ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿದೆ”- ಕರ್ನಾಟಕದವ “ಮೈಸೂರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಂತೆ), ಕುಡಿದು ಬೆತ್ತಲೆ ಓಡಾಡಿ (ನೆನಪಿರಲಿ ಇದು ನೇರಪ್ರಸಾರವಾಗುವ ಟಿವಿ ಶೋ) “ಬಿಗ್‍ಬ್ರದರ್” ಮನೆಯಿಂದ ಸೋತು ಹೊರಬಿದ್ದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ!

ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಂದ ಕುಖ್ಯಾತಿಗಳಿಸಿದ್ದ ಜೇಡ್ ಜನರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅಗಾಧ ಜನಪ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಇತ್ತೀಚೆ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗುವ “ಹೀಟ್”, “ಓಕೆ” ತರಹದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಂದರ್ಶನ ಕೊಟ್ಟು, ಟಿವಿ ಶೋಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪೌಂಡು ಗಳಿಸಿದಳು. ತನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಪರ್ಫ್ಯೂಮ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಕಳ್ಳೆಪುರಿಯಂತೆ ಮಾರಾಟವಾಯಿತು. ೨೫ನೇ ವಯಸ್ಸಿಗೇ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದಳು.

“ಸೆಲಿಬ್ರಿಟಿ ಬಿಗ್‍ಬ್ರದರ್”ನಲ್ಲಿ ಸೆಲಿಬ್ರಿಟಿಯಾಗಿ ಬಂದಾಗ ತಾನು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ಜನ ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ ಅಂದುಕೊಂಡಳು. ಶಿಲ್ಪಾಶೆಟ್ಟಿಗೆ “ಶಿಲ್ಪಾ ಪಾಪಡಂ” ಅಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೂ ಅಶ್ಲೀಲ್ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅಂದಳು. ರೇಸಿಸ್ಟ್ ಅನಿಸುವಂಥ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿ ಭಾರತೀಯರನ್ನೂ ಕೆರಳಿಸಿದಳು.

ಸೆಲಿಬ್ರಿಟಿ ಬಿಗ್‍ಬ್ರದರ್ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು. ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಜೇಡ್‍ಳನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು, ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಉಗಿದು ಬರೆದವು, ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಚರ್ಚೆ. ಅವಳ ಹೆಸರಿನ ಪರ್ಫ್ಯೂಮ್‍ಅನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹಿಂತೆಗೆಯಲಾಯಿತು. ಅವಳ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯ ಮರುಮುದ್ರಣ ರದ್ದಾಯಿತು.

ಜೇಡ್ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದಳು, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಗೆದ್ದ ಶಿಲ್ಪಾ ಅವಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದಳು. ಶಿಲ್ಪಾಶೆಟ್ಟಿಯ ಗೆಲುವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಬಿಗ್‍ಬ್ರದರ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ "ಬಿಗ್‍ಬಾಸ್" ಶುರುವಾದಾಗ ಜೇಡ್ ಗುಡ್ಡಿಯನ್ನೂ ಕರೆತಂದರು. ಅದೇ ಸಮಯ, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಅವಳನ್ನು ಆಗಲೇ ತಿನ್ನಲು ಶುರುಮಾಡಿತ್ತು ಅನಿಸುತ್ತದೆ, ಅರ್ಧಕ್ಕೇ ಇಂಗ್ಲಂಡಿಗೆ ವಾಪಸಾದಳು.

ರೋಗ ಉಲ್ಫಣಿಸಿತು, ಸಾವು ಮನೆ ಹೊಸ್ತಿಲ್ಲಲ್ಲೇ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ತನ್ನ ಬಾಯ್‍ಫ್ರೆಂಡ್ ಟ್ವೀಡ್‍ನನ್ನು ಮದುವೆಯಾದಳು. ಆ ಮದುವೆಯನ್ನೂ (ಬಹುಷಃ ಏಳು ಲಕ್ಷ ಪೌಂಡಿಗೆ) ಓಕೆ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಮಾರಿಕೊಂಡಳು. ಮುಂದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನದಲ್ಲೇ (ಮಾರ್ಚ್ ೨೨) ಸತ್ತಳು.

೧೯೪೯ರಲ್ಲೇ ತನ್ನ “೧೯೮೪” ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ “ಬಿಗ್‍ಬ್ರದರ್” ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ರಾಜಕೀಯ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡಿದ ಜಾರ್ಜ್ ಆರ್ವೆಲ್ಲಿನ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಿರುವ ಇಂಗ್ಲಂಡಿನಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತೆರಡು ಲಕ್ಷ ಸಿಸಿಟಿವಿಗಳು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ೨೪ ಗಂಟೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇವಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀಕವಿಟ್ಟಂತೆ ವರ್ಷಕೊಮ್ಮೆ ಬರುವ ಈ “ಬಿಗ್‍ಬ್ರದರ್” ಎಂಬ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋ, ಅದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಯಶಸ್ಸನ್ನೂ ಹಣವನ್ನೂ ಗಳಿಸಿದ “ಜೇಡ್‍ಳ ಜೀವನ” ನಮ್ಮ ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗುವುದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ವಿಪರ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲೊಂದಲ್ಲವೇ?

ನೀಲು ೨೨

2009-04-02T00:25:00.000+01:00

ಹನ್ನೆರಡು ವರುಷದ ಹಿಂದೆ ನಾ

ಹದಿನಾಕರ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ

ಅವನ ಕಿರುಬೆರಳು ಮುಟ್ಟಿದಾಗಿನ

ಕುತೂಹಲ ಆತಂಕ ರೋಮಾಂಚನ ಆನಂದ

ನಿನ್ನ ತಲೆಯಿಂದ ಅಂಗುಷ್ಟದವರೆಗೆ

ಮುಟ್ಟಿ ತಟ್ಟಿ ತಬ್ಬಿ ಚುಂಬಿಸಿ ರಮಿಸಿ ಹುಡುಕಾಡಿದೆ

ಸಿಕ್ಕಲಿಲ್ಲ

"ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ"ಗೊಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ

2009-03-24T22:08:00.003Z

ಇತ್ತೀಚೆ "ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ"ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮಶೇಖರರ "ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ? " ಎಂಬ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಕ್ರೆಯೆ:

ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದವರು (ಉದಾ: ಯು ಆರ್ ಅನಂತಮೂರ್ತಿ ಅಥವಾ ಜೋಗಿಯಂಥವರು) ಬರಹಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ತರಹದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಿ ಅದರಿಂದ ಆಗುವ ಆನಂದವೇ ಬೇರೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲ ಮಿತ್ರರು ಬಂಧುಗಳು ತಪ್ಪದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದರಿಂದ ಏನೂ ಅನ್ನಿಸಿವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿವವರು ನಾಮಧೇಯರಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಅನಾಮಧೇಯರಾಗಿರಲಿ ಬರಹಗಾರನಿಗೆ ಅಂಥಹ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆಗಬಾರದು. ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇನಿದೆ? ಓದಿದ ಬರಹದ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಭಿಡೆಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯುವ ಹಕ್ಕು ಓದುಗನಿಗೆ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಪ್ರಕಟಿಸುವುದೋ ಬಿಡುವುದೋ ಎನ್ನುವ ಹಕ್ಕು ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಲಿಗೆ ಇದ್ದೇ ಇದೆ.

ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತೆಗಳುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನು ಬಿಟ್ಟು (ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸೈಟುಗಳಿಗೆ ಜಾಸ್ತಿ. ಬರಹ ಏನೋ ಇರುತ್ತದೆ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ “ರಾತ್ರಿಯ ಸುಖಕ್ಕೆ ಈ ವೆಬ್‍ಸೈಟ್ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ” ಎಂದು ಬರೆದಿರುತ್ತಾರೆ) ಬೇರೆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕು.

ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಷಃ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಖಾರ ಖಾರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಬಂದ ಜೋಗಿ ಬರೆದ ಭೈರಪ್ಪನವರ ಬಗೆಗಿನ ಬರಹವನ್ನೇ (http://www.kendasampige.com/article.php?id=1548) ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಹೆಸರಿರುವ ಓದುಗರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರ ಹೆಸರು ಬರೆದುಕೊಂಡ ಅನಾಮಧೇಯ ಓದುಗರವರೆಗೂ ಖಾರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಬಂದವು. ಒಂದು ಕಡೆ ಜೋಗಿಯವರ ಬರಹದ ಬಗ್ಗೆ ಆಕ್ರೋಶ ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆದ ಚೇತನಾ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯವರ ಮೇಲೆ ಮಾತಿನ ದಾಳಿ ನಡೆಯಿತು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಟ್ಟದ ತೆಗಳುವಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಚರ್ಚೆ ಒಂದು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ನಡೆಯಿತು, ಓದುಗ-ಓದುಗರ ನಡುವೆ. ಬರಹಗಾರ (ಜೋಗಿ) ಮಾತ್ರ ದಿವ್ಯ ಮೌನವಹಿಸಿದರು.ಯಾವುದೇ ಬರಹಕ್ಕೆ ಹೊಗಳಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬಂದಾಗ ಬರಹಗಾರ ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬಂದಾಗ, ವಿಭಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಬಂದಾಗ, ಮೂಲನಿಲುವನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಬರೆದಾಗ ಬರಹಗಾರ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರೆ ತಾನೆ ಚರ್ಚೆ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ಬರಹಗಾರ ಧೀರ್ಘಮೌನ ತಾಳಿದರೆ “ಚರ್ಚೆ” ಎನ್ನುವ ಮಾತೇ ಚರ್ಚಾಸ್ಪದವಲ್ಲವೇ? "ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ" ಚರ್ಚೆಯ ವೇದಿಕೆಯಾಗುವ ಮಾತೆಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು?

ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ: “ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ”ಯನ್ನು, ಕನ್ನಡದ ಬ್ಲಾಗುಗಳನ್ನು, ಕನ್ನಡದ ಜಾಲಗಳನ್ನು ಯಾವ ಯಾವ ಲೇಖಕರು, ಸಂಪಾದಕರು, ಪತ್ರಕರ್ತರು ಓದುತ್ತಾರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದುವರೆಗೆ (ನಾನು ಕನ್ನಡದ ಸುಮಾರು ೨೦೦ ಬ್ಲಾಗುಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ) ಒಂದೇ ಒಂದು ಯು.ಆರ್.ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೋ, ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಲೇಖಕರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೋ ಓದಿದ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಲೇಖಕರು “ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ”ಯನ್ನು ಓದುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಓದಿದರೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯುವಷ್ಟು ಅವರಿಗೆ ಪುರಸೊತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ಇವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಅಸಡ್ಡಯೇ? ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯುವುದು ಇವರ ಲೆವಲ್ಲಿಗೆ ಕಡಿಮೆಯೇ?

ಇನ್ನೂ ಒಂದು ವಿಷಯ: “ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ”ಯಲ್ಲಿ ನೊಂದಾಯಿಸಿದ ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೆ ಅದರಿಂದ ಆಗುವ ಹಾನಿ “ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ”ಗೇ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಬರೆಯುವ ಲೇಖಕರಿಗೇ. ಮೊದಲು “ಲಾಗಿನ್” ಆಗಬೇಕು, ನಂತರ ಪ್ರತ್ರಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಬೇಕು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಸೋಮಾರಿತನವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಒಬ್ಬನೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ನೂರಾರು ಹೆಸರು, ನೂರಾರು ಈಮೇಲ್ ಐಡಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ದಿನದಲ್ಲಿ “ನೊಂದಾಯಿಸಿದ” ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವನೇ ಅನ್ನುವುದು ಏನು ಗ್ಯಾರಂಟಿ? ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಾನು ನನ್ನ ಈ-ಮೇಲ್ ಐಡಿಯನ್ನು “jogi.kendasampige@gmail.com” ಅಂತ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಹೆಸರು “ಗಿರೀಶ್ ರಾವ್” ಎಂದು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಊರು “ಬೆಂಗಳೂರು” ಎಂದು ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ; ದೂರದ ಇಂಗ್ಲಂಡಿನಲ್ಲಿ ಕೂತುಕೊಂಡು ಜೋಗಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಆಗ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಓದುವವರು ಇದು “ಜೋಗಿ”ಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಎಂದು ಖಂಡಿತ ನಂಬುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನೊಂದಾಯಿಸಿದ ಈಮೇಲಿನಿಂದ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ!

ನನ್ನ ಒಂದು ಸಲಹೆ: ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಟೈಪಿಸಲು ಆಗದವರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಲಿಪಿಯ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಬದಲು ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲೇ (ಲಿಪಿ ಮತ್ತು ಭಾಷೆ) ಬರೆದರೆ ಓದುವುದು ಸುಲಭ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಟೈಪಿಸಿದರೆ ಓದಲು ನನಗಂತೂ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಡ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು “ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ”ಯ ತಂಡ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರೆ ಚೆನ್ನ ಎಂದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ,

ಕೇಶವ

ನೀಲು ೨೧

2009-03-15T01:23:00.003Z

ಚಂಚಲತೆಯಿಲ್ಲದ

ನಿನ್ನ ರೂಪ ಯೌವನ

ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಉಕ್ಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ

ದಯವಿಟ್ಟು ಓದಿ, ಪ್ಲೀಸ್!

2009-03-11T21:10:00.005Z

ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಬರಹ:

ಗದುಗಿನ ಭಾರತವೊಂದನ್ನೇ ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಓದಿ ಅರೆದು ಕುಡಿದು ಸತ್ತವರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ತರಾಸು, ಅನಕೃರ ಕಾದಂಬರಿಯ ಒಂದೇ ಪುಟವನ್ನು ಬಿಡದೇ ಓದಿದವರನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ‘ಸುಧಾ’ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಯಂಡಮೂರಿಯ ‘ಬೆಳದಿಂಗಳ ಬಾಲೆ’ ಧಾರಾವಾಹಿಯನ್ನು ಯಾರು ಮೊದಲು ಓದುವುದು ಎಂದು ನಿರ್ಧಾರವಾಗುವುದು ನಾನು ನನ್ನಣ್ಣ ಕೈ-ಕೈ ಜಗಳವಾಡಿಯಾದ ಮೇಲೆಯೇ ಅಗಿತ್ತು! ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರ ‘ಪೂರ್ವಪರ’ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ದಿನಗಟ್ಟಲೇ ನಾನೇ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದೇನೆ. ರಾವ್ ಬಹಾದ್ದೂರರ ‘ಗ್ರಾಮಾಯಣ’ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತರೆ ಸಾಕು, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ದಿನ ಕಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಕಿಟಕಿಯ ಅಚೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಜಡಿಮಳೆ ಕೂಡ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ‘ಲಂಕೇಶ ಪತ್ರಿಕೆ’ಯ ಚಿಕ್ಕ ಟೀಕೆ-ಟಿಪ್ಪಣೆಯೊಂದನ್ನೇ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಬಲ ಮತ್ತು ಎಡಪಂಥೀಯ ವಾದಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದೆರಡು ಓದಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಅಡಿಗರ ‘ಹಿಮಗಿರಿಯ ಕಂದರ’ವನ್ನು ಹತ್ತಿಪತ್ತು ಸಲ ಓದಿ, ಲೈಬ್ರರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕವಿತೆಗಳ ವಿಮರ್ಶೆ ಪುಸ್ತಕ ಓದಿ, ಶಬ್ದಕೋಶ ತೆರೆದು ಪದಗಳ ಅರ್ಥ ಹುಡುಕಿ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪಣೆ ಗೀಚಿ ಕವಿತೆಯ ಅರ್ಥ ಕಾಣಿಸಿದಂತಾಗಿ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನವರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಒಂಥರಹದ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಯಾವುದಾದರೂ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು, ಪ್ರಬಂಧ ಸಂಕಲನವನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ಕವಿತೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ವಿಚಿತ್ರ ವೇದನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪುಸ್ತಕ ಓದುವ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಎಲ್ಲಯವರೆಗೆ ಬಂದಿದೆಯೆಂದರೆ, ಕಾದಂಬರಿಯ ನಾಕನೇ ಪುಟ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕವಿತೆಯ ಐದನೇ ಸಾಲು ದಾಟುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಪ್ರಬಂಧದ ಮೂರನೇ ಪ್ಯಾರಾ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವಿಚಿತ್ರ ತಳಮಳವಾಗುತ್ತದೆ. ಪುಸ್ತಕ ಅಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ; ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಇನ್ನೊಂದು ಪುಸ್ತಕ, ಮತ್ತೆದೇ ಕತೆ. ಯಾವ ಕಾದಂಬರಿಯೂ, ಕಥಾಸಂಕಲನವೂ, ಕವನ ಸಂಕಲನವೂ ಪೂರ್ತಿ ಮುಗಿಯುವುದೇನು, ಇನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಶುರು ಕೂಡ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ನಿಂತುಕೋಗುತ್ತದೆ. ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡಿ, ಜಾಲದಲ್ಲೇ ಏನನ್ನೇ ಆಗಲಿ, ಬೇಗ ಬೇಗ ಸ್ಕ್ರೋಲ್ ಮಾಡಿಬಿಡಬೇಕು, ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ ನಾಟಕವಾಗಬೇಕು. ಇಡೀ ಲೇಖನದ/ಕತೆಯ ಎರಡು ಮೂರು ಸಾಲು ಓದಿದರೆ ಸಾಕು, ಲೇಖಕನ ತಳಮಳಗಳೆಲ್ಲ ಅರ್ಥವಾಗಿಬಿಡಬೇಕು (ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವನು ಅದೆಂಥ ಲೇಖಕ?). ಇನ್ನೂ ಆ ಲೇಖನದ ಅರ್ಧ ಪ್ಯಾರಾ ಕೂಡ ಮುಗಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಇನ್ನೊಂದು ಫೀಡಿನ ಹೆಡ್ಡಿಂಗಿನ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಹೋಗಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜಿನ ನೋಟುಬುಕ್ಕಿನ ಹಿಂದಿನ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ, ಅಳಿದುಳಿದ ಕಾಗದಗಳ ಕಟ್ಟಿ, ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಬರೆದು, ಬರೆದುದನ್ನು ತಿದ್ದಿ, ತಿದ್ದಿದ್ದನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಿದ್ದಿ, ಒಳ್ಳೆ ಕಾಗದಗಳ ತಂದು ದುಂಡಾಗಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತೀಡಿ ಹದರುತ್ತಲೇ ಆಪ್ತ ಗೆಳೆಯನಿಗೋ, ಸೀನಿಯರನಿಗೋ ಕೊಟ್ಟು ಮೊದಲ ಅನಿಸಿಕೆಗಾಗಿ ವಾರಗಟ್ಟಲೇ ಕಾದು, ನಂತರ ಇನ್ನೂ ‘ತಿಳಿದವರಿಗೆ’ ತೋರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ತಿದ್ದಿ, ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಕಳಿಸಿ, ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೇ ದಿನಾ ಅಂಚೆಯಣ್ಣನಿಂದ ಬರುವ ಸ್ವೀಕೃತ ಪತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಶಬರಿಯಂತೆ ಕಾಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ದಿನಗಳಿದ್ದವು.

ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಬರೆಯಬಹುದಾದ ‘ಬ್ಲಾಗರ್.ಕಾಂ, ವರ್ಡ್‍ಪ್ರೆಸ್.ಕಾಂ’ಗಳಿವೆ. ಯಾವ ದೊಣ್ಣೆನಾಯಕನ ಅಪ್ಪಣೆಗೂ ಕಾಯಬೇಕಿಲ್ಲ, ಸಂಪಾದಕ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆಂಬ ಭಯವಿಲ್ಲ, ಅಂಚೆವಿಚ್ಚವಿಲ್ಲ, ಹಾಳೆಯ ಒಂದೇ ಮಗ್ಗುಲಿಗೆ ಹೀಗೇ ಬರೆಯಬೇಕೆಂಬ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲ. ನಾನುಂಟು, ನನ್ನ ಹೊಗಳುಭಟ್ಟ ಮಿತ್ರರುಂಟು, ಸೋಲಿನ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಬ್ರಾಡ್‍ಬ್ಯಾಂಡಿಗೆ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಅಂತ ಕಟ್ಟಿದರೆ ಆಯಿತು, ಫಿನೋಲೆಕ್ಸ್ ಪೈಪಿನಲ್ಲಿ ಹರಿದಂತೆ ಕತೆ-ಕವನ-ಕಾದಂಬರಿ-ಪ್ರಬಂಧ-ವಿಮರ್ಶೆ ಸರಾಗವಾಗಿ ೨೪ ಗಂಟೆ ಭೋರ್ಗರೆದು ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿದೆ. ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಗೂಗಲಿಸು ಗೂಗಲಿಸು ತಮ್ಮಾ, ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಕುಟ್ಟುತಿರು ತಮ್ಮಾ! ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದನ್ನು ಜಾಲದಲ್ಲಿ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಪ್ಯೂಟರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲರ ಹಣೆಬರಹವೂ ಇದೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು, ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಓದಲು ತಾಳ್ಮೆಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬರೆಯುವಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ, ಮೂರು ನಾಕು ಪ್ಯಾರಾಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಟೈಪಿಸಲು ಕೈ ತಡವರಿಸುತ್ತದೆ. ಜಾಲ ನಾವು ಓದುವ ಬಗೆಯನ್ನು, ಬರೆಯುವ ಬಗೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲವೇ? ಈಗ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕಂಪ್ಯೂಟರಿಗೆ ಡೌನ್‍ಲೋಡ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಎಷ್ಟು ಸಲ ಆ ಈ-ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ಒಂದು ಪುಟವನ್ನಾದರೂ ಓದಿದ್ದೇವೆ?

ಮಕ್ಕಳು ಹಾಳಾಗುತ್ತಾರೆಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಗಂಟೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಟಿವಿ ನೋಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡದ ನಾವುಗಳೂ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಕಂಪ್ಯೂಟರು, ಮೊಬೈಲು, ಟಿವಿ, ಡಿವಿಡಿಗಳನ್ನೂ ಆರಿಸಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಾದರೂ ಕೈಲಿ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಕೂತುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಕೈಲಿ ಪೆನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬರೆಯಲು ಕೂಡದಿದ್ದರೆ "ಗದುಗಿನ ಭಾರತ"ವಲ್ಲ, ದುಂಡಿರಾಜರ ಚುಟುಕಗಳನ್ನೂ ಓದಲು ಕಷ್ಟಪಡಬೇಕಾಗಬಹುದು, ‘ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮದುಮಗಳು’ ಅಲ್ಲ, ‘ಕರ್ವಾಲೋ’ ಸೈಜಿನ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯಲೂ ಹೆಣಗಾಡುವ ದಿನ ದೂರವಿಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.

ಲೇಖನ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ತಾಳ್ಮೆ ಏಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.ಧನ್ಯವಾದಗಳು. -ಪ್ರದೀಪ ಬಡಿಗೇರ...

pradeepmb \| 08 Apr 2009 02:19 pm \| Reply »

Yes... each and every sentence is true. - Prathibha Kudthadka...

Guest \| 13 Mar 2009 01:30 pm \| Reply »

You are right. On a positive note though, IT has revolutionized the way everybody even thinks and definitely has made people understand anybody can be a writer/reader/etc. It has opened door to immense possibilities for poor people like me :). Thanks for this article . very well written and i certainly share the same opinion on many things said in this article. Regards SP...

Guest \| 12 Mar 2009 08:47 pm \| Reply »

Good one. As u suggested we all are culprit. We should change first & then ask our kids to follow us. Art of reading is slowly dying, which should not....

Guest \| 12 Mar 2009 04:35 pm \| Reply »

ದಿಟವಾದ ಮಾತು. ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೇ ನನಗೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ. >>ಯಾವ ದೊಣ್ಣೆನಾಯಕನ ಅಪ್ಪಣೆಗೂ ಕಾಯಬೇಕಿಲ್ಲ, ಸಂಪಾದಕ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆಂಬ ಭಯವಿಲ್ಲ, ಅಂಚೆವಿಚ್ಚವಿಲ್ಲ, ಹಾಳೆಯ ಒಂದೇ ಮಗ್ಗುಲಿಗೆ ಹೀಗೇ ಬರೆಯಬೇಕೆಂಬ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲ. ನಾನುಂಟು, ನನ್ನ ಹೊಗಳುಭಟ್ಟ ಮಿತ್ರರುಂಟು, ಸೋಲಿನ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ಮಾತು ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ನಿಜ. -ಅನಿಲ್....

anil7534 \| 12 Mar 2009 11:41 am \| Reply »

ನಿಜ, ಈ ಬರಹ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದೆ. -ವಿಕಾಸ್...

Guest \| 12 Mar 2009 11:26 am \| Reply »

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ೨೦೦ ಪುಟಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಇರುವ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ಧೈರ್ಯವಿರುವವರು ಕೇವಲ ೪-೫ ಲೇಖಕರು ಮಾತ್ರ! ಕಾರಣ, ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ವ್ಯವಧಾನ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಹೋಗಿರುವ ಓದುಗರು. . - ಪ್ರವೀ...

Guest \| 12 Mar 2009 11:22 am \| Reply »

ಈ ಲೇಖನ, ಅದರ ಗಾತ್ರ, ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗದೆ ಉಳಿಯುವ ರೀತಿ, ಸಾರಾಸಗಟು ತೀರ್ಮಾನಗಳು, ಮತ್ಥೂ ಅದಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ,ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಲೇಖನ ಎತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನೇ ಪುಷ್ಟೀಕರಿಸಿದಂತಿದೆಯೆ? ಬೇಟೆಗಾರನೇ ಬೇಟೆಯಾಗುವುದರ ವಿಪರ್ಯಾಸವೇ ಇದು?...

Guest \| 12 Mar 2009 10:26 am \| Reply »

Re: ನೀವು ಸರಿಯಾಗೇ ಗುರುತಿಸಿದ್ದೀರಿ: "ಬೇಟೆಗಾರನೇ ಬೇಟೆಯಾದಂತೆ". ಇಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಗಾರ ಬರಹಗಾರನೂ ಹೌದು, ಓದುಗನೂ ಹೌದು. - ಕೇಶವ

Guest | 13 Mar 2009 04:44 pm | Reply »

Contrary to the author's observation, more and more and new readers are drawn towards kannada books thanks to the book reviews, discussions that happen in blogs/different websites. And blogs infact have released the writers from the mercy of editors who think they are nothing less than God. Blogs have provided a novel way of reaching the readers and faster too. Those who crib that books are not being read have only to check with Ankita or Sapna for statistics. Instread of cribbing , one could introduce "books worth reading" via different blogs to help the cause of reading books! Radhika...

Guest \| 12 Mar 2009 09:46 am \| Reply »

ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ೦ತೆ ನಮ್ಮ ಅಭಿರುಚಿ. ಇವತ್ತು ಅದೇ ಸುಧಾದಲ್ಲಿ ಯ೦ಡಮುರಿವಿರೆ೦ದ್ರನಾಥರ ಕಾದ೦ಬರಿ, ಓದಲು ಸಮಯ/ತುಡಿತ ಯಾವುದು ಇಲ್ಲ. ನೂರಾರು ಚಾನಲ್, ಆದರೆ ಒ೦ದೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಪೂರ್ಣ ನೋಡುವದಿಲ್ಲ. ನೂರಾರು ಪುಸ್ತಕ/ಬ್ಲಾಗ್, ಆದರೆ ಒ೦ದೂ ಪೂರ್ಣ ಓದುವದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಸ೦ಕಟ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸ೦ಕಟ. ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ವಾದಿರಾಜ ಕುಲಕರ್ಣಿ...

Guest \| 12 Mar 2009 09:33 am \| Reply »

ಹೌದಲ್ವೇ! ನೋಡಿ ನೀವು ನಮ್ಮ ಆಂತರ್ಯದ ಒಳಹೊಕ್ಕು ಸ್ವತಃ ಅನುಭವಿಸಿ ಬರೆದಿದ್ದೀರಿ. ಇದೇಕೆ ಹೀಗೆ? ಸಿ ಮರಿಜೋಸೆಫ್...

Guest \| 12 Mar 2009 06:15 am \| Reply »

ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದೀರಿ. ....................ಯೋಗಿಂದ್ರ ಮರವಂತೆ...

Guest \| 11 Mar 2009 11:33 pm \| Reply »

ನನ್ನ ಸಂಕಟಗಳನ್ನೇ ನೀವೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಓದಿಗೆ ಬೇಕಾದ ’ಸಮಯ’ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ನಾವೆಲ್ಲ ಹಾಳಾಗಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಎಚ್ಚರದ ಮಾತಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ-ಡೀಎಸ್ಸಾರ್...

Guest \| 11 Mar 2009 11:07 pm \| Reply »

Re: ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನೇ ನೀವೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ! ಆಧುನಿಕ ಜೀವನಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಿಗೆ ಡೈವೋರ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟಾಯಿತು. ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿ.

Guest | 12 Mar 2009 01:08 pm | Reply »

ಡಾ. ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರೇ! ಉತ್ತಮ ಲೇಖನ ಬರೆದು ಮನೋಲೋಕದ ಕರೆಗಂಟೆಯ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ತಮಗೆ ನಾನು ಆಭಾರಿ. - ಪೆಜತ್ತಾಯ ಎಸ್. ಎಮ್....

ನೀಲು ೨೦

2009-02-27T01:14:00.005Z

ಹದಿನಾಕರ ಹರಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮಿಸಿದ್ದ

ಹುಡುಗನನ್ನು ನನ್ನ ನಲವತ್ತೈದನೇ ವಯಸ್ಸಿಗೆ

ಮದುವೆಯಾದ ರಾತ್ರಿ

ಅವನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದೆ

"ನೀನೇ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಪ್ರೇಮಿ"

ಆತ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋದ

ನಡುವೆ ಬಂದು ಹೋದವರ ಲೆಕ್ಕ

ನಾನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ

ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಲೆತು ಯಾವ ಕಾಲವಾಯಿತು?

2009-02-26T02:24:00.002Z

(ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಬರಹ)

ಹಾಗೇ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬ ಹೇಳಿದ ಕತೆಯಿದು:

"ಹೀಗೊಂದು ವೀಕೆಂಡ್ (ಅಂದರೆ ಶುಕ್ರವಾರ ರಾತ್ರಿಯಿಂದ ಭಾನುವಾರ ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ). ೩-೪ ಜನ ಕ್ಲಾಸ್‍ಮೇಟ್ಸ್ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಗಳೊಡನೆ ತುಂಬಾ ವರುಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿದ್ದೆವು. ಒಂದು ಕಡೆ ಸಿಡಿ ಪ್ಲೇಯರಿನಲ್ಲಿ ಕಿಶೋರ್‍‍ಕುಮಾರನ ಸೋಲೋ ಹಾಡುಗಳು ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಆರ್‍‍ಡಿಬರ್ಮನ್ನನ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಇನ್ನೂ ನಾಸ್ಟಾಲ್ಜಿಕ್ ಮಾಡಿದ್ದವು. ಎಣ್ಣೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೇರೆ! ನಮ್ಮ "ಗತ ಕಾಲ"ದ ಮಾತು ಶುರುವಾಯಿತು. ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮಹಡಿಯ ಮೇಲಿನ ಮಕ್ಕಳ ರೂಮೊಂದರಲ್ಲಿ "ಆಡಿಕೊಳ್ಳಿ" ಅಂತ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು.

ರಾತ್ರಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಲ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂಟರ್ನ್‍ಶಿಪ್ಪಿನ ಹಗರಣಗಳು, ಮೌಖಿಕ (ವೈವಾ) ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಒತ್ತಡಗಳು, ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಕರಣಗಳು, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು, ಆರ್ಕೆಸ್ಟ್ರಾಗಳು, ಕ್ರೀಡೆಯ ದಿನಗಳು, ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಹಾಸ್ಟಲ್ ರಾದ್ಧಾಂತಗಳು - ಒಂದೇ ಎರಡೇ! ಮಾತಿಗೆ ಮಾತು ಸೇರಿ, ನಗು ಬೆರೆತು, ವಿಷಾದದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಖಬರೇ ತಪ್ಪಿ ಹೋಗಿತ್ತು, ಅಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಸಾಗಿತ್ತು ನಮ್ಮ ಮಾತು.

ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಮೀಪಿಸಿರಬೇಕು, ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಮೇಲ್ಗಡೆ ಆಡುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳ ನೆನಪಾಯಿತು. ಮಕ್ಕಳು ಮಲಗಿದ್ದಾರೋ, ಜಗಳವಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೋ, ಅಥವಾ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೋ ಎಂದು ನೋಡಲು ಮೇಲೆ ಹೋದ. ಆಗಲೇ ನಮಗೆ ಅರಿವಾದದ್ದು, ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಮಲಗುವ ಸಮಯವೆಂದೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ ಎಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಅಂತ. ಮಹಡಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಶ್ಶಬ್ದ. ನಮ್ಮ ಮಿತ್ರ ಮೆಲ್ಲನೇ ಕೆಳಗೆ ಬಂದ.

"ಮಕ್ಕಳು ಮಲಗಿದಾರಾ?" ಎಂದೆ. ಆತ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿ ಮಹಡಿಯ ಮೇಲೆ ನೋಡಲು ಬಾ ಎಂದು ಕರೆದ. ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿ ಹೋದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿದರೆ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ಎಂಥಹದು!?

೫-೬ ಜನ ಮಕ್ಕಳು ಕೂತಿದ್ದಾರೆ, ಸೋಫಾದಲ್ಲಿ, ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ. ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಮಲಗಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಮಾತಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಕೆಳಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ "ನಿನ್ಟೆಂಡೋ ಡಿ ಎಸ್ " ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನನಗಂತೂ ರೇಗಿ ಹೋಯಿತು. ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಯ್ಯುವಂತಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮಗರಾಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ, "ಏನಿದು, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಪರಿಚಯವಾಗಲಿ, ಸೋಸಿಯಲೈಜ್ ಆಗಲಿ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಎಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿದರೆ ಇಲ್ಲೂ ಮನೆಯ ತರಹ ನಿನ್ಟೆಂಡೊ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ದೆಯಲ್ಲ!" ಎಂದು ಕೋಪ ತಡೆದುಕೊಂಡು ಹೇಳಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮಗರಾಯ, "ಇಲ್ಲಾ ಡ್ಯಾಡ್, ನಾವೇನೂ ಒಬ್ಬಬ್ಬರೇ ಆಟವಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಕನೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಮ್ಯುನಿಕೇಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ವಿ ಆರ್ ಕನ್ವರ್‍ಸಿಂಗ್" ಅಂದ. ಒಂದೇ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಕೂತು ಒಬ್ಬರ ಜೊತೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಮಾತಾಡಲು ಆಡಲು ಈ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಸಾಧನ ಬೇಕು, ಅಂತರ್‍ಜಾಲ ಬೇಕು.

"ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ, ಇದರಿಂದ ಏನಾಗಲಿದೆ?"
"ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ", ಅಂದೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ - ಮುಖತಃ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಬದಲು ಈ-ಮೇಲಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದಾಗಿ, ನಿಜ ಮನುಜರೊಡನೆ ನೋಡಿ, ಮಾತಾಡಿ ಗೆಳೆತನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಬದಲು ಫೇಸ್‍ಬುಕ್, ಆರ್ಕುಟ್ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದರಿಂದಾಗಿ, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್, ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು, ಹೃದ್ರೋಗ ಮತ್ತು ಮರೆವು ತುಂಬ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಲಿವೆಯಂತೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಏಕಾಕಿತನ, ಡಿಪ್ರೆಷನ್, ಆತ್ಮರತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಂತಹ ಮಾನಸಿಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳೂ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತವಂತೆ.

ಮಿಂಚಂಚೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಪತ್ರವನ್ನು ಪೋಸ್ಟಾಫೀಸಿಗೆ ಹಾಕಿ ಯಾವ ಕಾಲವಾಯಿತು? ಮನೆ ಮನೆಗೂ ಡೆಸ್ಕ್ ಟಾಪ್, ಕೈಕೈಯಿಗೂ ಲ್ಯಾಪ್‍ಟಾಪ್ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಕೈಯಾರೆ ಲೇಖನವನ್ನೋ ಕತೆಯನ್ನೋ ಬರೆದು ಯಾವ ಕಾಲವಾಯಿತು? ಫೇಸ್‍ಬುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಾನೂರು ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಇರುವ ಯುವಕನಿಗೆ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ತನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗನನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸಿ ಯಾವ ಕಾಲವಾಯಿತು? ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲಿ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದೋ ಹುಡುಗ ತಪ್ಪದೇ ಮೆಚ್ಚಿ ಬರೆವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ವಾರಕ್ಕೊಂದು ಬ್ಲಾಗನ್ನು ಬರೆವ ಹುಡುಗಿ ತನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ಕುಡಿಮೀಸೆಯ ಚಲುವನನ್ನು ತನ್ನ ಕಂಗಳಲ್ಲೇ ಕೊಂದು ಯಾವ ಕಾಲವಾಯಿತು? ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಐಶ್ವರ್ಯ ರೈನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ನಗ್ನ ದೇಹಗಳ ಚಿತ್ರ ವೀಡಿಯೋ ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲೋ ಇರುವ ಸುಳ್ಳು ಹೆಸರಿನ ಯಾವುದೋ ಹುಡುಗಿಯ ಜೊತೆ ಚಾಟ್ ಮಾಡಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಮಲಗುವ ಹುಡುಗ ಏನೇನೋ ಕಾರಣ ಹೇಳಿ ತನ್ನ ತಂಗಿ ಇಲ್ಲದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಬರುವ ತಂಗಿಯ ಗೆಳತಿಯ ನೋಟ ಕದ್ದು ನೋಡಿ ಯಾವ ಕಾಲವಾಯಿತು? ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಚಾನಲ್ ಬದಲಿಸುತ್ತ ಕೂತ ಹೆಂಡತಿ; ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಸುದ್ದಿ ಓದುತ್ತ, ಬ್ಲಾಗುಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತ, ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಡೌನ್‍ಲೋಡ್ ಮಾಡುತ್ತ ಕೂತ ಗಂಡ; ಹೋಂವರ್ಕ್ ಮುಗಿಸಿ ಪ್ಲೇಸ್ಟೇಶನ್ನೋ ನಿನ್ಟೆಂಡೋನೋ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕೂತ ಮಗ - ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿ ಯಾವ ಕಾಲವಾಯಿತು?

Tumba chennagide nimma ee lekhana. Namage ee kalada computer jagatthina arivu maadikottide. Nammannu nodi namma appa amma enu andukolluthidro adanne navu eega namma makkalannu nodi andkollabeku. Ennu enenalla developments aagodidyo?!!...

Guest \| 05 Mar 2009 04:17 am \| Reply »

iddakkella moola karana, namma earning/ belongings bagge namage halabara hage trupti/abhimana/santosha villa. Ellaru duddina hinde oduvadagide. Relative manege hogonavendere gadi charge bagge yochane madutteve. navu yarigoo duddanthu manasare keduvadilla , swalpa time adaru koduva. Madhav Kulkarni...

Guest \| 28 Feb 2009 10:13 am \| Reply »

ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನದ ಆತ೦ಕ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಈಗಲೂ ಎಲ್ಲ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ನ೦ಟುಗಳೂ ಕೌಟು೦ಬಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ,ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.ಮೊಬೈಲ್-ಕ್೦ಪ್ಯೂಟರ್ ಗಳ ಹಿತ-ಮಿತ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಅರಿವಾಗಿಸುವ ಪ್ರೀತಿಯ ತೀವ್ರತೆ ಮೊದಲು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೊಳೆಯಬೇಕು.ಸ್ನೇಹ-ಸೌಹಾರ್ದದ ನಡವಳಿಕೆಯ ಮು೦ದುವರಿಕೆಗೆ ಕಾಲ ಇನ್ನೂ ಮಿ೦ಚಿ ಹೋಗಿಲ್ಲ. -ಜ್ಯೋತಿ ಗುರುಪ್ರಸಾದ್....

Guest \| 27 Feb 2009 08:31 pm \| Reply »

Re: ಇದೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ಮಾತು. ನಿಜಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿವಿಶ್ವಾಸ ತೋರದವರು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಭಾಷಣ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ಯಾಡ್ ಫೈಥ್.

Guest | 05 Mar 2009 09:32 pm | Reply »

Re: ಇದು ಯಾರು ಯಾರಿಗೆ ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಾರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸ ತೋರಲಿಲ್ಲ?ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೆನ್ನುವುದು ಮುಸುಕಿನ ಗುದ್ದಾಗದೆ-ಸೇಡಿನ ರೂಪ ತಾಳದೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನೇರವಾದ ಧೈರ್ಯದ,ಸ್ನೇಹದ ನುಡಿಯಾಗಲಿ.ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹ ಉಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ.ಸ೦ಪಾದಕರು ಇದನ್ನು ಗ೦ಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗಿ ವಿನ೦ತಿ.

Guest | 07 Mar 2009 02:46 pm | Reply »

ದೇಶಕಾಲ ೧೪ನೇ ಸ೦ಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವಸುಧೇ೦ದ್ರ ಬರೆದ ಕ್ಷಮೆಯಿಲ್ಲದೂರಿನಲಿ ಕಥೆ ನೆನೆಪಾಯಿತು. ಇದು ಕ೦ಪ್ಯೂಟರ್ ಸ೦ಪರ್ಕವೇ ಇಲ್ಲದ ಬಡ ದೂಮಪ್ಪ/ಬೋರಣ್ಣನನ್ನೂ ಸುತ್ತುವರಿಯುತ್ತಿರುವ ವಾಸ್ತವ. ಜಿ೦ಕೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ, ಪುತ್ತೂರು....

Guest \| 27 Feb 2009 03:16 pm \| Reply »

indina yugada durantada bagge first hand anubhava chennagi barediddeerri...idu eeega ella deshagala kandubaruva idannu globalization syndrome ennabahudeno! nice article. uma...

Guest \| 26 Feb 2009 04:55 pm \| Reply »

ಹೌದು ಈಗ ತ೦ದೆ ತಾಯಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಬಿಡುವಿಲ್ಲ, ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಇರಲು...ತೀರಾ ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ದ ಮಕ್ಕಳೆಗೂ ಮನಸಿಲ್ಲ, ತ೦ದೆ ತಾಯಿಯರ ಜೊತೆ ಕುಳಿತು.... ಕಥೆ ಕೇಳುತ್ತಾ ತಿನ್ನುವ ಅಮ್ಮನ ಕೈ ತುತ್ತು, ಸಣ್ಣ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ಜೊಗುಳ ಕೇಳುತ್ತಾ, ಅಮ್ಮನ ಕೈ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಾಡಿಗೆ ತಾಳದ೦ತೆ ತಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸುಖವಾಗಿ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುವ ಸುಖದಿ೦ದ ವ೦ಚಿತರು ಈ ಮೊಬೈಲ್, ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪ್ ಯುಗದ ನತದ್ರುಷ್ಟ ಮಕ್ಕಳು.... ಎಲ್ಲಾ ನಮ್ಮದೇ ತಪ್ಪು.............

Guest \| 26 Feb 2009 12:22 pm \| Reply »

ನಿನ್ಟೆಂಡೋ ಡಿ ಎಸ್ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಸಾರ್?...

Guest \| 26 Feb 2009 09:55 am \| Reply »

Re: it's a gaming device.

Guest | 25 Mar 2009 09:59 am | Reply »

ಇದೆಲ್ಲ ನಾವೇ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡಿದ್ದು. ಸ೦ಬ೦ಧಕ್ಕಿ೦ತಲೂ ಕಾ೦ಚಾಣ ಹೆಚ್ಚೆ೦ದು ದ್ವಿಪಗಳಾದ ಸ೦ಸಾರ ನಮ್ಮದು. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಈ ಸ೦ಸ್ಕೃತಿಗೆ ನಾವೇ ಕಾರಣರು. ವಾದಿರಾಜ...

Guest \| 26 Feb 2009 09:19 am \| Reply »

ಕುಲಕರ್ಣಿ ಸರ್, ನಿಮ್ಮ ಹೊಸ ಲೇಖನ ಓದಿ ವಾಸ್ತವದ ನಿಜ ಸ್ಥಿತಿ ಅರಿವಾಯಿತು.....ನನಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನದ ಹಾಗೆ ಆಗಿದೆಯೇನೋ ಅನ್ನಿಸಿತು.....ಹಳೆಯ ಅನುಭವಿಸಿ ಮಾಡುವಂತವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದ್ದೀರಿ....ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್....ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಬರಹ.... ಆಹಾಂ! ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹಳೆ ಮನೆಯ ನೆನಪುಗಳುಮ್, ಮತ್ತು ಹೊಸ ಮನೆಯ ಕನಸುಗಳು...ಎಂಬ ಚಿತ್ರ-ಲೇಖನವಿದೆ....ಬಿಡುವು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ.....ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ತಿಳಿಸಿ...ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್........

Guest \| 26 Feb 2009 08:58 am \| Reply »

ನಾವು ಊಟಮತ್ತು ವಾಕಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಜತೆಯಾಗಿರ್ತೇವೆ.ಆದರೆ ಗಂಡ ಪೇಪರ್ ಓದಿದರೆ ಹೆಂಡತಿ ಬ್ಲಾಗ್ ಓದುವುದು. ಅನಾಮಿಕ...

Guest \| 25 Feb 2009 10:27 pm \| Reply »

ಕುಲಕರ್ಣಿ ಅವರೇ! ತಮ್ಮ ಲೇಖನ ಓದಿ ಖುಷಿ ಆಯಿತು. ನಾವು ಇಂದು ವರ್ಲ್ಡ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಪೇರೆಂಟ್ಸ್ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ವರ್ಡ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಚಿಲ್ಡ್ರನ್! ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಹೇಳಲು ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾಇಲ್ಲ! ವಂದನೆಗಳು - ಪೆಜತ್ತಾಯ ಎಸ್. ಎಮ್. ....

ಥೇಟ್ ನಿಮ್ಮಂತೆ

2009-02-05T19:06:00.008Z

ಥೇಟ್ ನಿಮ್ಮಂತೆ

೧

"ಜೀವನದ ಕ್ಷಣಕ್ಷಣವೂ ಬದುಕಬೇಕು ತೀವ್ರವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ " ಎಂದು
ತುರಿದ ಗಡ್ಡದ ಗದ್ದದಿಂದ
ನನ್ನ ಹಾಲುಗಲ್ಲ ಸವರಿದಾಗ
ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನಷ್ಟು ಅದೃಷ್ಟಶಾಲಿ
ಯಾರಿದ್ದರು?

ಕನಸುಗಳ ಗುಡ್ಡೆಕಟ್ಟಿ ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸಿ
ಬಿಜಾಪುರಕೆ ಬೈಬೈ ಹೇಳಿ
ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಬಾಡಿಗೆ
ಮನೆಯಲೊಂದು ಪುಟ್ಟ
ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮೂರುಗೇಣು
ಅನ್ನದವರಾರು?

೨

ಸೈಟು
ಮನೆ
ಆಳು
ಕಾರು

ಮಗುವಿನ ಸ್ನಾನ ಮಗುವಿನ ಸ್ಕೂಲು
ಮಗುವಿನ ಹೋಂವರ್ಕು ಮಗುವಿನ ಕರಾಟೆ
ಮಗುವಿನ ಸ್ವಿಮಿಂಗು ಮಗುವಿನ ಟೆನಿಸ್ಸು
ಮಗುವಿನ ಎಕ್ಸಾಮು ಮಗುವಿನ ವೆಕೇಷನ್ನು

ಎಲ್ಲದಕ್ಕು ನಾನೇ ಬೇಕು
ನೀನು ಮಾತ್ರ ಪತ್ತೆಗಿಲ್ಲ ನೋಡು
ಹೌಸ್ ವೈಫು ಸುಖಿ
ಅಂದವರಾರು?

೩

ಅಡಿಗೆಯವಳ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಕೆಲಸದವಳ ಕ್ಲೀನಿಂಗು
ಮಗ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋದ ಮೇಲಿನ್ನೇನಿದೆ?
ಇನ್ನರ್‌ವೀಲು ಬ್ಯೂಟಿಪಾರ್ಲಲು
ಎಂಜಿರೋಡು ಬ್ರಿಗೇಡ್ ರೋಡು
ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಗರುಡಾಮಾಲು
ವೀಕೆಂಡಲ್ಲಿ ನಾರ್ತಿಂಡಿಯನ್ ಚೆನೀಸ್ ಕಾಂಟಿನೆಂಟಲ್ ನಾಗಾರ್ಜುನ ಅಮೀಬಾ
ಹೆಜ್ಜೆಗೊಂದು ಇರುವ ಥರಾವರಿ ಪಬ್ಬುಗಳು

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ್ರೂನೂ...
ಸೋಫಾದಲ್ಲಿ ಕುಸಿದು ಕೂತು
ರಿಮೋಟ್ ಹಿಡಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು
ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ ವರಾತ, ಜೀವನ ನರಕ
ಅಲ್ಲವೆಂದವರಾರು?

೪

ಮಗು ಗಂಡ ಮನೆ ಅಂತಸ್ತು
ಡಯಟ್ಟು ಜಿಮ್ಮುಗಳಲ್ಲಿ
ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಚಿಲುಮೆ

ಲೋನು ಫೀಸು
ಟ್ಯಾಕ್ಸು ಪ್ರಮೋಷನ್ನು
ಕಾಂಪಿಟೀಷನ್ನುಗಳಲ್ಲಿ ಉಸಿರುಕಟ್ಟಿಸುವ
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬವಣೆ

ಗೊತ್ತು
ತಪ್ಪು ನಿನ್ನದೂ ಅಲ್ಲ
ತಪ್ಪು ನನ್ನದೂ ಅಲ್ಲ
ಆದರೆ ಇಬ್ಬರೂ ಸರಿ ಇಲ್ಲ

ಪ್ರತಿಬೆಳಗನ್ನು ಹೊಸಜೀವನ ಮಾಡಲು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ
ಬದುಕಿನ ಹುಚ್ಚುತನಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ
ಮನದ ಒಂಟಿತನದಲ್ಲಿ ಹೊಸಲೋಕ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ
ಎಲ್ಲ ಇದ್ದೂ ಏನೂ ಇಲ್ಲದ ಖಾಲಿತನದ

ಕತೆ ಬರೀ ನಮ್ಮದಲ್ಲ ಆನ್ನುವುದೇ
ನಮಗೆ ಸಮಾಧಾನ
ಹಳಸಿ ಹೋಗಿರುವ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳಂತಾದರೂ ಸರಿ
ಇನ್ನೂ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ
ಥೇಟ್ ನಿಮ್ಮಂತೆ

ಟಿಪ್ಪಣೆ: ಸಾಂಗತ್ಯ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಋತ್ವಿಕ್ ಘಟಕ್‍ರ ಜುಕ್ತಿ ಟಕೋ ಆರ್ ಗಪ್ಪೋ ಸಿನೆಮಾದ ಬಗ್ಗೆ ಚೇತನಾ ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ "revolutionary road" ಎಂಬ ಸಿನೆಮಾದ ವಿಮರ್ಶೆ ಒಂದೇ ದಿನ ಓದಿದ್ದರ ಪರಿಣಾಮ ಈ ಕವನ.

ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ

2009-02-02T00:10:00.007Z

ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ ಬರಹ:

೨೦೦೫ರಲ್ಲಿ, ಲಂಡನ್ನಿನ ಮನೆ ಹತ್ತಿರದ ಲೈಬ್ರರಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರು ಬರೆದಿರುವ ಕಾದಂಬರಿ ಹುಡುಕುವಾಗ ವಿಕಾಸ್ ಸ್ವರೂಪ್ ಬರೆದ "Q & A" ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು, ಮೂರು ದಿನದಲ್ಲಿ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದೆ, ಮೂರು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮರೆತೂ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ, ಅಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಆ ಕಾದಂಬರಿ. ಹಿಂದಿ ಸಿನೆಮಾದ (ಯಾಕೋ ನನಗೆ ಬಾಲಿವುಡ್ ಪದ ಸರಿ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ) "ಅಮರ್ ಅಕ್ಬರ್ ಅಂತೋನಿ" ತರಹ ಕಾದಂಬರಿಯ ನಾಯಕನ ಹೆಸರು "ರಾಮ್ ಮಹಮ್ಮದ್ ಥಾಮಸ್" ಎಂದು ಶುರುವಾದಾದಲೇ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಬಣ್ಣ ಗೊತ್ತಾಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದ "ರಾಗಸಂಗಮ"ದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾದಂಬರಿಗಳಿಗಿಂತ ಇದು ಭಿನ್ನವಾಗೇನೂ ಇಲ್ಲ. "ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಮಿಲಿಯನೇರ್" ಸಿನೆಮಾದ ಹಸಿ ಹಸಿ ಸುದ್ದಿಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಗೊತ್ತಾದದ್ದು, ಈ ಸಿನೆಮಾ ಆ ಕಾದಂಬರಿಯ ಆಧಾರಿತ ಎಂದು! ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಡಿ, ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲೇ ಭಾರತೀಯರು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ಬರೆದಿರುವಾಗ, ಹೋಗೀ ಹೋಗೀ ಇಂಥ ಕಳಪೆ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಹಾಲಿವುಡ್‍ನವರು ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಡಿದ ಸಿನೆಮಾ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸುದ್ದಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆಯಾ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.

ಈಗ ಸಿನೆಮಾ ಬಂದಾಗಿದೆ, ಸಿನೆಮಾಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಬಂದಿವೆ, ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದೆ, ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲೂ, ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲ ಬ್ಲಾಗುಗಳಲ್ಲೂ ಈ ಸಿನೆಮಾದ ವಿಮರ್ಶೆ ಬಂದಿದೆ. ಕೆಲವರು ಈ ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ಏಲಿಯಟ್ಟಿನ ವೇಸ್ಟ್ ಲ್ಯಾಂಡಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಈ ಸಿನೆಮಾದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವುದೇ ವೇಸ್ಟು ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಾನು ಈ ಸಿನೆಮಾದ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನೀಗ ಹೇಳಹೊರಟಿರುವುದು ಈ ಸಿನೆಮಾದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದ ಬಿಳಿಯರ ವರ್ಣತಾರತಮ್ಯದ (super race) ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ದಾರಿತೋರಿಸಬಲ್ಲದು ಎಂಬ ಪಶ್ಚಿಮದ ಜಂಭದ ಬಗ್ಗೆ.

ಇಲ್ಲಿನ ಘನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಾದ "ಗಾರ್ಡಿಯನ್", "ಟೈಮ್ಸ್", "ಆಬ್ಸರ್ವರ್"ಗಳ ಪ್ರಕಾರ "ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಬಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಿತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದು ಒಬ್ಬ ಬಿಳಿಯ (to quote in English: the best film to be made about India in recent times has been made by a white man)(ಬೋಲ್ಡ್ ಮಾಡಿದ್ದು ನಾನು), ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯನೊಬ್ಬನಿಗೆ ತನ್ನ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿದೆ ಎಂದು ಭಾರತೀಯರು ಇದರಿಂದ ರೊಚ್ಚಿಗೇಳಲಿದ್ದಾರೆ" ಎಂದು ಒಕ್ಕೊರಲಿನಿಂದ ಬರೆದಿವೆ. "ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯನೊಬ್ಬನ ಸೃಜನಶೀಲತೆ, ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನ ಹಣ (ಅಮೇರಿಕದ್ದು) ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇಂಥ ಸಿನೆಮಾ ತೆಗೆಯುವುದು ಅಸಾಧ್ಯದ ಮಾತು" ಎನ್ನುತ್ತವೆ, ಈ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು. ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, "ಘನತೆಯಿಂದ ಸಭ್ಯತೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಚಿಮ್ಮುವ ಜೀವನೋತ್ಸಾಹದಿಂದ ಬದುಕುವ ಈ ಕಡುಬಡವ ಭಾರತೀಯರು ಭಾರತದ ನಿಜವಾದ ಅಂತಃಸತ್ವ; ಅವರನ್ನು ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಭಾರತದ ಜನಕ್ಕೆ ನಾಚಿಕೆಯಾಗಬೇಕು, ಅದನ್ನು ಒಬ್ಬ ‘ಬಿಳಿಯ ಮನುಷ್ಯ (a white man)’ ಸಾಧಿಸಿದ ಎಂದು. ಇನ್ನಾದರೂ ಭಾರತೀಯರು ಇಂಥ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಸಿನೆಮಾಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು." ಜಗತ್ತಿಗೇ ಮಾದರಿಯಾಗಿರುವ ಈ ಸೋಕಾಲ್ಡ್ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಅಮಿತಾಬನನ್ನು ತೆಗಳುವ ನೆವದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ತಿರುಳು ಇದು.

"ತುಂಬ ಕಹಿಯಾದ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಮಿಲೇನಿಯರ್ ನಂಥ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ" ಎಂದು ತಮ್ಮ ಬೆನ್ನನ್ನು ತಾವೇ ತಟ್ಟಿಕೊಂಡಿವೆ. ಬಚ್ಚನ್ ನನ್ನು ಬಯ್ಯುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಉಗಿಯುತ್ತಾರೆ, "ಬಚ್ಚನ್ನನ ತರಹ, ಈ ಭಾರತೀಯರೂ ಅಂಧರು. ಬಡತನ, ಬಚ್ಚನ್ ಹೇಳುವಂತೆ ಕೇವಲ underbelly ಅಲ್ಲ; ನಿಜವೆಂದರೆ ಬಡತನವೇ ಭಾರತ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅದನ್ನು ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ, "ಶೇಕಡಾ ೮೦ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ೨.೫೦ ಡಾಲರಿಗಿಂತ ದಿನಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆ ಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗದ ಬಡವರು ಭಾರತದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ಮುಂಬೈ ಒಂದರಲ್ಲೇ ೨೬ ಲಕ್ಷ ಮಕ್ಕಳು ಸ್ಲಂಗಳಲ್ಲೇ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ, ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಹೆಂಗಸರು ಸೂಳೆಗಾರಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ". ವಿಕಾಸ್ ಸ್ವರೂಪ್ ತನ್ನ ದೇಶವನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ದೇಶದ ಬಗೆಗಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಾನವೀಯತೆಯಿಂದ ಆರ್ದ್ರತೆಯಿಂದ ಈ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ" ಎಂದು ವಿಕಾಸ್ ಸ್ವರೂಪ್ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತೀಯ ಸಿನೆಮಾದ ಜನ (ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸಿನೆಮಾ ಅಂದರೆ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರರಂಗ ಮಾತ್ರ - ಬಾಲಿವುಡ್) ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದ ಜನ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ರಂಜನೀಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವ ಜನ ಎನ್ನುವಂತೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಎಷ್ಟು ಸುಳ್ಳು ಎನ್ನುವುದು ಈ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡಿ ಭಾರತೀಯ ಮೂಲದ ಇಲ್ಲಿನ ಜನಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತಂತೆ, ಈ ಸಿನೆಮಾ ಅಷ್ಟು ಬೃಹತ್ ಉಪಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಿದೆಯಂತೆ.

ತಪ್ಪು ನಮ್ಮದೂ ಇದೆ. ಎನ್‍ಆರ್‍ಐಗಳನ್ನೇ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಶ್ರೀಮಂತ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರೀಕರಿಸುವ ಈ ಬಿಗ್‍ಬಜೆಟ್‍ನ ಚೋಪ್ರಾ-ಜೋಹರ್‍ಗಳ ತಲೆಬುಡವಿಲ್ಲದ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರಗಳು ಇಲ್ಲದ ಪ್ರಚಾರ ಗಿಟ್ಟಿಸುವುದೂ, ಅಮೇರಿಕಾ-ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಬಾಕ್ಸಾಫೀಸ್ ಕೊಳ್ಳೆಹೊಡೆಯುವುದೂ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ಅಡೂರ್ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ, ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯಂಥ ನಿರ್ದೇಶಕರ ಸಿನಮಾಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರದೇ ದೂರ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಕನ್ನಡ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡದ ಬ್ಲಾಗುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯ "ಗುಲಾಬಿ"ಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಚರ್ಚೆಯಾಗಿದೆಯೋ, ಅಥವಾ ಕ್ಲೀಷೆಗಳೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ "ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಮಿಲೇನಿಯರ್" ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಚರ್ಚೆ ನಡೆದಿದೆಯೋ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ - ಹಿತ್ತಲಿನ ಗುಲಾಬಿಯ ಪರಿಮಳಕ್ಕಿಂತ ಪಶ್ಚಿಮದ ಸ್ಲಂಡಾಗಿನ ಕೊಚ್ಚೆವಾಸನೆಯೇ ಮೂಗಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಿತ.

ಇದೇ ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ಯಥಾವತ್ ಹೀಗೆ ಭಾರತದ ನಿರ್ಮಾಪಕ-ನಿರ್ದೇಶಕರಿಂದ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಊಹಿಸಿ. ಆಗಲೂ ಈ ಸಿನೆಮಾಕ್ಕೆ ಈಗ ಪಶ್ಚಿಮದಿಂದ ಸಿಗುತ್ತಿರುವ ವ್ಹಾವ್ಹಾಕಾರ, ಮನ್ನಣೆ ಮತ್ತು ಪುರಸ್ಕಾರಗಳು ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದವಾ? ಆಗಲೂ ಈ ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಜನ ಮುಗಿಬಿದ್ದು ಬಾಕ್ಸ್ ಆಫೀಸನ್ನು ಕೊಳ್ಳೆಹೊಡೆಯುತ್ತಿತ್ತಾ? ಆಗ ಈ ಸಿನೆಮಾ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಯಾವುದೋ ಒಂದೆರೆಡು ಸೀರಿಯಸ್ ಸಿನೆಮಾಗಳ ಅಂತರ್ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಲನಚಿತ್ರೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು; ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಲೂ ತಡಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು, ಒಂದೆರೆಡು ಬ್ಲಾಗುಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದು ಜನ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಅಲ್ಲವೇ?

Yes true the movie did not show the western pedophiles roaming and hunting slum kids, & also the illicit organ trade rackets operating in India using the same kids. This part of the story was specifically omitted. anyways the happiest thing about the movie is the three well deserved oscars for Indians esp AR RAHAMAN & his Music and a superb screenplay, and story telling. kritik who can deny that?...

Guest \| 26 Feb 2009 10:04 pm \| Reply »

nija----kanri. SUBBARAO KODAPADI...

Guest \| 24 Feb 2009 04:05 pm \| Reply »

ಒಂದು ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲಾ ತಿಳಿದವರ ಹಾಗೆ ಬರೆಯುವ ಹೊರಗಿನವರ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ, ಒಳಗಿನವರದೇ ಅಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ ಅಷ್ಟು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿಲ್ಲ ಕೇಶವ್. ನಮ್ಮನ್ನು ಉತ್ತಮಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಲಹೆ ಇದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೇನಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸುಮ್ಮನೇ ಕೆಣಕಲು ಅಥವಾ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡುವ ಟೀಕೆಯನ್ನು ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡುವುದು ಆರೋಗ್ಯಕರ. ಅವರ ಅಜ್ಞಾನ ನೀಗಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸಬಹುದು ಬೇಕಿದ್ದರೆ. ಕೆ.ಟಿ.ಗಟ್ಟಿಯವರ ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿ (ಅರಗಿನ ಮನೆ-೧೯೮೩ರಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದು ಅಂತ ನೆನಪು)ಯಲ್ಲಿ ಇಥಿಯೋಪಿಯಾದ ಜನರಿಗೆ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಮೂಢನಂಬುಗೆಗಳನ್ನು ಓದಿದರೆ ನಗುಬರುತ್ತದೆ, ಸ್ವತಃ ಅಧಃಪತನದಲ್ಲಿದ್ದ ದೇಶದ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ. ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನ ಓದಿದಾಗ ನೆನಪಗಿದ್ದು ಅದೇ. - ನರೇಂದ್ರ ಪೈ...

Guest \| 03 Feb 2009 09:21 am \| Reply »

ಕೇಶವ, ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಇದ್ದಂತೆ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ, ಅಭಿನಂದನೆಗಳು. ಬಿಳಿಯರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಕೆಲವು ಕರಿಯರಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿದೋಷವಿದ್ದದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ....

Guest \| 03 Feb 2009 12:41 am \| Reply »

ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರೇ, ಈ ದೇಶದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಗಾಂದಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಚಿತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದು ಬಾರತೀಯರಲ್ಲ. ಇದು ಸತ್ಯವಲ್ಲವೇ? ಭಾರತದ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿರುವ ಸ್ಲಂಗಳ ಭಯಂಕರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಚಿತ್ರಿಸಿದೆ. ಆ ರೀತಿಯ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಭಾರತೀಯರು ಮಾಡಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಸತ್ಯವಲ್ಲವೆ? ಅದನ್ನು ಭಾರತೀಯರು ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಇಷ್ಟೊಂದು ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತೆ? ನನಗಂತೂ ಅನುಮಾನ. ಹಿಂದೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ದೇವಿರಿ ಬಂತಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಸ್ಲಂನ ನರಕವೇ ಚಿತ್ರಣವಾಗಿದೆ. ಯಾವ ಅನುಭವ ಯಾರಿಗೆ ದಕ್ಕುತ್ತದೆಯೋ ಅವರು ಅದನ್ನು ಕಲೆಯಾಗಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಕರಿಯ ಬಿಳಿಯ ಎಂಬ ಬೇಧವಿದೆಯೇ? ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ದಿನ ಭಾರತೀಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕರಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಚಿತ್ರ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ನೋಡೋಣ. ಮಾಡಿದವರ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟೋಣ. ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ ಸುಮ್ಮನಾಗೋಣ. .... ಡಾ. ಬಿ,ಆರ್. ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ...

Guest \| 30 Jan 2009 10:27 am \| Reply »

ಸ್ಲಮ್ ಡಾಗ್ ಸಿನೆಮಾಕಿ೦ತ ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ನಿರ್ದೇಶಕರಿ೦ದ ಸಲಾಮ್ ಬಾ೦ಬೆ ಚಿತ್ರ, ಸತ್ಯಜಿತ್ ರಾಯ್ ಅವರ ಹಲವಾರು ಚಿತ್ರಗಳು, ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಗಿರೀಶ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರ ಮತ್ತು ಕೆರ್ ಆಫ್ ಫುಟಪಾತ್ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಲಮ್ ಜೀವನದ ಕಥೆ ವ್ಯಥೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿವೇದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದೂ ಯಾರ ಕಣ್ಣಿಗೂ ಬೀಳುವದಿಲ್ಲಾ. ಪರ೦ಗಿ ಜನರು ಕಲ್ಲು ಮುಟ್ಟಿದರು ಚಿನ್ನ. ನಿನ್ನ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೆ ಹೇಳುವದಾದರೆ ಪರ೦ಗಿ ಜನರ ಉಚ್ಚೆಯೂ ನಮಗೆ ತೀರ್ಥ. ನಮಗೆ ಯಾವಾಗ ನಮ್ಮತನವು ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತದೋ ಆ ದೇವನೇ ಬಲ್ಲ. ವಾದಿರಾಜ ಕುಲಕರ್ಣಿ...

Guest \| 30 Jan 2009 09:38 am \| Reply »

ಕಿಶೋರ್ ಧಮನೀಕರ್, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಾನು ಅನುವಾದಿಸಿರುವುದು, ನೀವು ಬರೆದಂತೆ, ನಿರ್ಪಾಲ್ ಧಾಲಿವಾಲನ ಮಾತುಗಳು ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲಂಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದಿರುವ ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದ ಜನರು ಭಾರತೀಯರೋ ಅಥವಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಗಳೋ ಅಥವಾ ಶ್ರೀಲಂಕದವರೋ ಅಲ್ಲ, ಅವರೆಲ್ಲ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಏಶಿಯನ್ಸ್. ಇಲ್ಲಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಏಶಿಯನ್ಸ್‍ಗಳಲ್ಲಿ undercurrentಆಗಿ ಒಂದು ತರಹದ superiority complex ಇರುವುದು (ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲ, and I dont want to generalise) ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ನಾನಿಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವುದು ಅಂಕಣಕಾರನಾಗಿ. ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಪವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಲು ಆ ಲೇಖನದ ಕೆಲ ಭಾಗವನ್ನು quote ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಅಷ್ಟೇ! ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಯಾವ ಪತ್ರಿಕೆಯೂ ಸುದ್ದಿಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಮತ್ತೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅದು ಬರಹಗಾರನ ಮಾತು ಎಂದೇ ಹೇಳುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಮೊದಲು, ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಲಿ ಇರುತ್ತದಲ್ಲವೇ? ಈಗ ನಾನು ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಕಣಕಾರನಾಗಿ ಬರೆದರೂ, ನನ್ನ ಬರಹ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಲಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ತಾನೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಬೇಕು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಯದೇ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಬರುತ್ತದಲ್ಲ! ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿರುವ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಪಶ್ಚಿಮದ ನಿಂದನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಒಂದು ಸಿನೆಮಾ ಪಾಲಿಟಿಕಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಮಟ್ಟ ಮುಟ್ಟಬಹುದು ಎಂದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮಂಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಉಳಿದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಲ್ಲ, ಆದರೆ googleನಲ್ಲಿ ಹುಡಿಕಿ, ಈವರೆಗೆ ಬಂದ ಎಲ್ಲ ಬರಹಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟು ಹಾಕಿ ಓದಿದರೆ, ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಅನಿಸಿತು, ಅದನ್ನೇ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ. ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ. - ಕೇಶವ ಕುಲಕರ್ಣಿ...

Guest \| 29 Jan 2009 08:45 pm \| Reply »

Re: Fully Agree with you ... -Ganesh

Guest | 31 Jan 2009 06:58 am | Reply »

ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಪೆಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನಲ್ಲಾ ಆ ಡ್ಯಾನಿಗೆ ಹ್ಯಾಟ್ಸ್ ಅಫ್....

Guest \| 29 Jan 2009 05:11 pm \| Reply »

tumba olleyala lekhana. jana marulo jatre marulo annuvanta paristiti. Idu nijavagalu duradrustakara. India andre bari Hindi film alla anta horaginavarige manavarike agabeku....

Guest \| 29 Jan 2009 05:02 pm \| Reply »

ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಿಡಿ ಕಾರುವುದೂ ಅನಗತ್ಯ. ಆದರೆ ನೀವು quote ಮಾಡಿರುವ ಮಾತುಗಳು ನಿಮ್ಮ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ವರದಿ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು ತಪ್ಪು. http://www.guardian.co.uk/film/filmblog/2009/jan/15/danny-boyle-shows ಲಿಂಕಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ಅನುವಾದಿಸಿರುವ ಎಲ್ಲ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಆಡಿರುವುದು ನಿರ್ಪಾಲ್ ಸಿಂಗ್ ಧಾಲಿವಾಲ ಎಂಬ ಭಾರತ ಮೂಲದವನು. ಅವನು gaurdian ಪತ್ರಿಕೆಗೆ freelance ಆಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಕಾಲಂ ಅದು. ಹೇಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯ ಮಾತಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆ ಅದು ಅವನ ಮಾತಷ್ಟೆ, ಗಾರ್ಡಿಯನ್ ಮಾತಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ಮೂಲದವನು ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಆ ಮಾತುಗಳ ಅರ್ಥವೇ ಬೇರಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದರೆ ಸರಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಉಳಿದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ "ಬಿಳಿಯರೇ ಇಂತಹ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲರು" ಎಂಬ ಅರ್ಥ ಬರುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿಲ್ಲ. ಹೌದಾಗಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಲಿಂಕುಗಳನ್ನು ಕೊಡಿ. - ಕಿಶೋರ್‍ ಧಮನೀಕರ್‍...

Guest \| 29 Jan 2009 04:53 pm \| Reply »

Re: GOOD

Guest | 29 Jan 2009 07:23 pm | Reply »

ನಿಮಗೆ ಯಾರೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ.ಯಾಕೆ?ಬಹುಶಃ ಹೊಗಳಿ ಬರೆಯಬೇಕಿತ್ತೋ ಏನೋ ಮುರಲಿ...

Guest \| 29 Jan 2009 04:37 pm \| Reply »

Re: paschimadada poorvaagrahada kannige nammora belagu kurudaagiruttade.avara sirigarada kurudige naavu maddanereyabekilla.kannadada kaadu sinima onede saaku ,slumdog tarada sinimaagalannu tippegeseyalu.mogalliganesh

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪದಗಳು

2009-01-19T01:10:00.005Z

ವಿವೇಕ ಶಾನಭಾಗರ "ಒಂದು ಬದಿ ಕಡಲು" ಓದುವಾಗ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಪದಗಳು ಸಿಕ್ಕವು, ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಕೆಲವಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಸರಿಯಾದ ಅರ್ಥಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಪದಮೂಲ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ (ಅವನ್ನು ದಪ್ಪಾಗಿಸಿದ್ದೇನೆ), ಗೊತ್ತಿದ್ದವರು ತಿಳಿಸಿ, ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಹೊಳ, ಜಿಗ್ಗು, ಪೌಳಿ, ಗಿಳಿಗೂಟ, ಪಡಸಾಲೆ, ಕಟಾಂಜನ, ಬಾಂಕು, ಪಾಗಾರ, ಪರವಡಿ, ನಡುಮನೆ, ತಂಬಳಿ, ಗಿಂಡಿ, ಒರಳು, ಸೊನೆ, ಬಾಂದು, ದರವೇಶಿ, ಗೆರಟೆ, ಹಂಡೆ, ಬೋಗುಣಿ, ಅಟ್ಟ, ನಾಗೊಂದಿ, ಆನಿಸು, ಗಲಬರಿಸು, ಪೆಠಾರಿ, ಗವಾಕ್ಷಿ, ಪ್ರಭಾವಳಿ, ಕರಂಡಕ, ಹರಿವಾಣ, ಚಾದರ, ತಲೆಗಿಂಬು, ಧಾಡಸಿ, ದಮಡಿ, ನಪಾಸು, ಹಳವಂಡ, ಪಾಯರಿ ಹಣ್ಣು, ಆಬೋಲಿ, ಅಂಟವಾಳಕಾಯಿ, ದಣಪೆ, ದೋಟಿ, ಗಡಗಡೆ, ಪಚಾಂಡಿ, ಉಡಾಳ, ಬಶಿ, ಖಾನಾವಳಿ, ಸಂಡಾಸು, ಭೋಳೆತನ, ತೆಣೆ, ಬದು, ಧೋತರ, ಬೀಸಣಿಕಿ, ತಾಲಿ, ಉದ್ರಿ, ರೋಖ, ಕಿರಾಣಿ, ಪಗಾರ, ದಿನಸಿ, ಜವಳಿ, ಕಪಾಟು, ಗಲ್ಲೆ, ಭಡಾರನೆ, ಭಡಕ್ಕನೆ, ಖಟಪಟಿ, ಮಾಡು (ನಾಮಪದ), ಪಕಾಸೆ, ಫರಸಿ, ಫಿರತಿ, ಚಂಚಿ, ಆಜೂಬಾಜೂ, ರುಬ್ಬು, ಜಬುಡು, ನೆಗಸು, ದಾಗೀನು, ಸಂಚಿ, ವಜನು, ಬಜಂತ್ರಿ, ಕಲಗಚ್ಚು, ತೆಣೆ, ಎಬಡ, ಎಬಡಾ, ತಬಡಾ, ಶಾಣ್ಯಾ, ಆಯತವೆಳ್ಯಾ, ಖೇಚರ ಹೆಣ್ಣು, ಮಂಕಾಳಿ, ಅಡ್ಡೆ, ಫಡದೆ

ಆಸ್ಕರಿನಿಂದ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ತೀರ್ಥ?

2009-01-18T01:09:00.003Z

ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ ಬರಹ:

೧೯೮೨ರಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ೮ ಆಸ್ಕರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಬಂದಾಗ ನನಗಿನ್ನೂ ಅರ್ಧಂಬರ್ಧ ಇಂಗ್ಲೀಷು, ಅರ್ಧಂಬರ್ಧ ಹಿಂದಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೂ ಗಾಂಧಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೋ (ಆಗ ನಮಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆಲ್ಲ ಗಾಂಧಿ ‘ತಾತ’ ಮತ್ತು ‘ರಾಷ್ಟ್ರಪಿತ’ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟವರು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಗಾಂಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗಲೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ) ಅಥವಾ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಿನೆಮಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದದ್ದರಿಂದಲೋ (ಆ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ನಮಗೆ ನೋಬಲ್ ಮತ್ತು ಆಸ್ಕರ್‍ಗಳು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಶ್ರೇಷ್ಟ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು), ಆ ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ಒಂದು ಸಲ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಸಲ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆ. ನಮಗೆ ಕ್ವಿಜ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಗ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ "ಆಸ್ಕರ್ ಪಡೆದ ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ ಯಾರು?" ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲ ಹುಡುಗರು ‘ಗಾಂಧಿ’ ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟು ನಗೆಗೀಡಾದರೂ, ನಾವೆಲ್ಲ ‘ಭಾನು ಅಥಯ್ಯಾ’ ಎಂದು ಊರು ಹೊಡೆದು ಸರಿ ಉತ್ತರಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಥೇಟ್ ಗಾಂಧಿಯ ತರಹವೇ ಕಾಣುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಭಾರತದ ನಟ ಅಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ತುಂಬ ಗೊಂದಲ ಉಂಟುಮಾಡಿತ್ತು. ಬೆನ್ ಕಿಂಗ್‍ಸ್ಲೆಯ ನಿಜ ಹೆಸರು ಕೃಷ್ಣ ಭಾಂಜಿ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗಿ, ಆತನೂ ಭಾರತೀಯನೇ ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಸುಳ್ಳೇ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಿದ್ದೆವು.

ಹತ್ತು ವರುಷದ ನಂತರ ೧೯೯೨ರಲ್ಲಿ, ಸಾವಿನ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸತ್ಯಜಿತ್ ರೇ ಗೆ ಜೀವಿತಾವಧಿ ಸಾಧನೆಯ ಆಸ್ಕರ್ ಬಂದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿದ್ದೆವು. ಸತ್ಯಜಿತ್ ರೇನ ಒಂದೇ ಒಂದು ಚಿತ್ರವನ್ನು ಆಗ ನೋಡಿರದಿದ್ದರೂ. ಆಗ ನನ್ನ ರೂಮೇಟ್ ಆಗಿದ್ದ ಹೆಗ್ಗೋಡಿನ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಖುಷಿಯೋ ಖುಷಿ. ನೀನಾಸಂನಲ್ಲಿ ರೇ ಸಿನೆಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ, ಅಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಚರ್ಚೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ದಿನಗಟ್ಟಲೇ ಮಾತಾಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ದಂಗು ಬಡಿಸಿದ್ದ. ಅದಾಗಿ ಹತ್ತು ವರುಷಗಳ ನಂತರ ೨೦೦೨ನಲ್ಲಿ, ‘ಲಗಾನ್’ ಪರಂಗಿ ಸಿನೆಮಾ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೊನೆ ಐದು ಸಿನೆಮಾಗಳ ಮಟ್ಟ ಮುಟ್ಟಿದಾಗ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮತ್ತು ಟಿವಿ ಚಾನಲ್‍ಗಳ (ಅದರಲ್ಲೂ ಇಂಗ್ಲೀಷ್) ಉಮೇದಿಗೆ ಮೇರೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ‘ಲಗಾನ್’ ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು (ಪಿ ಟಿ ಉಷಾ ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದ ಕಂಚಿನ ಪದಕ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ) ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಬೇಸರದಲ್ಲಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟವು. ಇದೀಗ ಎ ಆರ್ ರೆಹಮಾನಿಗೆ ‘ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಮಿಲೇನಿಯರ್’ ಚಿತ್ರಸಂಗೀತಕ್ಕೆ ಗೋಲ್ಡನ್ ಗ್ಲೋಬ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಾಗ ಮತ್ತೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಟಿವಿ ಚಾನಲ್‍ಗಳು ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿವೆ. ಭಾರತದ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಸಿಕ್ಕಿತು, ಭಾರತೀಯರು ಧನ್ಯರಾದರು ಎಂಬಂತೆ ಬರೆಯುತ್ತಿವೆ.

ರೆಹೆಮಾನ್ ತಾನು ಒಳ್ಳೆಯ ಸಿನೆಮಾ ಸಂಗೀತಗಾರನೆಂದು ಸಾಧಿಸಲು ಗೋಲ್ಡನ್ ಗ್ಲೋಬ್ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ರೋಜಾ, ತಿರುಡಾ ತಿರುಡಾ, ಅಲೆ ಪಾಯುತೆ, ಸ್ವದೇಸ್, ಲಗಾನ್, ೧೯೪೭-ಅರ್ತ್, ಕರುತಮ್ಮ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಿನೆಮಾ ಹಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಮಿಲೆನಿಯರ್‍ಗಿಂತ ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ, ಹಾಗೆಂದು ಅವನ ಪ್ರತಿಭೆ ಅಳೆಯಲು ಗೋಲ್ಡನ್ ಗ್ಲೋಬ್ ಬರುವವರೆಗೂ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ಸಂಗೀತ ಪರಂಪರೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಂಗೀತಕ್ಕಿಂತ ತುಂಬ ಭಿನ್ನ ಎನ್ನುವ ಬೇಸಿಕ್ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸಂಗೀತಗಾರರಿಗೆ ಯಾಕೆ ಗ್ರಾಮಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಲೆ ಚಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ (೨೦೦೬ರಲ್ಲಿ ಜಾಕೀರ್ ಹುಸೇನ್‍ಗೆ ಗ್ರಾಮಿ ತಪ್ಪಿಹೋಯಿತು). ದುರಂತವಿರುವುದು, ಒಂದು ಗೋಲ್ಡನ್ ಗ್ಲೋಬ್, ಒಂದು ಆಸ್ಕರ್ ನಮ್ಮ (ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮೀಡಿಯಾದ) ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನೇ ಬದಲಿಸುತ್ತಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ. ಇದುವರೆಗೂ ಆಸ್ಕರ್ ಪಡೆದಿರುವ ಚಿತ್ರಗಳೆಲ್ಲ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ೨೦೦೨ ನಲ್ಲಿಯ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯ ‘ದ್ವೀಪ’ ಕಲಾಕೃತಿಯೋ, ಅಥವಾ ಆಸ್ಕರ್ ಗೆದ್ದ ‘ಚಿಕಾಗೋ’ ಕಲಾಕೃತಿಯೋ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ಸಂಗೀತಗಾರರಿಗೆ ಗೋಲ್ಡನ್ ಗ್ಲೋಬ್ ಬರಲಿ, ಆಸ್ಕರ್ ಬರಲಿ, ಗ್ರಾಮಿ ಬರಲಿ - ಅದು ಆಯಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮಂಡಲಿಗಳ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಪಂಚದ ಅರಿವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೇ ವಿನಹ ಆ ಸಂಗೀತಗಾರರು ಇಂಥ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಭೆ ಇರುವವರು ಎಂದೇನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗಿನ ಮೆಡಿಯಾಕರ್ ಮೀಡಿಯಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಲಿವುಡ್‍ನಿಂದ ಬಂದಿರುವುದೇ ಭಾರತದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಿನೆಮಾ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ಎನ್ನುವಂತೆ ಬರೆಯುವ ತೋರಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಇಂಥ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಸಿನೆಮಾ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಕಡೆಗಾಣಿಸುವಂತೆ ಕಿರಿಯ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಮನ್ನಣೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಮಾತ್ರ ಅವರನ್ನು ಹೊಗಳುವ ಭೋಳೆತನ ನಮ್ಮದು. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ಟಿವಿ ಚಾನಲ್‍ಗಳು ಪಶ್ಚಿಮದಿಂದ ಬಂದ ಉಚ್ಚೆ ಕೂಡ ತೀರ್ಥ ಎಂದು ಬರೆಯುವಾಗ ಗೋಲ್ಡನ್ ಗ್ಲೋಬ್ ಮತ್ತು ಆಸ್ಕರ್‍ಗಳಿಗೆ ಎಂಥ ಮಹತ್ವ ಕೊಡುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬೇರೆ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಕಮಲ್‍ಹಾಸನ್‍-ಮುಮ್ಮುಟ್ಟಿ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ, ಇಳೆಯರಾಜಾ-ಜೇಸುದಾಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಲೀ, ರಷೀದ್ ಖಾನ್-ಚೌರಾಸಿಯಾ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಲೀ ಅಸಡ್ಡೆ ತೋರಿಸುವ ಈ ಮೀಡಿಯಾ, ಅವರಿಗೆ ತಪ್ಪಿ ಒಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದು ಬಿಡಲಿ, ಆಗ ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ‘ತಾರೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್’ ಆಸ್ಕರ್ ರೇಸಿನಿಂದ ಹೊರ ಬಿದ್ದರೆ ಅದು ಕೆಟ್ಟ ಚಿತ್ರವೇನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗಿನ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಇಂಥ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ನಮ್ಮ ಸಂಗೀತದ, ಸಾಹಿತ್ಯದ, ಸಿನೆಮಾದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಪಶ್ಚಿಮವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಒಂದೇ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮಾಡುವ ಕಲೆ ಅರವಿಂದ ಅಡಿಗರ ಬಿಳಿಹುಲಿಯಂತೆ ಆಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು.

ಕೇಶವ, ಭಾರತೀಯರು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಿಗೆ ಮೋಹ ಪಡುವದನ್ನು ಬಿಡದಿದ್ದರೆ, slum dog ಆಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಉತ್ತಮ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. -ಸುನಾಥ...

Guest \| 19 Jan 2009 09:41 pm \| Reply »

ಈ ಮಟ್ಟಿಗಿನ ಪ್ರಚಾರವನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ಲಂ ಡಾಗ್ ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲೇನೋ ನಾವು ಕಾಣದ್ದು, ಕಾಣಲೇ ಬೇಕಾದ್ದು ಇರಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡು ಸಿನೆಮಾ ನೋಡಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷತೆಯೇನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಹಾಗೂ ವಿವಾದಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಇಂದು ಸಿನೆಮಾ, ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಬರೆತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. -ಸುಪ್ರೀತ್.ಕೆ.ಎಸ್...

Guest \| 18 Jan 2009 11:18 pm \| Reply »

My comments are in english as there is no facility in this hospital computer to write in kannada. Our situation is like a slum dog behaving the same way even after becoming a millionaire. We have inherited the independence from our grand parents. But not much has changed in the thought process, in fact it is more worse. I bet this music is not one of the best of ARR. It is the hype and shows the attitude of the media we have....

Guest \| 18 Jan 2009 06:37 pm \| Reply »

ತುಂಬಾ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಶಿಸಿದ್ದೀರಿ. ನಾವು ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸುವಂತಾದ ದಿನ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ದೇಶ ಉದ್ಧಾರವಾಗುವುದು....

Guest \| 17 Jan 2009 02:57 pm \| Reply »

ninna lekhana odi "Hadu hakkige beke birudu sanmanaa" emba shivarudrappanavara kavite nenapayitu. Kannadadalli Rajkumar mattu Hindiyalli Amitabh yendu yaava prashastigagi kelasa maadalilla. Evattina Ameerkhan kooda prashasti apeskisuvadilla. Paaschimatyara prashasti athavaa puraskara namma bharatiyara maanadandavaagabaradu. Wadiraj Kulkarni...

Guest \| 17 Jan 2009 09:40 am \| Reply »

Sriyuta kulakrniyvre, nimma lekhanada bgge mechchugeyide. aadre nmma janarige oscar, bookar, nobel, magsessay,intha prashastigala bagge mohavide. eshtaramattigendare, Baragooru Raamachandrappa avru ondu saari nmma Raajanna avru Budhana partu maadidare Oscar guarantee endu appane kodisiddaru. Avarige Oscar prashatiyu pfrdhaanavaagi english bhaasheya mattu MPAA( Motion Picturs Association of America) samsthege nondaayisida samste tegeyuva chitragalige maatra koduttaare ennuva arive irlilla.ondu vibhaagadalli maatra Foreign language sinimaage koduttaare. alli actor ge oscar koduvudilla. Ee oscar ewnnuva awardgalu namma national award thara. arivugettante maatanaaduvaaga tale ketta patrakartaru, channelgalinda viveka nireekshisuvudu tappaadeetu. nimma Karunaa P S...

ನೀಲು ೧೯

2009-01-10T02:33:00.005Z

ವಿಶಾಲಬಾಹುಗಳ ಬಿಗಿ ಅಪ್ಪುಗೆಗಿಂತ

ನನ್ನ ಬೆರಳಿಗೆ

ಗಂಟು ಹಾಕಿ ಮಲಗಿರುವ

ಅವನ ಕಿರುಬೆರಳು ಹೆಚ್ಚು ಆತ್ಮೀಯ

ಒಂದು ನಿಮಿಷದ ಸಿನೆಮಾಗಳು

2009-01-08T01:00:00.003Z

ನಾನು ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್‍ಬರಹಗಳನ್ನು ಕೊಂಡಿಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ (ಬ್ಲಾಗಿನ ಬಲಭಾಗ ಅದಕ್ಕೇ ಮೀಸಲು), ಆದರೆ ಈ ಸಲ ಮುದ್ದಾಂ ಬ್ಲಾಗಿನ ಬರಹದಲ್ಲೇ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಪ್ಯಾಷನ್ ಫಾರ್ ಸಿನೆಮಾ ಅಂತೊಂದು ಸಿನೆಮಾ ಹುಚ್ಚರ ಬ್ಲಾಗಿದೆ. ಆ ಸೈಟಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದವು ಇವು. ಕೊಂಡಿಗಳೆಲ್ಲ ಹವ್ಯಾಸಿಗಳು ಮಾಡಿರುವ ೧-೨ ನಿಮಿಷದ ಸಿನೆಮಾಗಳು. ನಾನೂ ಇನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿಲ್ಲ. ಯುಟೂಬಿನಿಂದ ಇಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಆ .FLV ಫೈಲುಗಳನ್ನು .3gp ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನ್ನ G1 ಜಂಗಮದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಮೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಟೈಮಿದ್ದರೆ ನೀವೂ ನೋಡಿ.

ಸಿನೆಮಾಗಳ ಕಟ್ಟು - ೧
ಸಿನೆಮಾಗಳ ಕಟ್ಟು - ೨
ಸಿನೆಮಾಗಳ ಕಟ್ಟು - ೩

ಸಿನೆಮಾ, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ - ೨೦೦೮

2008-12-29T16:33:00.005Z

೨೦೦೮ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದು, ೨೦೦೯ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲ ಸಾಪೇಕ್ಷಕ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಲು ಇದು ಒಂದು ನೆವ (ನೆಪ) ಅಷ್ಟೇ!

ಸಿನೆಮಾ:
ಕನ್ನಡ ಮಾತ್ತು ಹಿಂದಿಯ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಸಿನೆಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದು ಈ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ. ಡಬ್ಬಾದಿಂದ (ದೋಸ್ತಾನಾ)ದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಹೃದಯ ತಟ್ಟುವ ಚಿತ್ರದಿಂದ ಹಾದು (ತಾರೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್), ತಲೆಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಕೆಲಸ ಕೊಡುವ ಸಿನೆಮಾದವರೆಗೆ (ಖೋಯಾ ಖೋಯಾ ಚಾಂದ್), ಕನಿಷ್ಟ ಏನಿಲ್ಲವೆಂದರೂ ವಾರಕ್ಕೊಂದು ಸಿನೆಮಾ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಿನೆಮಾಗಳನ್ನು ಬೇಕೆಂದೇ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಒಂದೆರೆಡು ತಮಿಳು (ಹೆಸರೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಯೋಗ್ಯವಿಲ್ಲದವುಗಳು), ನಾಕೈದು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಅವಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಅನುರಣನ್ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಬೆಂಗಾಲೀ ಚಿತ್ರವೂ ಇದರಲ್ಲಿದೆ.

ದೂರದ ಇಂಗ್ಲಂಡಿನಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳು ಮಿಸ್ ಆದವು, ಅದರಲ್ಲೂ "ಕಾಡ ಬೆಳದಿಂಗಳು" ಮತ್ತು ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯ ಸಿನೆಮಾ (ಹೆಸರು ನೆನಪಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ) ತಪ್ಪಿದವು. ಪುನೀತ್ ಮತ್ತು ಗಣೇಶನ ಎರಡು ಮೂರು ಸಿನೆಮಾ ನೋದಿದರೂ ಯಾವುದು ಯಾವ ಸಿನೆಮಾ ಎಂದು ನೆನಪಿಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳದಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದವು.

ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರಗಳ ವಿಸಿಡಿ ಮತ್ತು ಡಿವಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯ "ದ್ವೀಪ", ಕಾರ್ನಾಡರ "ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ", ಸತ್ಯುರವರ "ಬರ" ನೋಡಿದೆ (ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮುಂದೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ). ರಾಜಕುಮಾರನ "ಬಬ್ರುವಾಹನ", "ಮಯೂರ", "ಕವಿರತ್ನ ಕಾಳಿದಾಸ", "ಹೊಸಬೆಳಕು", "ಹಾಲು ಜೇನು", "ಚಲಿಸುವ ಮೋಡಗಳು" ಮತ್ತು "ಜೀವನ ಚೈತ್ರ" ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದೆ.

ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಚಿತ್ರ "ದೋಸ್ತಾನಾ". ಉಳಿದ ಕೆಟ್ಟ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದದ್ದು ಯಾವುವೆಂದರೆ "ರಬ್ ನೆ ಬನಾದಿ ಜೋಡಿ (ಒಂದು ಹಾಡು ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ)", "ಸರ್ಕಾರ್ ರಾಜ್", "ರಾಕ್ ಆನ್"ಗಳು. ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದದ್ದು, "ತಾರೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್", ತಲೆ ತುಂಬಿದ್ದು "ಖೋಯಾ ಖೋಯಾ ಚಾಂದ್" ಮತ್ತು "ಎ ವೆಡ್‍ನೆಸ್‍ಡೆ". "ಆಮೀರ್" ಚಿಕ್ಕ ಕತೆಯನ್ನು ತುಂಬ ಏಳೆದಾಡಿದ್ದಾರೆ ಅನಿಸಿತು. ಸದ್ಯ "ಸಿಂಗ್ ಇಸ್ ಕಿಂಗ್" ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಸಿಲ್ಲಿ ಬ್ರೇನ್‍ಲೆಸ್ ಕಾಮಿಡಿಗಳು ನನಗೆ ಇಷ್ಟ - ೧೨೩, ಸಿ-ಕಂಪನಿ ನಕ್ಕು ನಕ್ಕು ಸಾಕಾಯಿತು.

ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಬಾಂಡ್, ಬ್ಯಾಟ್‍ಮನ್ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಟೂನ್ ಸಿನೆಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಮಾರ್ಕ್ವೇಜನ "ಲವ್ ಇನ್ ದ ಟೈಮ್ ಆಫ್ ಕಾಲೆರಾ", ಮತ್ತು ಕಾನ್ ಸಹೋದರರ "ನೋ ಕಂಟ್ರಿ ಫಾರ್ ಓಲ್ಡ್ ಮೆನ್" ನೋಡಿದೆ, ಎರಡೂ ಓಕೆ, ನಾಟ್ ಮಸ್ಟ್. "ಕೈಟ್ ರನ್ನರ್" ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ. ಇನ್ಯಾವ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಿನೆಮಾ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ.

ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಉತ್ತಮ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡಲಾಗಿಲ್ಲ, ಲಿಸ್ಟ್ ಮಾಡಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಸಂಗೀತ:
ಹಿಂದಿ ಸಿನೆಮಾಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಕನ್ನಡವೇ ವಾಸಿ. ಸೋನು ನಿಗಂ ಬಹುಷಃ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಈ ವರ್ಷ ಚೆನಾಗಿರುವ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. "ಸೈಕೊ" ಹಾಡುಗಳು ತುಂಬ ಇಷ್ಟವಾದವು - "ನಿನ್ನ ಪೂಜೆಗೆ...", "ಬೆಳದಿಂಗಳಂತೆ.." ಮತ್ತು "ನಿನ್ನ ನಗು (ಕನ್ನಡದ ಮೊದಲ ರಾಕ್ ಸಾಂಗ್)". ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್‍ನಲ್ಲಿ ಸೋನುನಿಗಂ ಹಾಡು, ಈ ಬಂಧನದಲ್ಲಿನ "ಅದೇ ಭೂಮಿ", ಸರ್ಕಸ್ಸಿನ "ಪಿಸುಗುಡಲೇ", ಗಾಳಿಪಟದ "ಮಿಂಚಾಗಿ " ಹಾಡುಗಳು ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಎ ಆರ್ ರೆಹಮಾನನ "ಯುವರಾಜ್"ನ ಅಬ್ಬರದ ಆರ್ಕೆಸ್ಟ್ರಾ ಆಗಲಿ, "ಗಜನಿ" ಯ ಮೆಡಿಯಾಕರ್ ಹಾಡುಗಳಾಗಲೀ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. "ಜಾನೆ ತು ಯಾ ಜಾನೆ ನಾ"ದ "ಕಭೀ ಕಭೀ" ಹಾಡು ಇನ್ನೂ ಹಾಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಉಳಿದ ಹಿಂದಿ ಹಾಡುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯದಿರುವುದೇ ಲೇಸು.

ರಷೀದ್ ಖಾನನ ಹಿಂದುಸ್ತಾನಿ ಸಂಗೀತ ಈ ವರ್ಷದ ಗುಂಗು ಹಿಡಿಸಿದೆ. ಜೋಶಿ-ಜಸರಾಜರ ನಂತರ ಬಂದ ಪ್ರಬುಧ್ಧ ಗಾಯಕ. ಕಿಶೋರಿ ಅಮೋಣಕರರನು ತುಂಬ ಕೇಳಿದೆ.

ಸೋನು ನಿಗಂನ "ರಫಿ ಮತ್ತೆ ಬಂದ"ಎನ್ನುವ ಲೈವ್ ಶೋ ನೋಡಿ ಕೇಳಿದೆ, ಬರ್‍ಮಿಂಗ್‍ಹ್ಯಾಮ್‍ನಲ್ಲಿ. ಅದೇ ರೀತಿ ಅಮ್ಜದ್ ಅಲಿ ಖಾನರ ಸರೋದ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜಗಜೀತ್ ಸಿಂಗ್ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ, ೩ ಗಂಟೆ ಲೈವ್ ಗಜಲ್ ಕೇಳೆದೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯ:
ಕಡಿಮೆ ಬರೆದಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಓದಿದ್ದು ತುಂಬ ಕಡಿಮೆ. ಇದೀಗ ವಿವೇಕ ಶಾನಭಾಗರ "ಒಂದು ಬದಿ ಕಡಲು" ಮುಗಿಸಿ ಟಿಪ್ಪಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. "ಕೈಟ್ ರನ್ನರ್" ಓದಿದೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಮರೆತು ಬಿಡಬಹುದಾದ ಕನ್ನಡ- ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಪುಸ್ತಕ ಓದಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ತುಂಬ ಕಡಿಮೆ. ೨೦೦೯ನಲ್ಲಿ ತುಂಬ ಓದಲು ಟಿಪ್ಪಣೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಹೊಸ ವರುಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು!